رقص سوگ، نمادی از ایستادگی خانواده‌های دادخواه

در بعضی از تصاویری که از مراسم تشییع و یادبود کشته‌شدگان جوان اعتراضات دی ۱۴۰۴ منتشر می‌‌شود، خانواده درجه اول، خویشان و دوستان آنها در سوگ از دست دادن عزیزشان می‌رقصند یا کل می‌‌کشند؛ رسمی محلی که در میان بعضی از اقوام ایران رواج دارد و ویژه عزیزی است که فامیل و آشنایان به جای مجالس شادی مانند ازدواج، بر مزار عزیز از دست رفته خود جمع شده‌اند.

همخوانی، نواختن ساز و دهل، کل کشیدن، زاری دسته‌جمعی و رقصی خلسه‌وار در مراسم تدفین و تشییع جوانان بین بعضی اقوام ایرانی مرسوم است و بنابر گزارش‌ها اغلب کشته‌شدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴ را مردان جوان و حتی نوجوان تشکیل می‌دهند.برگزاری مراسمی اینچنینی در روزهای اخیر با توجه به سخنان پدر و مادر معترض کشته‌شده در مراسم تشییع، اکنون به نمادی تبدیل شده است از ایستادگی خانواده‌‌های دادخواه به رغم زخمی کاری. 

دو ویدیو از مراسمی اینگونه نیز که هر چند بازنمایی این رسم در ایذه را نشان می‌دهد اما مربوط به کشته‌شدگان اعتراضات دی‌ماه نیست؛ ولی اکنون و در خلال تشییع جوانان کشته شده اعتراضات اخیر، پربازدید شده است.

یکی از نخستین ویدیوها از این نوع که در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شد، مربوط به عزاداری خانواده پارسا رضادوست از کشته‌شدگان جنبش مهسا در سال ۱۴۰۱ در هشتگرد بود و به‌نظر می‌رسد پس از سرکوب اعتراضات دی و کشتار معترضان گستردگی بیشتری یافته است.

این ویدیو نگاهی است به «رقص سوگ» خانواده‌های عزادار سورنا گلگون، دانشجوی ۱۸ ساله در تنکابن، سینا حق‌شناس، معترض ۲۷ ساله در گرگان، یاسین الهی، معترض ۱۸ ساله در شهر ری، سعید تروند، معترض کشته‌شده در ایلام و علیرضا رحیمی، معترض ۲۸ ساله کشته شده در اعتراضات تهرانپارس، نمونه‌ای از روش‌های گوناگون سوگواری هزاران کشته اعتراضات دی ۱۴۰۴.

در بعضی از تصاویری که از مراسم تشییع و یادبود کشته‌شدگان جوان اعتراضات دی ۱۴۰۴ منتشر می‌‌شود، خانواده درجه اول، خویشان و دوستان آنها در سوگ از دست دادن عزیزشان می‌رقصند یا کل می‌‌کشند؛ رسمی محلی که در میان بعضی از اقوام ایران رواج دارد و ویژه عزیزی است که فامیل و آشنایان به جای… pic.twitter.com/WuxuxkdZNF

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) January 25, 2026

یک پرستار: ماموران برای بردن معترضان حتی وارد آی‌سی‌یو بیمارستان شدند
یک پرستار از لاهیجان در پیامی به ایران‌اینترنشنال گفت پس از سرکوب اعتراضات، ماموران برای بردن مجروحان حتی به آی‌سی‌یو می‌آمدند و کادر درمان برای نجات بیماران، آن‌ها را ساعت‌ها در اتاق عمل پنهان می‌کردند تا شناسایی و منتقل نشوند.

به گفته این پرستار، پنجشنبه ۱۸ دی تا ساعت ۹ شب فضای شهر آرام بود و خانواده‌ها، پیرزن‌ها و پیرمردها در خیابان بودند، اما با افزایش جمعیت به هزاران نفر، تیراندازی مستقیم به قصد کشت آغاز شد؛ همزمان هلی‌شات‌ها بالای سر جمعیت پرواز می‌کردند و لباس‌شخصی‌ها در میان مردم اسلحه بیرون می‌کشیدند.

او می‌گوید در بیمارستان «تا ۵ صبح اتاق عمل بودیم؛ هیچ گاز و ست استریلی باقی نماند». جمعه ۱۹ دی به گفته او «کلاً قتل‌عام بود» و از ساعت ۶ عصر هرکسی در خیابان بود می‌کشتند».

این پرستار از کشته‌شدن همسر یکی از همکارانش و برادر یک همکار دیگر خبر می‌دهد و می‌گوید اجساد گیلان را در کانتینر و روی هم به باغ رضوان رشت بردند. به گفته او، برای تحویل هر جنازه بین ۸۰۰ میلیون تا ۳ میلیارد تومان مطالبه می‌شود: «واقعاً گفتنی نیست؛ قتل‌عام شده.»
استانداران با اصلاح‌طلبان برای اقناع درباره سرکوب جلسه گذاشتند