زندگی و کوچ عشایر ایران بر نگاتیو‌های سالخورده مرتضی پورصمدی.

رأی دهید
دیدگاه خوانندگان
۵۰
Ghooloo - آبادان، ایران

عَلَف (Grass: A Nation's Battle for Life) فیلمی صامت و سیاه‌ سفید محصول 1304 (1925 میلادی) در ایالات متحده آمریکا است که از نخستین فیلم‌های مردم‌نگارانه بشمار می‌آید. این فیلم که توسط مریان کوپر و ارنست بی. شودزاک کارگردانی شده، به کوچ طایفه بابا احمدی (بختیاری‌ها بامدی گویند) از طوایف ایل بختیاری می‌پردازد و دوربین همراه با عشایر بختیاری از گذرگاه‌ها و ارتفاعات سخت‌گذر عبور کرده، تا از سردسیر، در استان چهارمحال و بختیاری، برای دستیابی به چراگاه، به گرمسیر در استان خوزستان، منتقل شوند. فیلم بسیار واقعی و مستندی است حتما اگر ندیدید ببینید. واقعا دل شیر میخواد چه عظمتی داره یک طایفه فقط!
‌چهارشنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۵ - ۲۰:۵۹
۶۶
شاه و شیخ - قم، ایران
قولو جان، کا چرا یک دفعه از ۱۹۸۹ پریدی رفتی‌ ۱۹۲۵، این عشایر مردمی هستند ناشکر، نا سپاس که از جاهای دیگر آمده اند ایران تا با آبروی شاه و شیخ بازی کنند، بدبخت شاه چقدر برای این‌ها اتوبان ساخت و هی‌ گفتند ما با کوه و کمر وگردنه و رودخانه راحت تریم، هی‌ برایشان ویلا ساختند، هی‌ گفتند ما تو سیاه چادر راحت تریم، مدرسه ساختند گفتند علم حرام است، گفتند از رستوران ماکسیم برایتان شام و ناهار میاوریم گفتند نان کره‌ خوشمزه تر است, گفتند لا اقل بیائید سهمیه بشکه‌های نفتتان را بگیرید، گفتند ما با هیزم و پهن راحت تریم، واقعا ناسپاس و ناشکر هستند که سال ۵۷ هم "توهم" برشان داشت و "گوسفند وار" ریختند خیابان و مرگ بر شاه...!! بقیه اش را خودت میدانی‌!
‌پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۰۵:۱۲
۵۰
Ghooloo - آبادان، ایران
[::شاه و شیخ - قم، ایران::]. دوست من ول کن این ماجرا را! فکر کنم اکثریت متوجه شده اند که تعدادی اینجا اینقدر مته به خشخاش گذاشتند و به هر که کوچکترین انتقادی از رژیم سابق کرد، توهین کردند و وصله توده ای و مجاهد و رژیمی و اسلامی و مزدور و حتی قجر و عرب غیره چسباندند که دیگر خیلی تابلو است چقدر دنیا را سیاه و سفید میبینند. من خودم شخصا تصمیم گرفتند بگذارم فقط در صفحاتی که شاید مربوط به موضوع باشد در موردش صحبت کنم و بیشتر به مسائل حال حاضر و آینده فکر کنم و گذشته در حد کسب تجربه باشد. دیروز از دست رفته دوست من و هیچوقت بازنمیگردد، ولی فردا را میشود ساخت! البته نیاز به همراهی اکثریت و اتحاد برای رسیدن به چیزی که میخواهیم، است. باید اول ایران فردا را در ذهن خود مجسم کرد! باید هر که ببیند با تمام این تفاصیل و در نظر گرفتن جمیع جوانب چه ایرانی را میخواهیم؟ و دوست داریم چه نوع مملکتی داشته باشیم! این تازه قدم اول است! خیلی از ما ایرانی ها حتی نمیدانیم چه میخواهیم و حتی تصور آن را هم نمیتوانیم بکنیم که چه کشوری اصلا میخواهیم داشته باشیم! حتی نمیتوانیم تصور بکنیم چه برسد که به آن برسیم :(
‌پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۱۸:۵۱
نظر شما چیست؟
جهت درج دیدگاه خود می بایست در سایت عضو شده و لوگین نمایید.