بخش‌هایی از تنگه هرمز «امروز برای چند ساعت بسته می‌شود» + ویدیو

خبرگزاری فارس که به نهادهای نظامی نزدیک است می‌گوید که به‌دلیل «اقدامات امنیتی» برای حفظ ایمنی کشتیرانی، بخش‌هایی از تنگه هرمز امروز برای چند ساعت بسته خواهد شد.

سپاه پاسداران در این آبراه در حال برگزاری رزمایش است.

تنگه هرمز حیاتی‌ترین مسیر صادرات نفت در جهان به‌شمار می‌رود که بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت خلیج فارس، از جمله عربستان سعودی، ایران، عراق و امارات متحده عربی را به خلیج عمان و دریای عرب وصل می‌کند.

خبرگزاری فارس: بخش‌هایی از تنگه هرمز امروز برای چند ساعت بسته می‌شود pic.twitter.com/ffQw6RAx34

— Iranian UK (@IranianUk) February 17, 2026

---------------
خبر مرتبط:
واقعیت‌های نظامی و اقتصادی؛ آیا ایران واقعاً قادر به بستن تنگه هرمز است؟
تنگه هرمز به عنوان مهم‌ترین شریان حیاتی انتقال انرژی در جهان شناخته می‌شود که روزانه حدود ۲۰ درصد از مصرف نفت خام دنیا از آن عبور می‌کند. 

از نظر نظامی، ایران به دلیل اشراف جغرافیایی بر کرانه‌های شمالی این تنگه و در اختیار داشتن جزایر استراتژیک مانند ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک، پتانسیل بالایی برای ایجاد اختلال در دریانوردی دارد. 

دکترین نظامی ایران در این منطقه بر پایه «جنگ ناهمتراز» بنا شده است؛ به این معنا که با استفاده از قایق‌های تندرو، مین‌های دریایی پیشرفته، پهپادهای انتحاری و موشک‌های ساحل به دریا، می‌تواند عبور و مرور کشتی‌ها را با مخاطره جدی روبرو کند، بدون اینکه لزوماً نیاز به یک رویارویی کلاسیک با ناوگان‌های بزرگ داشته باشد.

با این حال، انسداد کامل و طولانی‌مدت تنگه هرمز با چالش‌های فنی و نظامی عظیمی روبروست. حضور مستمر ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده و ائتلاف‌های بین‌المللی در منطقه به منظور حفاظت از جریان آزاد تجارت، به این معناست که هرگونه تلاش برای بستن فیزیکی تنگه با واکنش نظامی قاطع و گسترده روبرو خواهد شد. 

فناوری‌های مدرن پاکسازی مین و سیستم‌های دفاع موشکی پیشرفته که بر روی ناوهای غربی نصب شده‌اند، می‌توانند تا حد زیادی تهدیدات اولیه را خنثی کنند. 

بنابراین، ایران ممکن است بتواند برای مدتی کوتاه در روند انتقال انرژی «اخلال» ایجاد کند، اما «بستن» کامل آن به گونه‌ای که هیچ شناوری قادر به عبور نباشد، در برابر قدرت آتش برتر ائتلاف‌های جهانی بسیار دشوار به نظر می‌رسد.

از منظر حقوق بین‌الملل، وضعیت تنگه هرمز پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. بر اساس کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها، این تنگه یک «آبراه بین‌المللی» محسوب می‌شود که حق «عبور ترانزیتی» را برای همه کشتی‌ها تضمین می‌کند. 

اگرچه ایران این کنوانسیون را امضا کرده اما هنوز به طور کامل تصویب نکرده است و معتقد به حق «عبور بی‌ضرر» است که محدودیت‌های بیشتری را اعمال می‌کند. با این حال، بستن یک مسیر بین‌المللی عملاً به معنای اعلان جنگ نه تنها به کشورهای منطقه، بلکه به قدرت‌های اقتصادی بزرگ جهان مانند چین، هند و اتحادیه اروپا است که به شدت به نفت این منطقه وابسته هستند. 

این اقدام می‌تواند منجر به انزوای کامل سیاسی و تحریم‌های کمرشکن جهانی شود که حتی فراتر از فشارهای فعلی خواهد بود.

علاوه بر جنبه‌های نظامی و حقوقی، تبعات اقتصادی بستن تنگه هرمز برای خود ایران نیز می‌تواند فاجعه‌بار باشد. اقتصاد ایران همچنان به صادرات نفت و واردات کالاهای اساسی از طریق دریا وابسته است. 

مسدود کردن تنگه به معنای بریدن رگ حیاتی اقتصاد داخلی است، چرا که بنادر اصلی ایران در خلیج فارس عملاً از کار خواهند افتاد. همچنین، کشورهای همسایه مانند عربستان سعودی و امارات متحده عربی در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری سنگینی روی خط لوله‌های جایگزین برای انتقال نفت به دریای سرخ و دریای عمان انجام داده‌اند تا وابستگی خود را به این گلوگاه کاهش دهند. این موضوع نشان می‌دهد که تأثیرگذاری راهبردی انسداد تنگه نسبت به دهه‌های گذشته تا حدودی کاهش یافته است.