آبراهام لینکلن در راه ایران؛ از ناو گروه حامل ۷۰ جنگنده چه می‌دانیم؟

 یورونیوز: تمایل به ضربه زدن به حکومت ایران همچنان در میان رهبران آمریکا و اسرائیل بالا است و اختلافات موجود بیشتر در زمینه هماهنگی‌های لجستیکی و تاکتیکی تا ماهیت ماموریت است.

در اقدامی که به‌عنوان نشانه‌ای از اراده قاطع آمریکا تفسیر می‌شود، ناو هواپیمابر «یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن» از منطقه اقیانوس هندوآرام به سمت حوزه عملیاتی فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) به سرعت در حال حرکت است.

این در حالی است که این جابه‌جایی یک خلا استراتژیک در منطقه حیاتی اقیانوس هندوآرام ایجاد می‌کند ولی با این وجود به نظر می‌رسد که توجه دونالد ترامپ اکنون به ایران معطوف است.

گروه ضربتی ناو هواپیمابر «لینکلن» که بر اساس برآوردها هنوز چند روز تا رسیدن به دریای عرب فاصله دارد، به‌طور قابل توجهی قدرت تهاجمی آمریکا در منطقه را افزایش خواهد داد.
از ناو هواپیمابر لینکلن چه می‌دانیم؟
این ناو هواپیمابر که پنجمین عضو کلاس نیمیتز با سوخت هسته‌ای است از سال ۱۹۸۹ میلادی وارد خدمت شده است و یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده به شمار می‌رود.

این ناو با طولی بالغ ۳۳۳ متر و پهنای ۷۷ متر در عرشه پروازی و پهنای ۴۰ متری در لبه خط آب، توانایی استقرار و پشتیبانی از عملیات‌های گسترده هوایی را دارد.

وزن جابجایی آن بیش از ۱۰۰ هزار تن است و توسط راکتورهای هسته‌ای A4W نیروی محرکه خود را تامین می‌کند که بخار تولید شده از این راکتورها، چهار توربین بخار آن را به حرکت درمی‌آورد و امکان رسیدن به سرعت بیش از ۳۰ گره دریایی (معادل ۵۵.۵ کیلومتر در ساعت) را فراهم می‌کند.

این ناو به تسلیحات مدرنی از جمله موشک‌های ریم ۱۱۶ و ۱۶۲ مجهز است و سیستم‌های دفاع نزدیک مانند فالانکس نیز امنیت آن را در برابر تهدیدات هوایی و موشکی تضمین می‌کند.

واحد هواگرد این ناو، از هشت اسکادران تشکیل شده که انواع جنگنده‌ها و هواپیماهای پیشرفته از جمله جنگنده‌های «اف ۳۵ لایتنینگ»، «بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت»، هواپیماهای جنگ الکترونیک «گرولر»، هواپیماهای هشدار زودهنگام «هاوکی»، هواگردهای ترابری «اوسپری» و بالگردهای «سی‌هاوک» را در اختیار دارد.

ناو «یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن» ظرفیت حمل ۶۰ تا ۷۰ هواپیما را دارد. این ناو بین ۳۰ تا ۳۶ جنگنده «بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت»، ۱۰ تا ۲۰ فروند «اف ۳۵ لایتنینگ » و همچنین پنج تا هفت فروند هواپیمای الکترونیکی «گرولر» را در اختیار دارد.

این ناوگروه پس از ورود به منطقه به چند کشتی رزمی دیگر مستقر در بحرین و خلیج فارس ملحق خواهد شد و حدود ۵۷۰۰ نیروی نظامی دیگر به منطقه می‌افزاید.

کشتی‌های جنگی همراه این گروه شامل رزم‌ناو موشک‌انداز «خلیج موبیل» و چند ناوشکن موشک‌انداز کلاس «آرلی برک» به شمار زیادی پرتابگر موشکی مجهز هستند که می‌توانند در صورت لزوم برای حمله به ایران استفاده شوند.

این شناورها همچنین نقش مهمی در حفاظت از اهداف آمریکا و متحدانش در صورت وقوع حملات تلافی‌جویانه ایفا خواهند کرد.
توانمندی ناو هواپیمابر در مقابله با سیستم دفاعی ایران
قدرت گروه ضربت این ناو هواپیمابر بسیار عظیم است. تابستان گذشته، دولت ترامپ نشان داد که چگونه جنگنده‌های نیروی هوایی آمریکا می‌توانند وارد حریم هوایی ایران شده و دست‌کم بخشی از حملات به اهداف حساس را انجام دهند. البته همچنان درباره اثربخشی و کامل بودن این حملات بحث وجود دارد.

با این حال، اگر ارتش آمریکا با همکاری اطلاعات اسرائیل تصمیم به حمله به اهداف رژیم بگیرد، احتمالا به جای حمله به تاسیسات نظامی مستحکم و عمیق زیرزمینی، روی اهدافی آسان‌تر و قابل دسترس‌تر متمرکز خواهد شد.

هرچند ایران دارای موشک‌های بالستیک ضدکشتی و سامانه‌های حمله برد بلند است که حتی امنیت ناوهای آمریکایی را در صورت نزدیک شدن تهدید می‌کند، اما در جریان جنگ ۱۲ روزه، وقتی ناوهای آمریکا هواپیماهایی را برای پشتیبانی از بمب‌افکن‌های رادارگریز «بی-۲ اسپریت» به پرواز درآوردند، ناوها در فاصله‌ای امن و خارج از برد پیش‌بینی‌شده ایران باقی ماندند.

علاوه بر حملات هوایی، نیروی دریایی آمریکا نیز وارد عمل شد و تاسیسات مشکوک مرتبط با برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران را با موشک‌های کروز «تاماهاوک» که از زیردریایی‌ها شلیک شدند، هدف قرار داد.

استقرار یک ناو هواپیمابر به معنای افزودن ظرفیتی بزرگ به توان نظامی آمریکاست که قدرت تهاجمی و میزان تخریب نیروهای این کشور در منطقه را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد.

همراه با ناوهای هواپیمابر، ناوها و زیردریایی‌های جنگی متعددی نیز در منطقه مستقر هستند که بسیاری از آن‌ها توان شلیک ده‌ها موشک کروز «تاماهاوک» را دارند.

هرچند تهدید موشک‌های بالستیک ضدکشتی ایران جدی است، اما ناوهای هواپیمابر با بهره‌مندی از سامانه یکپارچه دفاع هوایی قادرند به‌طور موثر از خود و دیگر دارایی‌های دریایی در برابر این حملات محافظت کنند.

افزون بر این، وجود چندین ناو هواپیمابر امکان اجرای عملیات پروازی سنگین و مداوم در تمام طول روز را فراهم می‌کند و قدرت آن‌ها در نفوذ به حریم هوایی ایران و ایجاد فشار مداوم بر ایران بسیار بالا است.