«نگاه کن، نسلی ناامید از آینده در غبارآلود شهر من».

سلام چه موضوع خوب و ملموسی را انتخاب کرده چقدر عالی حس تنهایی و ناامیدی رو القا میکنه و من مدتهاست با این حس زندگی میکنم کاش پایانی برای این حس باشه

تنهائی خیلی هم بد نیست گاهی خوب هم هست من که اینجا مجبورم خیلی ها رو تحمل کنم که امیدوارم سر به تنشون نباشه اینم خودش یه جور امیده کبلائی.