امید به توسعه درمانی تازه برای پارکینسون

امید به توسعه درمانی تازه برای پارکینسون

این بیماری باعث نابودی تدریجی بخشی از سلول های مغزی می شود که مسئول تولید ماده ای به نام دوپامین است.

محققان فنلاندی دریافته اند که ملکول تازه می تواند از نابودی این سلول ها جلوگیری کرده و همچنین به بازسازی سلول های آسیب دیده کمک کند.

مطالعه آنها که نتایجش در نشریه "نیچر" چاپ شده است نشان داد که علائم بیماری در موش هایی که این پروتئین به آنها تزریق شده تخفیف یافته است.

داروهای کنونی ضدپارکینسون از تحلیل رفتن و نابودی سلول های عصبی جلوگیری نمی کند و تاثیر آنها می تواند بی دوام و موضعی باشد.

اکنون پژوهشگران دانشگاه هلسینکی به این باور رسیده اند که ملکول تازه - موسوم به CDNF - دارای پتانسیلی قوی به عنوان درمانی موثر است.

تحقیقات قبلی بر یک پروتئین دیگر - به نام GDNF - تمرکز داشت که به اعتقاد برخی پژوهشگران می تواند علائم بیماری را در برخی از مبتلایان تخفیف دهد.

با این حال شماری از مطالعات دیگر، تاثیر این پروتئین را زیر سوال برده و نگرانی های جدی در مورد ایمنی آن به وجود آورده است.

تیم دانشگاه هلسینکی تصمیم گرفت در جستجوی پروتئین های مرتبط - موسوم به عوامل رشد - که به شیوه ای مشابه عمل می کنند اما احتمالا بدن آنها را بهتر تحمل می کند برآید.

آنها دریافتند که "CDNF" برخلاف سایر پروتئین های مشابه، خاص سلول های عصبی مغز است.

در آزمایش هایی که به روی موش هایی با علائم پارکینسون انجام شد، CDNF مانع از تحلیل 96 درصد از سلول های عصبی مغز در مقابل بیماری شد.

تاخیر در معالجه

برای پاسخ دادن به این پرسش که آیا این پروتئین همچنین می تواند سلول های آسیب دیده را مرمت کند، محققان یک ماه صبر کردند تا برخی از علائم بیماری در حیوانات کاملا شدید شود.

هدف ایجاد شرایطی مشابه بیماری در بیماران انسانی بود که ممکن است 70 درصد سلول های عصبی تولیدکننده دوپامین را تا زمان دریافت معالجه از دست داده باشند.

در پی معالجه، 58 درصد از سلول های عصبی مولد دوپامین زنده مانده بودند، درحالی که این رقم برای حیواناتی که این پروتئین را دریافت نکردند 26 درصد بود.

دکتر مارت سارما سرپرست تحقیقات گفت: "پروتئین ما پتانسیل زیادی برای توسعه به عنوان داروی پارکینسون دارد، اما باید آزمایش های حیوانی بیشتری انجام دهیم و پیش از آزمایش های کلینیکی مطالعات سم شناسی بیشتری ترتیب دهیم."

دکتر کیه ران برین، از انجمن بیماری پارکینسون بریتانیا، گفت که این مطالعه هنوز در مرحله ابتدایی است.

وی گفت: "جالب این است که این پروتئین از نظر حفاظت از سلول های عصبی عملکردی مشابه GDNF نشان می دهد که حاکی از آن است که این نوع کلی دارو می تواند در آینده برای توسعه درمان های تازه برای پارکینسون مفید باشد."

"با این حال هرچند GDNF فوایدی را در آزمایش های اولیه نشان داد، اما آزمایش های بزرگتر عوارض جانبی آن را آشکار کرد، که منجر به کنار گذاشتن آن شد. بنابراین خیلی زود است که خواص بالقوه درمانی CDNF را پیش بینی کنیم."

پارکینسون یک بیماری سیستم عصبی است که مردان و زنان بالای 40 سال را مبتلا می کند. این بیماری با لرزش دست و پا، خشکی و انعطاف ناپذیری عضلات و کند شدن حرکات بدن همراه است.