نگاه رسانه‌های اسرائیل به اعتراضات ایران: «این بار متفاوت است»

یورونیوز: رسانه‌های اصلی اسرائیل در روزهای اخیر با پوشش گسترده دور جدید اعتراضات سراسری در ایران، به تحلیل تفاوت ماهوی این خیزش با موارد پیشین پرداخته‌اند.

به باور تحلیلگران اسرائیلی، پس از جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۵، اقتصاد ایران وارد مرحله فروپاشی شده و همین امر محاسبات دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو را تغییر داده است.
ریشه‌های اقتصادی: «بستنی در آفتاب تموز»
روزنامه هاآرتص در گزارشی وضعیت کنونی اقتصاد ایران را به «نگه داشتن بستنی در ظهر تابستان تهران» تشبیه کرده است؛ کنایه‌ای از آب شدن پرشتاب سرمایه مردم.

این گزارش تاکید می‌کند که اعتراضات دی ۱۴۰۴ برخلاف اعتراضات سال ۱۴۰۱ که بر محور حجاب بود، و یا آبان ۱۳۹۸ که جرقه آن بنزین بود، این بار ناشی از «ناامیدی مطلق اقتصادی» و فقدان چشم‌انداز است.

گزارش‌های میدانی هاآرتص با ارائه آماری تکان‌دهنده، عمق بحران معیشتی را که محرک اصلی اعتراضات کنونی است، آشکار می‌کنند.

طبق این داده‌ها، ارزش پول ملی ایران تنها نسبت به ژانویه سال گذشته ۷۵ درصد سقوط کرده و هم‌زمان سخنگوی دولت درباره موج جدید گرانی و افزایش ۳۰ درصدی قیمت اقلام اساسی هشدار داده است.

این «سقوط آزاد» اقتصادی باعث شده تا متوسط حقوق ماهانه در ایران به زیر ۲۰ میلیون تومان (معادل تقریبی ۱۲۰ دلار) برسد که عملا به معنای نابودی قدرت خرید طبقه متوسط است.

در ملموس‌ترین بخش این گزارش، وضعیت سفره مردم با جهش قیمت‌ها سنجیده شده است؛ جایی که قیمت یک شانه ۳۰ عددی تخم‌مرغ در کمتر از یک سال از ۱۵۰ هزار تومان به ۴۳۰ هزار تومان افزایش یافته است. این ارقام نشان می‌دهند که کل حقوق یک ماه یک کارگر ایرانی، اکنون تنها معادل ارزش حدود ۱۲۰۰ عدد تخم‌مرغ است.

این وضعیت که هاآرتص آن را «غیرقابل تحمل شدن» زندگی توصیف می‌کند، دلیل اصلی عبور جامعه از خط قرمزهای سنتی و پیوستن بازاریان محافظه‌کار به صف معترضان عنوان شده است.
اعتصاب در بازار تهران در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴بازاریان تهران که به طور سنتی محافظه‌کار شناخته می‌شوند، این بار به صف معترضان پیوسته‌اند. شعارهایی همچون «مرگ بر خامنه‌ای» و شعارهایی در حمایت از خاندان پهلوی در بازار بزرگ تهران شنیده شده است که نشان‌دهنده عبور از خط قرمزهای سنتی است.
جنگ ۱۲ روزه و تغییر موازنه
آموس هرئیل، تحلیلگر ارشد نظامی هاآرتص، استدلال می‌کند که حکومت ایران هنوز از ضربات نظامی جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ کمر راست نکرده است.

به گفته او، فرار سرمایه از بورس تهران پس از جنگ و ناتوانی حکومت در تامین آب و برق، مشروعیت سیستم را حتی در بین اقشار وفادار از بین برده است.

آقای هرئیل می‌نویسد: «ترامپ احتمالا چراغ سبزی برای حمله جدید اسرائیل نشان نخواهد داد.» دلیل این امر آن است که واشنگتن نمی‌خواهد توجه افکار عمومی ایران را از یک «جنبش اعتراضی مدنی موجه» به سمت یک درگیری نظامی خارجی منحرف کند؛ اتفاقی که می‌تواند به رژیم تهران فرصت تنفس و مظلوم‌نمایی بدهد.
در اعتراضات اخیر شعارها عمدتا در حمایت از بازگشت رضا پهلوی بوده استموضع آمریکا و اسرائیل: هماهنگی بدون مداخله مستقیم
در حالی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در پیام‌های خود خطاب به مردم ایران می‌گوید «رژیم خامنه‌ای از شما بیشتر از اسرائیل می‌ترسد»، به نظر می‌رسد استراتژی فعلی «صبر» است.

جروزالم پست به نقل از مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، گزارش داده است که اگرچه اسرائیل در تصمیم‌گیری‌های نظامی خود مستقل عمل می‌کند، اما هماهنگی کاملی با واشنگتن دارد. وی تاکید کرده است: «همه نگاه‌ها به مردم ایران است تا ببینند آنها چه می‌کنند.»

دونالد ترامپ که در دوره دوم ریاست جمهوری خود رویکردی تهاجمی‌تر در سیاست خارجی (مانند مداخله در ونزوئلا) در پیش گرفته، در مورد ایران محتاطانه عمل می‌کند.

تحلیلگران بر این باورند که ترامپ در سالی که آمریکا میزبان جام جهانی است و انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در پیش است، سودی در شروع یک جنگ جدید در خاورمیانه نمی‌بیند، مگر اینکه سرکوب معترضان در ایران از حد بگذرد و کشتار وسیعی رخ دهد.
دیوارنگاره در تهران در پاسخ به تهدید دونالد ترامپ برای مداخله در صورت کشتار معترضان در ایرانرسانه‌های اسرائیلی با استناد به کارشناسان استراتژی مانند پروفسور الیوت کوهن، هشدار می‌دهند که نباید دچار توهم «تغییر رژیم فوری» شد. رژیم ایران همچنان ابزارهای سرکوب قدرتمندی دارد و از تکنولوژی‌های نظارتی چینی برای کنترل جمعیت استفاده می‌کند.

با این حال، اجماع تحلیل‌های منتشر شده در تل‌آویو بر این است که جمهوری اسلامی وارد مرحله‌ای از «فرسایش مداوم» شده است.

ترکیبی از تحریم‌های فلج‌کننده، سوءمدیریت داخلی، و پیامدهای جنگ اخیر با اسرائیل، چرخه‌ای را ایجاد کرده که حکومت راه خروجی از آن ندارد. به گفته یکی از کسبه تهران که با هاآرتص گفتگو کرده است: «دولت گزینه‌ای ندارد... آنها فقط فاجعه را به تأخیر می‌اندازند.»