پس از ونزوئلا کدام کشورها در تیررس حملات آمریکای ترامپ هستند؟

یورونیوز: دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ که پیش‌بینی می‌شد با دور نخست تفاوت‌هایی داشته باشد اکنون با جاه‌طلبی‌های عجیب و بی‌سابقه او در عرصه سیاست خارجی در حال شکل گیری است.

او با دستگیری و بازداشت رئیس‌جمهوری ونزوئلا و همسرش طی یک یورش شبانه و دراماتیک به دژ به‌شدت حفاظت‌شده محل سکونت آنها در کاراکاس، تهدیدهای خود علیه این کشور را عملی کرد.

ترامپ هنگام تشریح این عملیات، «دکترین مونرو» متعلق به سال ۱۸۲۳ و وعده برتری ایالات متحده در نیمکره غربی را از گنجه بیرون کشید و با تغییر نام، آن را «دکترین دانرو» (ترکیب با نام دونالد ترامپ) خواند.

رئیس جمهوری آمریکا در ادامه و طی روزهای اخیر هشدارهایی را نیز متوجه برخی کشورها کرد که در مدار تهدید‌های واشنگتن قرار گرفته و ممکن است هدف بعدی حملات ایالات متحده واقع شوند.
گرینلند
ایالات متحده در حال حاضر یک پایگاه نظامی (پایگاه فضایی پیتوفیک) در گرینلند دارد اما ترامپ خواهان تمام جزیره است.

او به خبرنگاران گفت: «ما از منظر امنیت ملی به گرینلند نیاز داریم» و مدعی شد که این منطقه «جولانگاه کشتی‌های روسی و چینی است.»

این جزیره عظیم قطبی که بخشی از پادشاهی دانمارک محسوب می‌شود، تقریباً در ۲ هزار مایلی (۳۲۰۰ کیلومتری) شمال شرق ایالات متحده واقع شده است.

این منطقه سرشار از مواد معدنی خاکی کمیاب است که برای تولید گوشی‌های هوشمند، خودروهای برقی و تجهیزات نظامی حیاتی هستند. در حال حاضر، تولیدات چین در زمینه عناصر خاکی کمیاب بسیار بیشتر از ایالات متحده است.

گرینلند همچنین از یک موقعیت استراتژیک کلیدی‌ در اقیانوس اطلس شمالی برخوردار است و دسترسی به مدار قطب شمال را که روزبه‌روز بر اهمیتش افزوده می‌شود، تسهیل می‌کند؛ افزون بر اینکه با ذوب شدن یخ‌های قطبی در سال‌های پیش‌رو، انتظار می‌رود مسیرهای کشتیرانی جدیدی باز شوند.

ینس فردریک نیلسن، نخست‌وزیر گرینلند در پاسخ به ترامپ، ایده کنترل ایالات متحده بر این جزیره را یک «فانتزی» یا خیال‌پردازی توصیف کرده است.

او گفت: «فشار بس است؛ کنایه کافی است و هیچ خیال‌پردازی درباره‌ الحاق پذیرفتنی نیست. ما آماده گفتگو هستیم اما این کار باید از طریق مجاری صحیح و با احترام به قوانین بین‌المللی انجام شود.»

هرگونه تلاش ایالات متحده برای تصاحب گرینلند، این کشور را در تقابل با یکی دیگر از اعضای ناتو قرار می‌دهد و احتمالاً این پیمان مهم نظامی را به خطر می‌اندازد.
کلمبیا
تنها ساعاتی پس از عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا، ترامپ به گوستاوو پترو، رئیس‌جمهوری کلمبیا هشدار داد که مراقب باشد یا اینکه «حواسش را جمع کند».

کلمبیا، همسایه غربی ونزوئلا دارای ذخایر قابل‌توجه نفت است و یکی از تولیدکنندگان بزرگ طلا، نقره، زمرد، پلاتین و زغال‌سنگ محسوب می‌شود. این کشور همچنین یکی از کانون‌های اصلی تجارت مواد مخدر در منطقه، به‌ویژه کوکائین است.

از ماه سپتامبر که ایالات متحده حمله به قایق‌ها در دریای کارائیب و شرق اقیانوس آرام را آغاز کرد و بدون ارائه مدرک مدعی شد که آن‌ها حامل مواد مخدر هستند، ترامپ درگیر تنشی فزاینده با رئیس‌جمهور چپ‌گرای این کشور شده است.

ایالات متحده در ماه اکتبر پترو را تحریم کرد و مدعی شد که او اجازه داده است کارتل‌ها «رشد کنند».

ترامپ روز یکشنبه در هواپیمای «ایر فورس وان» گفت که کلمبیا توسط «مردی بیمار که دوست دارد کوکائین تولید کند و به ایالات متحده بفروشد» اداره می‌شود.

رئیس جمهوری آمریکا افزود: «او برای مدت زیادی این کار را نخواهد کرد.» وقتی از ترامپ پرسیده شد که آیا ایالات متحده عملیاتی را علیه کلمبیا انجام خواهد داد؟ گفت: «به نظرم ایده خوبی است.»

کلمبیا از نظر تاریخی متحد نزدیک واشنگتن در جنگ با قاچاق مواد مخدر بوده و سالانه صدها میلیون دلار کمک نظامی برای مقابله با کارتل‌ها دریافت کرده است.
ایران
ایران در حال حاضر با اعتراضات گسترده ضدحکومتی مواجه است و ترامپ شب گذشته هشدار داد که اگر معترضان بیشتری کشته شوند، مقامات این کشور «ضربه بسیار سختی» خواهند خورد.

او به خبرنگاران در هواپیمای رئیس‌جمهور گفت: «ما اوضاع را خیلی دقیق زیر نظر داریم. اگر آن‌ها مثل گذشته شروع به کشتن مردم کنند، فکر می‌کنم ضربه بسیار سختی از سوی ایالات متحده دریافت خواهند کرد.»

ایران از نظر تئوریک خارج از محدوده تعریف‌شده در «دکترین دانرو» قرار می‌گیرد، اما با این وجود، ترامپ پیش‌تر و پس از حمله به تأسیسات هسته‌ای این کشور در سال گذشته، رژیم ایران را به اقدامات بیشتر تهدید کرده بود.

حملات به تاسیسات هسته‌ای پس از آن انجام شد که اسرائیل عملیاتی گسترده را با هدف از بین بردن توانایی ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای آغاز کرد؛ عملیاتی که به جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران منجر شد.

گفته می‌شود در دیدار هفته گذشته ترامپ و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در مار-آ-لاگو، ایران در کانون اصلی گفتگوها بوده است. رسانه‌های آمریکایی گزارش دادند که نتانیاهو احتمال حملات جدید علیه ایران در سال ۲۰۲۶ را مطرح کرده است.
مکزیک
به قدرت رسیدن ترامپ در سال ۲۰۱۶ با شعار انتخاباتی و درخواست مصرانه او برای ساخت «دیوار» در امتداد مرز جنوبی با مکزیک همچنان در یاد‌ها باقی است.

او در نخستین روز بازگشتش به دفتر ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۲۵، فرمانی اجرایی امضا کرد تا نام «خلیج مکزیک» را به «خلیج آمریکا» تغییر دهد.

دونالد ترامپ بارها ادعا کرده است که مقامات مکزیکی اقدام کافی برای متوقف کردن جریان مواد مخدر یا مهاجران غیرقانونی به ایالات متحده، انجام نمی‌دهند.

رئیس جمهوری آمریکا روز یکشنبه گفت که مواد مخدر از طریق مکزیک «سرازیر» می‌شود و «ما باید کاری بکنیم»؛ وی سپس افزود که کارتل‌ها در آنجا «بسیار قوی» هستند.

ترامپ گفت پیشنهاد اعزام نیروهای آمریکایی به مکزیک برای مبارزه با کارتل‌ها را داده است، اما کلودیا شین‌باوم، رئیس‌جمهوری مکزیک علناً هرگونه اقدام نظامی ایالات متحده در خاک مکزیک را رد کرده است.
کوبا
این کشور جزیره‌ای که تنها در ۹۰ مایلی (۱۴۵ کیلومتری) جنوب فلوریدا قرار دارد از اوایل دهه ۱۹۶۰ تحت تحریم‌های ایالات متحده بوده است.

کوبا روابط نزدیکی با ونزوئلایِ تحت هدایت نیکلاس مادورو داشت که طبق گزارش‌ها، حدود ۳۰ درصد نفت این کشور را در ازای اعزام پزشکان و کادر درمان تأمین می‌کرد.

با رفتن مادورو، اگر عرضه نفت قطع شود، هاوانا ممکن است در معرض خطر قرار گیرد. ترامپ روز یکشنبه اظهار داشت که مداخله نظامی ایالات متحده در آنجا لازم نیست، زیرا کوبا «آماده سقوط» است. او گفت: «فکر نمی‌کنم به اقدام خاصی نیاز داشته باشیم. به نظر می‌رسد کارشان رو به پایان است.»

رئیس جمهوری آمریکا افزود: «نمی‌دانم دوام می‌آورند یا نه، اما کوبا اکنون هیچ درآمدی ندارد. آن‌ها تمام درآمدشان را از ونزوئلا و نفت این کشور به دست می‌آوردند.»

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده که خود فرزند مهاجران کوبایی است و مدت‌هاست خواستار تغییر رژیم در کوبا بوده، روز شنبه به خبرنگاران گفت: «اگر من در هاوانا زندگی می‌کردم و در دولت مسئولیتی داشتم، نگران می‌شدم؛ دست‌کم کمی نگران.»

او گفت: «وقتی رئیس‌جمهور حرف می‌زند، باید او را جدی بگیرید.»