روبینا امینیان؛ حکایت دختر معترضی که خانواده جسدش را شناسایی و مخفیانه کنار جاده دفن کردند

یورونیوز: خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی به روایت کشته شدن روبینا امینیان، دختر جوان ایرانی پرداخته است که در جریان اعترضات سراسری اخیر کشته شد.

خانواده این دختر دانشجو بر این باورند که او به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با شلیک گلوله‌ای از فاصله نزدیک و مستقیما به پشت سرش کشته شده است.

اما مرگ او در جریان اعتراضات سراسری که حاکمیت جمهوری اسلامی را به چالش کشید، تنها آغاز رنج خانواده بود. پس از کشته‌شدن روبینا، مادرش ناچار شد برای یافتن پیکر دخترش، میان توده‌هایی از اجساد خون‌آلود جست‌وجو کند. سپس خانواده، در هراس از مقامات که ممکن بود برای تحویل جسد درخواست پول کنند، با شتاب گریختند و او را در گودالی بی‌نشان در کنار جاده به خاک سپردند.

این سرگذشت، بازتابی از زنجیره درد و اندوهی است که حمله مرگبار حکومت ایران به معترضان برجای گذاشته و باعث شده است بستگان درمانده در سراسر کشور به سردخانه‌های لبریز از اجساد سر بزنند. برای خانواده‌ها، از دست دادن عزیزان‌شان با دشواری سوگواری و ناتوانی در برگزاری مراسمی شایسته برای مردگان، دوچندان تلخ شده است.

بیشتر از یک هفته پس از کشته‌شدن روبینا، بستگانش می‌گویند هنوز برای این زن جوان کُرد که در تهران در رشته طراحی لباس تحصیل می‌کرد، مراسم خاک‌سپاری یا سوگواری برگزار نشده است.

نظر مینویی، دایی او از اسلو گفت: «او آینده‌ای روشن برای خودش می‌خواست. اما متاسفانه آینده از او دزدیده شد.»
جزئیات مرگ نامشخص است
اطلاعات درباره آنچه بر سر روبینا امینیان آمد، اندک است. پس از مرگ او، مادرش با بستگانی که خارج از کشور بودند تماس گرفت و آنچه را که از دوستان روبینا که هنگام کشته‌شدنش حاضر بودند شنیده بود، برایشان بازگو کرد.

خبرگزاری آسوشیتدپرس با سه نفر از بستگان این دختر جوان گفت‌وگو کرده که همگی روایت‌های مشابهی از گفته‌های مادر ارائه داده‌اند. یک سازمان حقوق بشری مستقر در اسلو به نام «حقوق بشر ایران» نیز گزارشی درباره کشته‌شدن او منتشر کرده و به شهادت شاهدان عینی استناد کرده است. این سازمان تایید کرده که شامگاه ۱۸ دی در اطراف محوطه دانشکده فنی‌وحرفه‌ای شریعتی دختران (دانشکده ملی مهارت دختران دکتر شریعتی)، تیراندازی رخ داده است.
خاله و دایی روبینا امینیانبا توجه به محدودیت شدید ارتباطات در ایران، آسوشیتدپرس نتوانسته روایت خانواده، نوع جراحات واردشده به بدن روبینا یا محل دقیق آن را به‌طور مستقل تایید کند. نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد در نیویورک نیز به پرسش‌های این خبرگزاری درباره این مورد پاسخی نداده است.

خبرگزاری «فعالان حقوق بشر» مستقر در آمریکا که بر شبکه‌ای از کنشگران میدانی تکیه دارد و در ناآرامی‌های پیشین ایران نیز گزارش‌های دقیقی ارائه داده بود، اعلام کرد تاکنون دست‌کم ۳ هزار و ۹۰ نفر در اعتراضات جاری کشته شده‌اند. دولت ایران تاکنون هیچ آمار کلی‌ای از تلفات ارائه نکرده است.
دوستان با مادر تماس گرفتند و خبر تیرخوردن دختر را دادند
تمام آنچه بستگان روبینا در خارج از کشور درباره مرگ او می‌دانند، از یک تماس تلفنی کوتاه به دست آمده که آمنه نوری، مادر روبینا در ۲۰ دی توانست با خانواده در اسلو برقرار کند.

آن‌ها می‌گویند آمنه نوری در ۱۸ دی از دوستان روبینا تماسی دریافت کرد؛ دوستانی که گفتند او هدف تیراندازی نیروهای امنیتی قرار گرفته است. آن‌ها به مادرش گفتند که پس از تاریکی هوا، هنگام ترک محوطه دانشگاه در تهران، با صحنه اعتراضی روبه‌رو شدند و به آن پیوستند.

به گفته دوستان روبینا، گلوله‌ای که نیروهای امنیتی شلیک کرده بودند به پشت سر او برخورد کرده است.

ویدئوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و آسوشیتدپرس آنها را راستی‌آزمایی کرده است، به همراه اظهارات گروه‌های حقوق بشری، پزشکان و بازماندگان، نشان می‌دهد ماموران ایرانی برای متفرق‌کردن معترضان در سراسر کشور از تفنگ و اسلحه ساچمه‌زنی استفاده کرده‌اند.

حکومت ایران، که در دوره‌های پیشین ناآرامی نیز به خشونت متوسل شده بود، به‌طور فزاینده‌ای معترضان را «تروریست» می‌نامد. مقام‌ها مدعی‌اند برخی از معترضان مسلح بوده‌اند، اما هیچ ادعایی مبنی بر مسلح‌بودن افراد در نزدیکی روبینا در زمان کشته‌شدنش مطرح نشده است.

بستگان روبینا می‌گویند او نه فعال سیاسی بود و نه در سیاست دخالتی داشت.
مادر «در میان آن همه چهره زیبا» دخترش را جست‌وجو می‌کرد
مادر روبینا هنگام اطلاع از مرگ دخترش در کرمانشاه بود.

به گفته خانواده، او نیمه‌شب با شتاب به تهران رفت. نوری برای بستگانش تعریف کرده که چگونه یکی‌یکی زیپ کیسه‌های جسد را باز می‌کرد تا دخترش را پیدا کند.

هاله نوری، خاله روبینا از اسلو گفت: «او از میان آن همه چهره زیبا می‌گذشت و به دنبال دخترش می‌گشت. و آنچه برای من وحشتناک است، تصور احساسی است که خواهرم هنگام جست‌وجوی فرزندش داشته است.»

به گفته سازمان عفو بین‌الملل، بسیاری از خانواده‌های ایرانی دیگر نیز در سردخانه‌های مملو از اجساد به دنبال عزیزان خود می‌گردند. این سازمان اعلام کرده که اجساد در کامیون‌ها، کانتینرهای باری و انبارها روی هم انباشته شده‌اند.

به گفته نظر مینویی، زمانی که آمنه نوری پیکر دخترش را یافت، همسر، دختر و پسرش نیز به او پیوستند و خانواده با شتاب جسد را بیرون بردند، زیرا بیم داشتند مقام‌ها راهشان را سد کرده و برای تحویل پیکر درخواست پول کنند.

مینویی گفت: «در واقع، او جسد دختر خودش را دزدید.»

مرکز حقوق بشر ایران، مستقر در نیویورک، در بیانیه‌ای به آسوشیتدپرس اعلام کرد گزارش‌های متعددی دریافت کرده که نیروهای اطلاعاتی در ازای بازگرداندن اجساد معترضان از خانواده‌ها پول طلب کرده‌اند. این مرکز این اقدام را «رویه‌ای شناخته‌شده و معمول» در ایران دانست که هدفش ترساندن خانواده‌ها و جلوگیری از عزاداری علنی است.
روبینا امینیانبرخی خانواده‌ها نیز به این مرکز گفته‌اند برای تحویل گرفتن پیکر عزیزان‌شان مجبور شده‌اند برگه‌هایی را امضا کنند که به‌دروغ آن‌ها را عضو نیروهای امنیتی معرفی می‌کرده است.

تلویزیون دولتی ایران اخیرا، پس از تکرار این اتهام‌ها، بیانیه‌ای پخش کرد و گفت خدمات سردخانه و دفن رایگان است.

مینویی گفت مادر روبینا به او گفته است که او و دختر بزرگ‌ترش در مسیر هفت‌ساعته بازگشت به کرمانشاه، جسد را در صندلی عقب خودرو در آغوش گرفته بودند و لباس‌هایشان به خون و اشک آغشته شده بود. به گفته او، وقتی به خانه رسیدند، نیروهای امنیتی خانه را محاصره کرده بودند.

آمنه نوری به خانواده‌اش گفته است که تنها یک راه پیش رویشان بود: از شهر خارج شدند و در کنار جاده گودالی کندند، پیکر را در آن گذاشتند و رفتند. باور بر این است که روبینا امینیان هنوز همان‌جا، در قبری بی‌نشان، دفن شده است.

بستگان می‌گویند از روز یکشنبه تاکنون هیچ خبری از آمنه نوری یا دیگر اعضای خانواده در ایران دریافت نکرده‌اند.