نشانه های تمایل ایران و آمریکا به بهبود روابط

قطعا تمایل آمریکا به "مدیریت" مساله ایران تا "حل" ْآن بیشتر است و این ، قضیه را متفاوت می کند. نگرش منفی برای حمله به ایران آنقدر هست که آمریکا در صورتی که تهران کمی از مواضع خود عقب نشینی کند تمایلی به جنگ نداشته باشد.درون ایران نیز تغییراتی صورت گرفته و احمدی نژاد پس از انتقادهای داخلی ،زبان خود را نسبت به غرب نرم تر کرده است...وقتی بوش می گوید "باید فکری به حال ایران بکنیم" این کلمات، تهران را به یاد سخنان بوش پیش از حمله به عراق می اندازد

حوادث اخیر و دیدار مقامات ایرانی و امریکایی در نشست بغداد نشان می دهد 2 طرف بیش از آن که به درگیری و مخاصمه تمایل داشته باشند خواهان برقراری روابط مبتنی بر دوستی و صلح هستند.

 روزنامه کریستین ساینس مانیتوربا اعلام این مطلب افزود: همزمان با بالاگرفتن بحث اعضای گروه 1+5 در مورد برنامه های هسته ای ایران و توافق این کشورها برای اعمال تحریم های سختگیرانه تر علیه تهران، انتظار می رود  کاندولیزا رایس با همتای ایرانی خود در ادامه نشست بغداد دیدار کند.

 با وجود این که محافظه کاران دولت بوش انجام مذاکرات جدی با ایران قبل از توقف برنامه های هسته ای این کشور را منتفی می دانند، اما سایر جمهوری خواهان و از جمله جیمز بیکر وزیر خارجه اسبق امریکا، گفتگو را برای تعدیل تنش های فزاینده میان دو کشور توصیه می کنند.

 در گزارش این روزنامه آمده است: انتظار انجام مذاکرات استراتژیک قوی میان دو کشور دور از واقعیت است ، ضمن این که نباید توقع داشت ایران مانند کره شمالی که پس از چشیدن طعم تحریم اقتصادی و تحمل تهدیدهای مداوم حاضر به توقف فعالیت های هسته ای خود شد، عمل کند.

 از طرف دیگر ایران خواهان ثبات عراق و بیرون رفتن آمریکا از این کشور است و مشخصا سعی می کند خود را به عنوان یک قدرت بانفوذ در منطقه خاور میانه مطرح کند که عراق نیز بخشی از آن است. در این شرایط عراقی باثبات که نیروهای آمریکایی در آن حضور نداشته باشند برای ایران بسیار مناسب تر است.

در ادامه این گزارش آمده است: پس از حملات 11 سپتامبر و تلاش واشنگتن برای سرنگونی رژیم طالبان، ایران ناگزیر از همکاری با آمریکا شد. زیرا ناآرامی در افغانستان مرزهای شرقی ایران را با خطر مواجه می کرد و به همین دلیل اتحادی ضمنی میان ایران و نیروهای آمریکایی شکل گرفت.

 تهران پس از سرنگونی طالبان نیز همکاری خود را قطع نکرد و در جهت بازگرداندن آرامش به این کشور تلاش کرد که مؤید آن مصاحبه اخیر اخضر ابراهیمی با لس آنجلس تایمز است. وزیر خارجه اسبق الجزایر که به عنوان نماینده سازمان ملل ماموریت های زیادی را در خاور میانه و در جهت حفظ صلح انجام داددر این مصاحبه از همکاری نمایندگان آمریکا و ایران خبر داد.

کریستین ساینس مانیتور می افزاید: اگر در حال حاضر نگرانی هایی درباره شکل گیری تنش های جدی در دو کشور وجود دارد شاید اقداماتی از سوی هر دو کشور به آن دامن زده باشد. ازجمله، اعزام نیروهای آمریکایی به دستور جورج بوش به آبهای ایران توجه تهران رابه خودجلب کرده است.

هرچند سخنگوی کاخ سفید به سرعت تلاش آمریکا برای حمله به ایران را انکار کرد اما بوش شکیبایی خود را به دلیل دخالت های ایران در مسایل عراق که بنا بر اظهارات وی شامل ارسال سلاح های مرگبار برای کشتن سربازان امریکایی می شود، از دست داده است. وقتی بوش می گوید "باید فکری به حال ایران بکنیم" این کلمات، تهران را به یاد سخنان بوش پیش از حمله به عراق می اندازد.

 نکته دیگر این است که محمود احمدی نژاد رییس جمهوری ایران حمایت قشر جوان و بیکار این کشور را از دست داده است، آنها معتقدند احمدی نژاد با قول انجام تغییرات بنیادی در کشور به ریاست جمهوری رسید اما به نظر می رسد به دلیل مقابله با آمریکا و اسراییل، تعهدات اقتصادی خود را فراموش کرده است.

 در ادامه گزارش این روزنامه آمده است آخرین نکته ای که در روابط دو کشور تاثیرگذار است ناپدیدشدن علیرضا عسگری معاون وزیر سابق دفاع ایران است که بر اساس ادعای روزنامه های انگلیسی و  اسراییلی اطلاعات قابل توجهی درباره تاکتیک های نظامی و تسلیحاتی ایران دارد و می تواند برای ایران بسیار خطرناک باشد.

 با همه این اوصاف ، واقعیت این است که انتقال آشکاری در روابط خارجی دولت بوش صورت گرفته و این کشور از "تصمیمات یک جانبه به چندجانبه" و همچنین "از مقابله به مذاکره" تغییر عقیده داده است و با توجه به این که دولت بوش زمان زیادی تا پایان کار خود ندارد انتظار می رود که  وی به دنبال جهانی آرام و در عین حال" جمهوری خواه" باشد.

 در همین حال ،سایت خبری MSNBC نیز در مطلبی مشابه نوشت: اگر چه ایران و آمریکا این روزها به شدت درگیرند و در لفاظی ها علیه یکدیگر شرکت می کنند اما انجام مذاکرات دیپلماتیک بیش از درگیری نظامی میان دو کشور محتمل است.

 جان آلترمن تحلیلگر مرکز مطالعات استراتژیک بین المللی واشنگتن می گوید: قطعا تمایل آمریکا به "مدیریت" مساله ایران تا "حل" ْآن بیشتر است و این ، قضیه را متفاوت می کند. نگرش منفی برای حمله به ایران آنقدر هست که آمریکا در صورتی که تهران کمی از مواضع خود عقب نشینی کند تمایلی به جنگ نداشته باشد. اما اینها هیچ یک به معنی دوستی قریب الوقوع دو کشور نیست.

 در تحلیل این سایت آمده است: علاوه بر مساله عراق و تلاش چهره هایی در دولت بوش برای انجام مذاکرات با ایران، جایگاه جدید روسیه و اختلاف نظر در خود ایران نیز از نشانه های حرکت رو به آرامش در روابط دو کشور است.

 روسیه حامی همیشگی ایران ، اخیرا از زبان تند تهران در مقابل سازمان ملل و سر باز زدن از همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی انتقاد کرده و همکاری هسته ای خود با ایران را به تاخیر انداخته است.

درون ایران نیز تغییراتی صورت گرفته و احمدی نژاد پس از انتقادهای داخلی ،زبان خود را نسبت به غرب نرم تر کرده است. اکبر هاشمی رفسنجانی ، رییس جمهوری سابق ایران و یکی از چهره های برجسته سیاسی این کشور نیز در مذاکرات اخیر خود با عربستان سعودی، یکی از متحدان امریکا در منطقه، دیدگاه مسالمت آمیزی نسبت به جهان عرب و غرب در پیش گرفته است.

 "ولی نصر" کارشناس امور نظامی در امریکا نیز معتقد است هم اکنون احتمال انجام مذاکره بسیار بیشتر است. اگر دیپلماسی راهگشا باشد آمریکا هرگز تمایلی به استفاده از نیروی نظامی ندارد. آمریکا اکنون هزینه های زیادی را در عراق متحمل می شود، ضمن این که هنوز از افغانستان خلاص نشده است و از سوی دیگر در حالی که مردم آمریکا به دنبال نتایج مثبت جنگ عراق هستند دولت بوش احتمالا ثبات در عراق را قربانی ایجاد تنش در ایران نمی کند.