جمهوری اسلامی در حال آماده کردن خود برای جنگ بعدی است؛ حدس بزنید «دشمن» کیست

ایران اینترنشنال: روزنامه واشینگتن‌پست در تحلیلی با اشاره به احتمال پایان یافتن جنگ جاری نوشته است که حکومت اسلامی مصمم است هرگونه چالش داخلی علیه حاکمیت خود را سرکوب کند.

در این تحلیل که چهارشنبه پنجم فروردین منتشر شده، آمده است: «در حالی که بمب‌ها همچنان در حال فرود آمدن هستند و آینده جمهوری اسلامی نامشخص است، یک موضوع از هم‌اکنون روشن شده است: حکومت ایران در حال آماده‌سازی برای جنگ بعدی خود است؛ جنگی علیه شهروندان ایرانی.

واشینگتن‌پست با اشاره به اعدام سه شهروند معترض در روزهای اخیر، این اعدام‌ها را نشانه‌ای هولناک از آنچه دانسته است که ممکن است در پیش باش.

نویسندگان این تحلیل تاکید کرده‌اند نمی‌توان خطری را که مردم ایران با آن مواجه هستند، اغراق‌آمیز توصیف کرد.

به‌نوشته آنان حکومت که نه‌تنها با یک درگیری خارجی بلکه با جمعیتی مواجه است که بارها در خیابان‌ها علیه آن به پا خاسته، مصمم است با مخالفان داخلی خود تسویه‌حساب کند و هرگونه چالش داخلی علیه حاکمیتش را خاموش سازد.

به‌نوشته واشینگتن‌پست، آمادگی این حکومت برای اعمال خشونت علیه مردم خود بارها طی ۴۷ سال گذشته نشان داده شده است. اما این خشونت هرگز به اندازه اعتراضات سراسری دی ماه شدید نبود، زمانی که نیروهای امنیتی در کمتر از ۴۸ ساعت هزاران نفر را در خیابان‌ها به گلوله بستند. اکنون که حکومت خشمگین و مسلح با تهدیدی وجودی روبه‌رو است، مردم را به‌عنوان دشمن خود می‌بیند.

در این تحلیل گفته شده است که نشانه‌های هشداردهنده کاملا آشکار هستند. نیروهای مسلح بسیج در محله‌ها گشت‌زنی می‌کنند. سپاه پاسداران پیامک‌هایی برای شهروندان ارسال کرده و هشدار داده که «ضربه‌ای حتی شدیدتر از ۱۸ و ۱۹ دی» در انتظار معترضان خواهد بود.

بر اساس تحقیقات مرکز حقوق بشر در ایران، که کارن کرامر و اسفندیار آبان نویسندگان مقاله از مسئولان آن هستند، از زمان آغاز درگیری کنونی صدها نفر در سراسر کشور بازداشت شده‌اند. بازداشت‌شدگان نه‌تنها شامل معترضان دی ماه هستند که از سوی مقامات امنیتی شناسایی شده‌اند، بلکه فعالان، دانشجویان، اعضای اقلیت‌های مذهبی و قومی و شهروندان عادی را نیز در برمی‌گیرد.

منابع داخل ایران نیز از ایجاد ایست‌های بازرسی در تهران، مشهد و دیگر شهرها خبر می‌دهند؛ جایی که نیروهای امنیتی افراد را متوقف می‌کنند، تلفن‌های همراهشان را ضبط می‌کنند و به‌دنبال محتوای «مشکوک» می‌گردند.

غلامحسین محسنی اژه‌ای، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، نیز موضع حکومت را به‌صراحت بیان کرده است: «افرادی که به هر نحو با دشمن همکاری کنند، بخشی از نیروهای دشمن محسوب می‌شوند و بر همین اساس با آنها برخورد خواهد شد.»

به‌گفته نویسندگان، حکومت در عمل مفهوم «همکاری» را چنان گسترده تعریف می‌کند که تقریبا شامل هر نوع مخالفتی می‌شود: فعالان، وکلایی که از زندانیان سیاسی دفاع می‌کنند، پزشکانی که مجروحان اعتراضات را درمان کرده‌اند، اعضای اقلیت‌های مذهبی یا قومی، یا حتی افرادی که پیام‌های خصوصی یا پست‌های شبکه‌های اجتماعی‌شان با خط مشی دولت همخوانی ندارد.

برای بسیاری نتیجه، قابل پیش‌بینی و تلخ است: بازداشت، به‌احتمال زیاد شکنجه، و محاکمه سریع بدون دسترسی به وکیل مستقل یا روند دادرسی عادلانه در دادگاه‌های ویژه انقلاب، به‌دست قضاتی که به‌طور گزینشی انتخاب شده‌اند. بسیاری از بازداشت‌شدگان با اتهامات جاسوسی یا امنیت ملی مواجه خواهند شد؛ اتهاماتی که می‌تواند مجازات اعدام به همراه داشته باشد.

در چنین شرایطی، خطر بازداشت‌های گسترده و خودسرانه بسیار بالاست. حتی نگران‌کننده‌تر، احتمال اعدام‌های جمعی است، به‌ویژه با توجه به اینکه بسیاری از بازداشت‌شدگان به احتمال فراوان با «اعترافات اجباری تحت شکنجه» روبه‌رو هستند. صدها مورد از این اعترافات پس از اعتراضات دی ماه از تلویزیون دولتی پخش شده است.

افرادی که در جریان آن اعتراضات بازداشت شده‌اند، به‌ویژه آسیب‌پذیر هستند؛ همان‌طور که اعدام علنی صالح محمدی ۱۹ ساله، سعید داوودی ۲۱ ساله و مهدی قاسمی (با سن نامشخص) نشان داد. هر سه نفر تحت شکنجه قرار گرفتند و بدون روند دادرسی عادلانه محاکمه شدند. از میان بیش از ۵۳ هزار بازداشتی، مرکز حقوق بشر در ایران بر این باور است که ده‌ها هزار نفر همچنان در بازداشت به سر می‌برند.

آنها در معرض خطر جدی محاکمه‌های سریع و صدور احکام اعدام قرار دارند. تعداد قابل‌توجهی نیز به‌طور اجباری ناپدید شده‌اند و در بازداشت و بی‌خبری کامل نگهداری می‌شوند، بدون اینکه اطلاعاتی به خانواده‌هایشان داده شود؛ امری که خطر شکنجه و قتل‌های فراقضایی را به‌شدت افزایش می‌دهد.

در این یادداشت تاکید شده است که تهدید خشونت تلافی‌جویانه شامل صدها زندانی سیاسی که از پیش در زندان بوده‌اند نیز می‌شود. خانواده‌های آنها از وضعیت عزیزانشان بی‌اطلاع مانده‌اند و جمهوری اسلامی سابقه‌ای طولانی در انتقام‌گیری مرگبار از زندانیان سیاسی در دوره‌های بحران دارد. این نگرانی جدی وجود دارد که افرادی که هم‌اکنون در صف اعدام هستند، به‌طور مخفیانه اعدام شوند.

به‌نوشته واشینگتن‌پست این نگرانی‌ها بی‌سابقه نیستند. در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷، حکومت جدید روحانیون تنها از طریق پاکسازی‌های خشونت‌آمیز علیه رقبای خود، از سلطنت‌طلبان گرفته تا گروه‌های کرد، چپ‌گرایان و حتی متحدان سابق اسلامی توانست قدرت خود را تثبیت کند.

نویسندگان سپس با مروری بر اعدام‌های گسترده سال‌های آغازین دهه شصت، کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و سرکوب‌های خونین سال‌های اخیر، افزوده‌اند که شباهت‌ها با امروز نگران‌کننده است.

به‌نشته آنها، با حضور نیروهای مسلح در خیابان‌ها، افزایش بازداشت‌ها، وجود ده‌ها هزار زندانی، قطع اینترنت برای پنهان کردن اقدامات حکومت و آغاز اعدام‌ها، به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی در حال ادامه همان مسیری است که نیروهای امنیتی و سرکوبگر در دی ماه ۱۴۰۴ آغاز کردند.


نویسندگان مقاله، در پایان تاکید کرده‌اند که جامعه بین‌المللی نباید اجازه دهد چنین اتفاقی رخ دهد. باید خواستار آزادی بازداشت‌شدگان و زندانیان سیاسی شد و به‌روشنی اعلام کرد که هرگونه خشونت بیشتر علیه غیرنظامیان پیامدهای سنگینی خواهد داشت که با هیچ امتیاز دیگری قابل جبران نیست.

به‌نوشته آنها، مردم ایران که در اقدامات این حکومت نقشی نداشته‌اند، بارها جان خود را برای تغییر و تحقق مطالبات خود به خطر انداخته‌اند و هنوز در سوگ کشته‌شدگان دی ماه هستند، نباید مجبور شوند چنین بهایی بپردازند.