پیش از اختراع ساعت زنگدار مردم چطور از خواب بیدار میشدند؟
+4
رأی دهید
-0
العربیه: پیش از آنکه ساعتهای زنگدار به ابزار رایج زندگی روزمره تبدیل شوند، جوامع انسانی برای بیدار شدن در زمان مشخص روشهای متنوع و گاه خلاقانهای ابداع کرده بودند. در بسیاری از جوامع پیشاصنعتی، مهمترین عامل تنظیم خواب و بیداری چرخه طبیعی نور خورشید بود.ریتمهای شبانهروزی بدن انسان که تحت تأثیر نور صبحگاهی شکل میگیرند، به افراد کمک میکردند شب بخوابند و با طلوع خورشید بیدار شوند. با این حال، زندگی در گذشته صرفاً تابع نور طبیعی نبود. بسیاری از فعالیتهای کاری، مذهبی، و اجتماعی باعث میشد مردم به ابزارهای دقیقتری برای زمانبندی بیداری نیاز داشته باشند.
در طول تاریخ ابزارهای مختلفی برای اندازهگیری زمان و بیدار کردن افراد ساخته شد. در چین باستان از «شمعهای زمانی» استفاده میشد که روی آنها نشانههایی برای اندازهگیری گذر زمان قرار داشت و گاهی با سقوط میخهای فلزی در سینی صدا ایجاد میکردند.
«ساعتهای بخور» با سوزاندن تدریجی عود و افتادن گلولههای فلزی در ظرف فلزی بهعنوان زنگ هشدار عمل میکردند. در یونان باستان نوعی ساعت آبی به نام «کلپسیدرا» وجود داشت که با افزایش فشار هوا درون ظرف، صدایی شبیه سوت ایجاد میکرد و افراد را بیدار میکرد. با پیشرفت فناوری در قرون وسطی، ساعتهای مکانیکی پدید آمدند و برخی از آنها زنگهای قابل تنظیم داشتند.
در زندگی روزمره نیز نشانههای طبیعی نقش مهمی در بیدار شدن داشتند. صدای خروس، آواز پرندگان هنگام طلوع آفتاب، و ناقوس کلیساها در اروپا از رایجترین علائم آغاز روز بودند. در بسیاری از خانهها نیز خدمتکاران وظیفه داشتند اعضای خانواده را در زمان مناسب بیدار کنند.
با آغاز انقلاب صنعتی در بریتانیا، نیاز به زمانبندی دقیقتر برای کار در کارخانهها افزایش یافت. از آنجا که ساعتهای زنگدار هنوز گران و کمیاب بودند، حرفهای به نام «ناکِر آپِر» شکل گرفت. این افراد شبها در خیابانها میگشتند و با چوب، میله یا تیرکهای مخصوص به پنجرهها ضربه میزدند، یا با لولههای کوچک دانه نخود به شیشهها شلیک میکردند تا مشتریانشان را بیدار کنند.
این افراد معمولاً تا زمانی که پاسخ دریافت نمیکردند محل را ترک نمیکردند. این حرفه در بسیاری از شهرهای صنعتی تا اوایل قرن بیستم ادامه داشت. با ارزانتر و رایجتر شدن ساعتهای زنگدار در اوایل قرن بیستم این حرفه به تدریج از میان رفت.