هراس ایرانیان از تبعات توافق احتمالی: «سرکوب داخلی شدت خواهد یافت و مجبور می‌شویم کشور را ترک کنیم»

ایران اینترنشنال- یک ماه پس از آغاز جنگ و در شرایطی که اینترنت در ایران به‌طور گسترده محدود شده، به گزارش خبرگزاری فرانسه، روایت‌های شهروندان از داخل کشور نشان می‌دهد نگرانی از سرکوب، ناامنی و فشارهای اقتصادی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است.

خبرگزاری فرانسه در گزارشی بر اساس گفت‌وگو با چند شهروند ایرانی، تصویری از زندگی روزمره در بحبوحه جنگ ارائه کرده که در آن، تداوم زندگی در کنار ترس، محدودیت و بی‌ثباتی توصیف شده است.
زندگی در سایه انفجار و شهرهای نیمه‌خالی
به گفته برخی ساکنان تهران، اگرچه دسترسی به کالاهای اساسی همچنان برقرار است، اما فضای عمومی شهر تغییر کرده است. شایان، یکی از ساکنان پایتخت، به این خبرگزاری گفت: «کافه‌ها باز هستند، بیرون می‌رویم، سوخت، آب و برق وجود دارد، اما یک حس درماندگی در همه ما هست.» او افزود: «مغازه‌ها و رستوران‌ها تا ساعت ۹ شب باز هستند، اما شهر خالی به نظر می‌رسد؛ بیشتر مردم رفته‌اند.»

یکی دیگر از ساکنان تهران که به دلیل نگرانی‌های امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت صداهای انفجار و موشک‌ها به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند: «این وضعیت کم‌کم برای همه عادی‌تر می‌شود.» با این حال، او تاکید کرد که نگرانی اصلی مردم احتمال هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های نفت و گاز است؛ موضوعی که به گفته او «تقریباً همه ایرانیان بر سر آن اتفاق نظر دارند.»
فشار اقتصادی و کاهش شدید درآمدها
در کنار ناامنی، فشار اقتصادی نیز به‌شدت افزایش یافته است. گل‌نار، که از طریق یک فروشگاه آنلاین کسب‌ درآمد می‌کرد، گفت در دو ماه گذشته هیچ درآمدی نداشته است. او افزود: «ما حتی اجاره هم نمی‌دهیم، اما دیگر نمی‌توانیم به تفریح یا رفتن به رستوران فکر کنیم. فقط از عهده هزینه‌های ضروری زندگی برمی‌آییم.»

این روایت‌ها نشان می‌دهد که حتی خانواده‌هایی با درآمد نسبی نیز با محدودیت‌های شدید اقتصادی مواجه شده‌اند و سطح زندگی به حداقل‌های ضروری کاهش یافته است.
زندگی در مناطق دیگر؛ انتظار و بی‌ثباتی
در جزیره قشم، که پیش‌تر مقصد گردشگران داخلی بود، صادق، یکی از ساکنان، گفت بسیاری از افرادی که به این منطقه آمده‌اند، در انتظار روشن شدن وضعیت جنگ مانده‌اند. او گفت: «هتل‌ها و کافه‌ها نیمه‌خالی هستند» و افزود که تامین سوخت در این منطقه گاهی با اختلال همراه است.

در همین حال، برخی شهروندان از کاهش نسبی شدت حملات در روزهای اخیر خبر داده‌اند، اما این موضوع لزوماً به افزایش امید منجر نشده است. یکی از ساکنان سنندج گفت: «فهمیدم جمهوری اسلامی آن‌طور که تصور می‌کردیم سقوط نخواهد کرد.»
ترس از سرکوب؛ حضور گسترده نیروهای امنیتی
با وجود جنگ، بسیاری از شهروندان تاکید کرده‌اند که نگرانی اصلی آن‌ها نه فقط حملات نظامی، بلکه تشدید کنترل و سرکوب داخلی است. کاوه، هنرمند ۳۸ ساله در تهران، گفت: «ممکن است در یک روز چندین ایست بازرسی را پشت سر بگذارید. خودروها و تلفن‌ها بررسی می‌شوند- حتی فایل‌های مخفی، عکس‌ها، اپلیکیشن‌ها و حتی یادداشت‌های شخصی.»

به گفته او، این سطح از نظارت و کنترل، فضای عمومی را به‌شدت امنیتی کرده و نگرانی از بازداشت یا پیگرد را افزایش داده است.
نگرانی از پیامدهای یک توافق احتمالی
برخی شهروندان همچنین نسبت به پیامدهای سیاسی احتمالی جنگ ابراز نگرانی کرده‌اند. کاوه گفت در دیداری با دیگر مخالفان حکومت، این نگرانی مطرح شده که در صورت توافق میان آمریکا و جمهوری اسلامی، فشارها بر مخالفان افزایش یابد. او افزود: «اگر چنین اتفاقی بیفتد، ما نابود می‌شویم. مجبور می‌شویم دو یا سه سال ایران را ترک کنیم، وگرنه به سراغ‌مان خواهند آمد.»
ناامیدی و فرسایش روانی
در کنار فشارهای اقتصادی و امنیتی، برخی شهروندان از فرسایش شدید روانی نیز سخن گفته‌اند. آنسیه، دندان‌پزشک در تهران، گفت: «ما بین سه قدرت دیوانه گیر افتاده‌ایم و جنگ ترسناک است. می‌دانم دیگر هرگز همان آدم قبلی نخواهم بود.»

کتایون، مربی یوگا که اخیراً ایران را ترک کرده، نیز گفت: «زندگی غیرممکن شده بود.» او به سرکوب‌های پیشین و تجربه حملات هوایی اشاره کرد و افزود که سال‌ها در ترس زندگی کرده است.
محدودیت اطلاعات و قطع ارتباط با جهان
در همین حال، محدودیت شدید اینترنت و خودداری مقام‌ها از صدور ویزا برای خبرنگاران خارجی، دسترسی به اطلاعات مستقل از داخل ایران را دشوار کرده است. تصاویر منتشرشده توسط خبرگزاری‌های بین‌المللی نیز محدود بوده و گزارش‌ها عمدتاً بر اساس روایت‌های فردی شهروندان تهیه شده‌اند.

این روایت‌ها نشان می‌دهد که در حالی که زندگی روزمره در ایران به‌طور کامل متوقف نشده، اما جنگ، فشار اقتصادی و به‌ویژه نگرانی از سرکوب، فضای عمومی کشور را به‌شدت تحت تاثیر قرار داده است.