جشنواره فجر و حضور حکومتی ها بدون توجه به کشتار جوانان و معترضان ایرانی + ویدیو

در حالی که ایران در شدیدترین بحران سیاسی و انسانی دهه‌های اخیر غوطه‌ور است، با گزارش‌ها از کشتار گسترده معترضان که برخی منابع مخالف حکومت آن را بیش از ۳۶ هزار کشته در بزرگ‌ترین قتل‌عام خیابانی تاریخ معاصر توصیف می‌کنند...

 در چنین لحظه‌ای که خانواده‌ها در سوگ فرزندانشان نشسته‌اند و جامعه با تصاویر و روایت‌های خونین خیابان‌ها مواجه است، حضور "هنرمندان حکومتی" روی فرش‌قرمز جشنواره دولتی فجر به مثابه نادیده‌گرفتن درد عمومی تلقی می‌شود.

 این رویداد، به گفته منتقدان، بیش از آن‌که جشن هنر باشد، به نمادی از بی‌تفاوتی و همراهی با وضعیت موجود بدل شده است.

واکنش ها:
جشنواره فجر با ورشکستگی تمام آغاز شد

شرکت‌کنندگان جشنواره فیلم فجر شروع کردن پشت کسشون سنگر گرفتن

+ این واویلا بازیا دیگه قدیمی شده مردم فراموش نمیکنن. pic.twitter.com/0v2NUIrtiW

— غَریوان (صُراحی سابق) (@qarivanqaltande) February 2, 2026

عده‌ای با اشاره به اینکه جشنواره فیلم فجر در این مقطع زمانی "جشن حکومتی" و نمایش تقویت تصویر رسمی جمهوری اسلامی است، از هنرمندان خواسته‌اند به جای حضور در مراسمی که در چشم اکثریت جامعه شبیه تبلیغ وضع موجود است، صدای اعتراض مردم شوند. 
منوچهر هادی: تحریم کنندگان جشنواره فجر دیکتاتور هستندکارگردان سینما و تلویزیون خطاب به فحاشان مجازی و تحریم کنندگان جشنواره: به چه حقی به بازیکن فوتبال می‌گویند بازی نکن و به فیلم‌ساز می‌گویند فیلم نساز؟ تحریم کنندگان خودشان دیکتاتور هستند. ما آنقدر وجود داشتیم که اگر خطری هم باشد، در کشورمان مانده‌ایم و از خارج کشور نسخه نمی‌پیچیم.

خلاصه حرف های #منوچهر_هادی حرومزاده:

❌ مردم حق ندارند به فیلمساز و ورزشکار بگن عادی سازی نکنید.
❌ حالا یه تعدادی جوون کشته شده ولی ما نباید زندگی رو تعطیل کنیم.
❌ آقا من نمیخوام برم تو خیابون، من نمیخوام شلوغ کنم. pic.twitter.com/teVBMSClkV

— Hila (@Hila1363) February 2, 2026

هنرمندانی هم در واکنش به جشنواره فجر نوشتند:
هومن سیدی، در واکنش به جشنواره فجر نوشت:هیچ جشنواره و تندیسی، ارزش سکوت و عبور جان یک انسان رو نداره. دیده‌شدن بدون دیدن رنج فقط نورافکنه، نه روشنایی. هیچ قاب طلایی‌ای نمیتونه سکوت در برابر خون رو قاب بگیره.
هنر اگر جرات نداشته باشه نه بگه فقط تزئین وضع موجوده.واکنش حمید آزرنگ بازیگر سینما به پیامک دعوت به جشنواره تئاتر
حمید آزرنگ بازیگر سینما نوشت:
​
من نه هنرمندم و نه بنا به تعریفِ شما گرامی
​
من یکی از بی اندازه مردمِ عزادارم
​
اگر توانِ احترام به سوگِ مردم را ندارید لااقل معرفت داشته باشید و برای شراکت در جشنِ تان فراخوان عمومی ندهید…
​
سوگواره یِ این روزگارِ زَهر ، مدید مدتی به لبخند نخواهد رسید…
​
این نیز بگذرد…⁩واکنش الناز شاکردوست به کشتار مردم 
این بودن سختتر از هزار بار مردن است….

افسرده گی ام چنان عمیق گشته که مرز بین واقعیت و کابوس را گم کرده ام..

روحم توان تحمل این تراژیِ جنایتبار هولناک تاریخی را نداشته …

من بازیگرم، یاد گرفته ام با تمام پوست و استخوان و نفس، دیگری را زندگی کنم، اما این بار به جای چهل هزار هموطنم، کشته شده ام…..

به جای تک به تک معشوقه هایشان، به جای اعضای خانواده هایشان روحم پاره پاره گشته….

دیگر حتی انسانم آرزو نیست..

تب دارم، ناگهان زنگ تلفن….صدائی از آنسوی خط: سیمرغ برای توست، بازیت درخشان بوده. فریاد می زنم من عزادارِ عزیزانم هستم، کدام جشنواره، کدام جشن؟

من نه در جشنی شرکت خواهم کرد و نه دیگر هرگز در این خاکی که بوی خون می دهئد نقشی بازی خواهم کرد.

این نقش اصلی من است.

الناز شاکردوست – زمستان خونین هزار و چهارصد و چهارجشنواره فجر دقیقاً چه چیزی را امسال جشن می‌گیرد؟
 وقتی خیابان‌ها خونی است، جشن و سرگرمی معنایی ندارد. ماندن و حضور، اگر به بهای عادی‌سازی جنایت باشد، فضیلت نیست؛ همدستی است.

 مردم نگفته‌اند هنر تعطیل شود؛ می‌گویند وسط کشتار جشن نگیرید

 صندلی‌های خالی سینماهای جشنواره فحش نیستند، تهدید نیستند؛ یک «نه» مدنیِ بلندند.

 سیاست مردم گاهی نه با حضور، که با غیبت شکل می‌گیرد؛ غیبتی که از هر فریادی بلندتر است.

 وقتی مردم به تماشای فیلم‌ها نمی‌آیند، فیلم‌های این جشنواره قرار است برای چه کسی نمایش داده شوند؟

کامبیز حسینی در «برنامه» به این موضوع می‌پردازد.