شناسایی شیوه برنامه ریزی مغز برای آینده

پژوهشگران دانشگاه واشنگتن می گویند یک نقطه خاص از مغز در هنگام فکر کردن در باره آینده فعال می شود.

چنانچه این تحقیق به مراحل پیشرفته تری برسد می تواند به متخصصان برای درک آسیب های ناشی از ضربه، جراحت و بیماریها در این منطقه از مغز یاری رساند.

این یافته ها با آسیب های مشخص شده در مغز بیمارانی که قابلیت تفکر در باره آینده را از دست داده اند، مطابقت می کند.

مغز همچنان تنها عضوی از بدن باقی مانده است که ناشناخته مانده است، اما استفاده ازتصویر برداری ام ار آی برای توضیح سازو کارآن در سالهای اخیر رواج یافته است.

هنگامی که بیماران یا داوطلبان تحت تصویربرداری ام ار آی قرار می گیرند و از آنها درخواست می شود که فکر کنند یا بطرز خاصی تحرک داشته باشند، نقاط مشخصی از مغز در تصویر اسکن"روشن می شوند" که نشانگر افزایش فعالیت الکتریکی در این مناطق است.

این شیوه تا بدانجا تکمیل شده است که دانشمندان با نگاه کردن به نقاط فعال شده در مغز، تقریبا می توانند بفهمند که بیماران درباره چه چیزی فکر می کنند.

تازه ترین پروژه در این زمینه بر تفکر منطقی که منحصر به انسان است، متمرکز شده است، قابلیت خلق تصور ذهنی از رخدادهای که هنوز به وقوع نپیوسته اند.

پژوهشگران 21 داوطلب را مورد ام آر ای قرار دادند و نتایج اسکن مغز آنها را در زمانی که از آنها خواسته شده بود به طور محض رخدادهای مربوط به آینده را در ذهن خود مجسم کنند و زمانی که گذشته را به خاطر می آوردند، را با یکدیگر مقایسه کردند.

فعال شدن مغز

نتایج این مقایسه به وضوح نشانگر تفاوت بین تفکر درباره جشن تولدی که سپری شده بود و جشن تولدی که در آینده رخ خواهد داد، بود.

بطور خاص، وقتی به آینده فکر می کنیم، سه بخش خاص از مغز فعال می شوند: کرتکس جانبی چپ ، پریسنوس چپ و بخش راست عقب مخچه.

این بخش های مغز در حال حاضر به عنوان بخش هایی که در هنگام تصور ذهنی از تحرک بدنی فعال می شوند، شناخته می شوند، بدین معنا که وقتی مغز درباره آینده فکر می کند، فعالیت ها و تحرکاتی در این بخش ها رخ می دهد.

نمونه دیگری از این مورد مربوط به تحقیق دیگری است که نشانگر فعال شدن بخش های مشابه ای از مغز درزمان حرکت دادن بازو و وقتی بود که از داوطلبان خواسته شد تا درباره بازی کردن بیس بال فکر کنند.

نتایج این آزمایش ها با سایر مطالعات مربوط به بیمارانی که از آسیب مغزی در همین مناطق رنج می برند و دیگر قادر به تفکر در باره رخدادهای آتی نیستند، همخوانی دارد.

پژوهشگران درباره این مطالعه نوشته اند: "شاید یکی از مهم ترین توانایی های سازگاری ذهن بشر، قابلیت رفتار اصولی در پیش بینی پیامدهای آتی باشد. بخش مهمی از تفکرات روزانه ما وابسته به قابلیت تصور کردن وضعیت خودمان در رخدادهای آتی است."

بهر روی، این پژوهشگران بطرز آشکاری تاکید کرده اند که تحقیقات آتی برای درک دقیق تر سازوکار مغز در هنگام تفکر در باره آینده ، ضروری است.