انتقاد ترامپ از استرالیا به دلیل بازگرداندن اجباری زنان فوتبالیست: به آنها پناهندگی ندهید ما می‌دهیم

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، از تصمیم استرالیا برای بازگرداندن اجباری اعضای تیم ملی فوتبال زنان ایران به کشورشان به شدت انتقاد کرد. او تاکید کرد که چنان‌چه استرالیا به اعضای این تیم پناهندگی ندهد «ایالات متحده آنها را خواهد پذیرفت.»

در پیام رئیس جمهوری آمریکا که روز دوشنبه ۱۸ اسفند در شبکه اجتماعی «تروت سوشال» منتشر شد، آمده است که استرالیا با صدور مجوز بازگرداندن اجباری تیم ملی فوتبال زنان ایران به کشورشان «جایی که به احتمال زیاد کشته خواهند شد، مرتکب یک اشتباه انسانی وحشتناک می‌شود.»

پرزیدنت ترامپ در این پیام با خطاب قرار دادن آنتونی آلبانیزی، نخست وزیر استرالیا، گفت: «آقای نخست وزیر، این کار را نکنید، به آنها پناهندگی بدهید. اگر این کار را نکنید، ایالات متحده آنها را خواهد پذیرفت.»

اتحادیه جهانی بازیکنان فوتبال روز دوشنبه اعلام کرد که نگرانی‌های جدی در مورد وضعیت تیم فوتبال زنان ایران که برای جام ملت‌های آسیا در استرالیا هستند، وجود دارد.

این تیم پس از امتناع از خواندن سرود ملی جمهوری اسلامی قبل از مسابقه مقابل کره جنوبی در روز دوشنبه ۱۱ اسفند، در کانون توجه قرار گرفت.

سکوت بازیکنان تیم ملی زنان هنگام پخش سرود ملی جمهوری اسلامی قبل از بازی مقابل کره جنوبی در دوشنبه گذشته، توسط برخی به عنوان عملی از مقاومت و برخی دیگر به عنوان نمایشی از سوگواری تلقی شد. اما تلویزیون حکومتی ایران با موضع‌گیری در این باره، آنها را به عنوان «خائنان زمان جنگ» که باید با آنها به شدت برخورد شود، محکوم کرد.

مسئولان تیم و بازیکنان آن هنوز توضیحی در این باره نداده‌اند، اما بازیکنان پیش از شکست ۴ بر ۰ مقابل استرالیا در پنجشنبه گذشته، و باخت ۲ بر ۰ مقابل فیلیپین در روز یکشنبه، سرود ملی را خواندند و در طول پخش سرود ملی ادای احترام کردند.

تیم فوتبال زنان ایران روز یکشنبه پس از شکست مقابل فیلیپین از این رقابت‌ها حذف شد.

حمایت ایرانیان مقیم استرالیا از زنان ملی‌پوشی که سرود «جمهوری اسلامی» را نخواندند

تلاش ایرانیان حاضر مقابل استادیوم در استرالیا برای جلوگیری از حرکت اتوبوس حامل بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان ایران.
پیش‌تر بازیکنان تیم ملی به دلیل نخواندن سرود جمهوری اسلامی، در صداوسیما به «خیانت» متهم شدند و مشخص نیست در صورت بازگشت به ایران چه سرنوشتی در انتظارشان خواهد بود.… https://t.co/VVwRdlGQj5 pic.twitter.com/hmVag3gtdF

— Pouyan Khoshhal (@pkhwshhal) March 8, 2026

بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان ایران که در بازی اول سرود جمهوری اسلامی را نخوانده بودند، در دو بازی بعدی برابر استرالیا و فیلیپین، حتی سلام نظامی دادند
سکوت به جای خواندن سرود در اولین بازی، سلام نظامی در بازی بعد، محاصره اتوبوس در "گلد کوست" و تماس‌های قطع‌شده با بیرون؛ سرنوشت تیم ملی فوتبال زنان ایران در فضای امنیتی جنگ، به مسئله‌ای فراتر از ورزش بدل شده است.

تیم ملی فوتبال زنان ایران پس از سه شکست پیاپی و حذف از جام ملت‌های آسیا در استرالیا، اکنون در وضعیتی قرار گرفته که اصل خبر دیگر نه نتایج بازی، که نگرانی درباره امنیت بازیکنان پس از بازگشت به کشور است.

از یک سو، نخواندن سرود جمهوری اسلامی در بازی نخست با کره جنوبی، در فضای جنگی پس از حمله ۹ اسفند (۲۸ فوریه) آمریکا و اسرائیل به ایران، موجی از حملات رسانه‌ای و حکومتی علیه آنان در ایران را برانگیخت و از سوی دیگر، نهادهای فوتبال، فعالان حقوق بشر و بخشی از جامعه ایرانیان استرالیا می‌گویند بازیکنان باید امکان تصمیم‌گیری آزاد درباره بازگشت به ایران یا ماندن در استرالیا را داشته باشند.

تیم ملی فوتبال زنان ایران پیش از آغاز جنگ به استرالیا رفته بود، اما مسابقاتش هم‌زمان با گسترش درگیری و بسته شدن بخش بزرگی از حریم هوایی خاورمیانه ادامه یافت.

ماجرا از جایی شدت گرفت که بازیکنان این تیم پیش از نخستین مسابقه، در برابر کره جنوبی، سرود ملی جمهوری اسلامی را نخواندند. در دو بازی بعدی برابر استرالیا و فیلیپین، همان بازیکنان سرود را خواندند و حتی سلام نظامی دادند؛ تغییری که از نگاه ناظران و فعالان حقوق بشری، به عنوان نشانه‌ای از فشار بر تیم تعبیر شد.

شبکه "ای‌بی‌سی" و بی‌بی‌سی جهانی هر دو گزارش داده‌اند که همین تغییر رفتار، در کنار محدود بودن ارتباط بازیکنان با بیرون، به نگرانی‌ها دامن زده است. خبرگزاری رویترز نیز نوشت فدراسیون جهانی فوتبالیست‌های حرفه‌ای (FIFPRO)، از این بابت "به‌شدت نگران" است و هنوز نتوانسته مستقیماً با بازیکنان تماس بگیرد.
از سکوت به جای سرود تا فشار برای بازگشت
آن‌چه حساسیت موضوع را بیشتر کرد، واکنش تند رسانه‌های حکومتی در ایران بود. بازیکنان پس از نخواندن سرود، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی "خائنان زمان جنگ" خوانده شدند.

مسعود ظهوری، مدیر "رادیو نشاط" در ملبورن، به "ای‌بی‌سی" گفته است بازیکنان تا روز شنبه ۱۶ اسفند، با او در تماس بوده‌اند، اما زیر نظارت شدید قرار داشته‌اند و به او گفته‌اند، "انگار در زندان هستیم... مدام تحت کنترل هستیم. هیچ خبری از خانواده‌هایمان در ایران نداریم. اجازه نمی‌دهند تنها از هتل خارج شویم. فشار زیادی روی ماست". او همچنین گفته است که تلاشش برای گفت‌وگو با بازیکنان در هتل با دخالت نیروهای امنیتی ناکام مانده است.

فدراسیون جهانی فوتبالیست‌های حرفه‌ای می‌گوید مسئله اصلی پیش از هر چیز "عاملیت" بازیکنان است؛ یعنی هر یک از آنان بتوانند بدون فشار تصمیم بگیرند که آیا می‌خواهند به ایران بازگردند، برای مدتی در استرالیا بمانند یا در صورت تمایل درخواست پناهندگی بدهند.

بو بوش، رئیس منطقه آسیا و اقیانوسیه این فدراسیون، به "ای‌بی‌سی" گفته است که باید منافع و امنیت بازیکنان در اولویت مطلق قرار گیرد. رویترز نیز از قول او گزارش داد که برخی شاید بخواهند برگردند و برخی دیگر شاید مایل باشند در استرالیا بمانند. دولت استرالیا تاکنون از ورود مستقیم به وضعیت فردی بازیکنان خودداری کرده و گفته است به دلیل رعایت حریم خصوصی، نمی‌تواند درباره پرونده‌های مشخص اظهارنظر کند.
گروهی از ایرانیان ساکن در استرالیا با شعار "دختر شیر و خورشید" از زنان فوتبالیست ایرانی حمایت کردنددر این میان، مرضیه جعفری، مربی تیم ملی فوتبال زنان ایران، پس از بازی آخر موضعی گرفت که هم می‌تواند بازتاب خواست واقعی او یا برخی بازیکنان و هم ناشی از فضای امنیتی موجود در کشور باشد. او گفت: «ما می‌خواهیم هرچه زودتر به ایران بازگردیم و من می‌خواهم در کنار کشورم و همه ایرانیان داخل ایران باشم. مشتاقیم هرچه سریع‌تر بازگردیم.»

همین جمله، در کنار اصرار برخی فعالان بر لزوم فراهم کردن امکان انتخاب آزاد، نشان می‌دهد مسئله فقط ماندن یا بازگشت نیست، بلکه شرایطی است که در آن هر تصمیمی می‌تواند زیر سایه تهدید علیه خود بازیکنان یا خانواده‌هایشان گرفته شود.
از دی‌ماه خونین تا جنگ
نگرانی از سرنوشت این بازیکنان، به وضعیت سیاسی داخل ایران بازمی‌گردد. اندک‌زمانی پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، اعتراضاتی سراسری که از هفتم دی‌ماه ۱۴۰۴ آغاز شد، سرکوب خشن و خونین حکومتی را به همراه داشت. سازمان‌های حقوق بشری و رسانه‌های داخلی و بین‌المللی از ده‌ها هزار کشته سخن می‌گویند. خود حکومت کشته شدن بیش از سه هزار نفر در جریان این اعتراضات را تأیید کرد.

در نهم اسفندماه نیز آمریکا و اسرائیل حملات گسترده‌ای را علیه ایران آغاز کردند؛ حملاتی که در نخستین ساعات آن به کشته شدن علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، انجامید و جنگی تازه را در منطقه رقم زد. تیم ملی فوتبال زنان ایران درست در میانه این دو بحران، در خارج از کشور و زیر نگاه نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در جام ملت‌های آسیا در استرالیا شرکت کرده بود.

به همین دلیل، از سوی بسیاری از گروه‌ها و جریان‌ها رفتار بازیکنان نه یک حاشیه ورزشی، بلکه ادامه همان زبان اعتراضی تلقی شد که در ماه‌های اخیر در عرصه‌های مختلف اجتماعی و ورزشی ایران دیده شده است.
گروهی از ایرانیان ساکن استرالیا خواستار حفاظت مقامات استرالیایی و نهادهای بین‌المللی از دختران فوتبالیست ایرانی شده‌اند"ای‌بی‌سی" گزارش داده است که یک کارزار آنلاین برای حمایت از این بازیکنان توانسته ظرف چند روز ده‌ها هزار امضا جمع کند و شمار امضاها تا روز دوشنبه ۱۸ اسفند، از ۶۶ هزار عدد گذشته است. همچنین پس از حذف ایران با شکست ۲ بر صفر در برابر فیلیپین، صدها نفر اتوبوس تیم را در شهر "گلد کوست" محاصره کردند و شعار "دختران ما را نجات دهید" سر دادند. طبق همین گزارش، روی برخی پلاکاردها نوشته شده بود: «در استرالیا در امنیت بمانید. با پلیس صحبت کنید» و «اگر خانه‌تان امن نیست، خانه من امن است».
مسیر ناروشن و پرسش بی‌پاسخ
بی‌بی‌سی جهانی گزارش داده است که بازیکنان از پشت شیشه‌های اتوبوس، در حالی که بیرون باران می‌باریده و جمعیت شعار می‌داده، صحنه را تماشا می‌کردند؛ بعضی با تلفن همراه فیلم می‌گرفتند، بعضی دست تکان می‌دادند و بعضی پرده را می‌کشیدند.

روز بعد، در محل اقامت تیم در "گلد کوست"، تدابیر امنیتی شدید برقرار بوده و هنوز روشن نبوده که تیم چه زمانی هتل را ترک خواهد کرد و آیا مستقیماً به ایران باز خواهد گشت یا ابتدا به کشور ثالثی خواهد رفت.

این ابهام، با توجه به بسته بودن گسترده حریم هوایی خاورمیانه و هم‌زمانی بازگشت احتمالی بازیکنان با فضای امنیتی جنگی و سرکوب داخلی، به هسته اصلی نگرانی‌ها بدل شده است.

وضعیت کنونی تیم ملی فوتبال زنان آینه‌ای از وضعیت امروز ایران است که هنوز از شوک دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ بیرون نیامده، وارد جنگی تازه شده و حتی در میدان ورزش نیز از اجبار سیاسی و هراس امنیتی در امان نیست.