چرا بحرین از ایران جدا شد؟

روزیاتو نوشت: ۲۰ آبان سال ۱۳۳۶ بحرین که قرن‌ها تحت حاکمیت ایران بود به عنوان استان چهاردهم ایران معرفی شد، با این‌حال، روز ۲۴ اردیبهشت‌ سال ۱۳۴۹ نمایندگان مجلس شورای ملی در دوره محمدرضا شاه پهلوی پس از استماع گزارش نمایندگان سازمان ملل، به جدایی بحرین از ایران رأی دادند و این جزیره نفت‌خیز و استراتژیک که از پیش از دوران اسلامی تحت حاکمیت ایران بود از کشور ما منفک شد و حاکمیت چندصدساله ایران بر استان چهاردهم آن زمان پایان پذیرفت.

از میان مناطق و سرزمین‌هایی که در طول تاریخ از ایران جدا شدند، مورد بحرین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این اهمیت به دلیل نحوه جدایی آن بوده که به شیوه‌ای کاملاً متفاوت و نوین صورت گرفت.

در ادامه مروری بر ماجرای جدایی بحرین از ایران خواهیم داشت.
نفوذ بریتانیا به منطقهتصرف قسطنطنیه توسط دولت عثمانی باعث شد که دست اروپاییان از سرزمین‌های خاوری کوتاه شود و همین امر کشورهایی از جمله پرتغال و اسپانیا را به فکر راه‌های دیگری برای دسترسی به شرق واداشت. برای این منظور دریانوردان و ماجراجویان از راه دریا به سوی سرزمین‌های ناشناخته روانه شدند؛ اکتشافات جغرافیایی در این دوره‌ی زمانی شدت گرفت و کشورهای استعمارگر به سرزمین‌های تازه‌ای دست یافتند و خود را وارث آن مناطق دانستند که یکی از مهم‌ترین این استعمارگران، دولت بریتانیا بود.

بریتانیا علاوه بر تسلط به مناطق مختلف جهان به‌ویژه شبه‌قاره هند، فرمانروای مطلق سواحل خلیج فارس و عدن نیز گردید. در این میان، بحرین از سال ۱۸۲۰ تحت کنترل بریتانیا درآمد؛ انگلستان قدرت را در بحرین، در دست فرمانروایان محلی باقی گذاشت و خود را به استقرار آن چیزی که به مناسبات اتحاد با آن‌ها معروف بود، محدود ساخت. این مناسبات که دست‌وپای شیوخ بحرین را بسته بود، پیوسته مورد تجدیدنظر قرار می‌گرفت. بدین‌گونه با هر پیمان تازه، به نام صلح و دوستی پایدار، حقوق نمایندگی سیاسی بریتانیا در بندر بوشهر که فرمانروای حقیقی سراسر این مناطق بود، گسترش می‌یافت. فرمانروایان محلی از پیروی سیاست خارجی مستقل محروم بودند. انگلستان همیشه دستاویزی برای مداخله در امور داخلی عمان و بحرین عنوان می‌کرد. در سال ۱۸۶۱، انگلستان پیمان تازه‌ای را بر بحرین تحمیل کرد که به موجب آن، دولت انگلیس تعهد نمود از بحرین در برابر حملات خارجی دفاع کند و حق داشت هرگاه اراده کند نیروهایی را به آن‌جا گسیل دارد. این پیمان درواقع به منظور استقرار قیمومیت بریتانیا بر بحرین بسته شد.
مجمع‌الجزایر بحرین در خلیج فارس میان شبه‌جزیره‌ی قطر و خاک عربستان سعودی قرار دارد. مرکز آن بندر منامه است و بزرگ‌ترین جزایر بحرین عبارتند از مُحَرَق، ستره، ام‌نعسان که همه به واسطه‌ی صید مروارید از قدیم اهمیت و شهرت داشته‌اند. بحرین از نظر اقتصادی، استراتژیکی و موقعیت ارتباطی یکی از مهم‌ترین جزایر واقع در خلیج فارس است. در گذشته صید و تجارت مروارید بخشی از اقتصاد بحرین را تشکیل می‌داد ولی پس از کشت مروارید مصنوعی به‌وسیله‌ی ژاپن در سال ۱۹۳۰، صید مروارید طبیعی در بحرین با رکود مواجه شد و اقتصاد این سرزمین به سمت استخراج و صدور نفت پیش رفت. گرچه منابع نفت و گاز بحرین نسبت به دیگر کشورهای همسایه بسیار محدود و اندک است، با این وجود، همین منابع کم نیز نقش مهمی در اقتصاد این سرزمین دارد.
اما آنچه که بحرین را به‌ویژه برای ایران، با اهمیت و پر ارزش می‌کرد موقعیت ژئواستراتژیکی آن بود. از نظر استراتژیک و سوق‌الجیشی، بحرین در خلیج فارس از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و واقع شدن بحرین در مرز ساحلی عربستان و قطر در گذشته فرصت قابل ملاحظه‌ای را برای ایران به دنبال داشته است. تصور اینکه ایران در دو سوی یکی از مهم‌ترین آبراه‌های جهان دارای ساحل باشد می‌تواند تا حدی نشان دهد که بحرین از حیث سیاسی و نظامی چه اهمیتی در تفوق بر کشورهای عربی منطقه و حتی تأثیرگذاری بر معادلات بین‌المللی برای ایران داشته است. به دلیل همین شرایط منحصر‌بفرد، بحرین همواره مدنظر دولت ایران قرار داشت اما با سیطره‌ی بریتانیا در منطقه خلیج فارس، مناقشه بر سر این مجمع‌الجزایر تا دوران پهلوی دوم ادامه یافت و به یک مسئله‌ی پیچیده تبدیل شد.

استان چهاردهم ایرانادعای ایران درمورد مالکیت بر بحرین از میانه‌ی قرن بیستم گونه‌ای جدی‌تر به خود گرفت. مجلس شورای ملی در اواخر آبان‌ماه ۱۳۳۶ لایحه‌ای را تصویب کرد که به موجب آن، بحرین استان چهاردهم ایران اعلام شد. به سبب این اقدام، دو کرسی خالی برای نمایندگان استان چهاردهم در مجلس ایران در نظر گرفته شد.

از دید استدلال‌های دولت وقت، این اقدام و سیاست اعلام شده به دنبال تصمیم مجلس شورای ملی، هم به زیان ایران تمام شد و هم به زیان مردم بحرین. از دید تهران در دهه ۱۳۴۰ این اقدام به زیان ایران تمام شد چرا که به نتیجه‌ی مطلوب نرسید و اعلام سیاست «خروج ایران از آن دسته از مجامع بین‌المللی که بحرین را به‌عنوان یک کشور مستقل به عضویت بپذیرند» سبب دشواری‌های فراوانی در روابط بین‌المللی ایران به‌ویژه با برخی نهادهای سازمان ملل متحد، بریتانیا، عربستان سعودی و شماری از کشورهای عربی شد و بهانه‌ی بزرگی به دست بعث عراق و مصر ناصری برای گسترش تبلیغات ضدایرانی در منطقه داد. از سوی دیگر، این اقدام به زیان مردم بحرین بود چرا که از آن تاریخ جنبش‌های تمایل به ایران متوقف شد، چون مردم بحرین می‌بایستی برای جلوگیری از اتهام وابستگی به «سیاست‌های توسعه‌طلبانه‌ی ایران در خلیج فارس» که آن هنگام به شدت علیه ایران و حقوق حقه‌اش در خلیج فارس تبلیغ می‌شد، از ابراز تمایلات ایرانی خودداری ورزند.

جدایی به سیاق پله‌بیسیتسیاست ایران در دوران پهلوی دوم، ابتدا مبتنی بر حفظ بحرین و اثبات حق حاکمیت خود بر این سرزمین بود اما رفته‌رفته شاه به این نتیجه رسید که مسئله‌ی بحرین با بحران آذربایجان در دهه‌ی ۱۳۲۰ و حتی مناقشات مرزی با دولت عراق در شط‌العرب کاملاً متفاوت است و با توجه به فشار بریتانیا و غرب، نمی‌توان به زور اسلحه وارد عمل شد، لذا شاه تصمیم گرفت که مسئله‌ی بحرین را به شیوه‌ای دموکراتیک و از طریق مساعی جمیله حل کند.
ایران و استعمارگران بریتانیا توافق کردند موضوع حاکمیت بر بحرین به داوری بین‌المللی گذارده شود و از دبیرکل سازمان ملل متحد خواستند که این وظیفه را برعهده گیرد. ایران کوشید که سرنوشت بحرین از راه یک رفراندوم تعیین گردد. بریتانیا با این نظر سخت مخالف بود و حکومت بحرین به هیچ‌وجه حاضر نبود چنین رفراندومی را بپذیرد. دلیل این مخالفت آن بود که حکومت آل‌خلیفه مفهوم حقوقی برگزاری چنین رفراندومی را برابر با نفی حاکمیت یکصدوپنجاه ساله‌ی خود در بحرین و انگلیس آن را نفی استعمار یکصد ساله‌ی خود در آن‌جا می‌دیدند. به همین خاطر، سازمان ملل شیوه‌ی «پله بیسیت» را جهت حل مسئله‌ی بحرین برگزید. احتمالاً عده‌ای گمان ‌کنند که در جریان جدایی بحرین، از رفراندوم استفاده شده و یا رفراندوم را با پله بیسیت یکی بدانند، حال آنکه این دو کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند.

رفراندوم (Referendum) عبارت است از رأی‌گیری مستقیم از تمام اعضای تشکیل‌دهنده‌ی یک سازمان یا جامعه برای رد یا تصویب سیاستی که رهبران یا نمایندگان پیشنهاد کرده‌اند. با مراجعه به آراء عمومی، یک جامعه خود را از قانونگذاری یا تصمیمی زیان‌آور یا نامطلوب حفظ می‌کند. درحالی‌که پله بیسیت (Plebiscite) یک همه‌پرسی است که صرفاً برای فریب و انحراف افکار عمومی به کار برده می‌شود. لذا به همه‌پرسی‌ای که جنبه‌ی تشریفاتی دارد و اساساً از پشتوانه‌ی حقوقی جهت اجرا برخوردار نیست، در مکتب سیاسی که از فرهنگ غرب وارد اصطلاحات سیاسی جهان شده، پله بیسیت می‌گویند. در فرهنگ سیاسی، پله بیسیت اصطلاحی است که بار منفی دارد و به رأی ناعادلانه و غیرآزاد در یک نظام سیاسی غیردموکراتیک اطلاق می‌شود. این شیوه مورد علاقه‌ی امپراتورهای فرانسه از جمله ناپلئون بناپارت و لوئی ناپلئون برای تأیید رهبری کاریزماتیک آن‌ها بود. هیتلر و موسولینی نیز پله بیسیت برگزار کردند که در آن رد پیشنهاد دیکتاتور غیرقابل تصور به نظر می‌رسید.

باری، به دنبال درخواست‌های رسمی نمایندگان ایران و انگلیس، اوتانت دبیرکل سازمان ملل متحد ضمن اظهار خوشوقتی از این اقدام به وینسپیر گیچیاردی مدیرکل دفتر سازمان ملل در ژنو مأموریت داد که در اجرای تقاضای ایران و انگلیس به بحرین عزیمت کند. گیچیاردی طبق دستوری که داشت نه‌ تنها رفراندوم راستین برگزار نکرد و از تک‌تک مردم بحرین جهت ارائه‌ی نظرات خود دعوتی به عمل نیاورد، بلکه به شیوه‌ی پله بیسیت تنها از گروه‌های خاصی از مردم بحرین کمک گرفت. به این‌صورت که گروه‌های نزدیک به آل‌خلیفه نزد نمایندگان سازمان ملل می‌آمدند و درمورد جدایی بحرین از ایران با آن‌ها سخن می‌گفتند و دلایل خود را ارائه می‌کردند. درنهایت@ گیچیاردی برمبنای نظر افراد موافق استقلال بحرین، گزارشی را تنظیم و به شورای امنیت سازمان ملل متحد تسیلم کرد. گزارش گیچیاردی با اتفاق آراء در جلسه‌ی شورای امنیت به تصویب رسید: «از اینکه اکثریت قاطع مردم بحرین آرزومند استقلال و تعیین سرنوشت خود در کمال آزادی هستند و می‌خواهند به‌عنوان یک کشور خودمختار و حاکم درباره‌ی آینده و روابط خود با کشورهای دیگر تصمیم بگیرند استقبال می‌شود».

از این رو، شیوه‌ی عمل سازمان ملل در جریان حل مسئله‌ی بحرین نواقصی داشت که سبب تسهیل روند جدایی بحرین شد. هیئت اعزامی سازمان ملل هیچ‌گونه پیش‌زمینه‌ی فکری و مطالعاتی درمورد بحرین و پیوستگی تاریخی آن به خاک ایران نداشتند و حتی برای این منظور اقدام به مطالعه و تحقیق جامعی نیز نکردند و تنها همه‌پرسی را ملاک تصمیم‌ خود قرار دادند. آن هم نه نظرخواهی از آحاد مردم بحرین، بلکه تنها از افراد و گروه‌های نزدیک به آل‌خلیفه و کسانی که خواهان جدایی از ایران بودند. به این ترتیب، موارد فوق باعث گردید که فرایند تصمیم‌گیری درمورد بحرین تسهیل و تسریع شود تا بحرین آخرین تکه سرزمینی باشد که از خاک ایران جدا می‌گردد.
+69
رأی دهید
-14

  • قدیمی ترین ها
  • جدیدترین ها
  • بهترین ها
  • بدترین ها
  • دیدگاه خوانندگان
    ۴۵
    Vafadar - برلین، آلمان
    جدا شدن بحرین نشانه بی لیاقتی حکومت وقت والبته نیرنگ انگلیس بود.
    73
    57
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۰۱
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۴
    khyar - اوپسالا، سوئد

    هویدا میگه بحرین دخترمون بود شوهرش دادیم . به همین راحتی استان چهاردهم ایران را ازش جدا کردند ، ننگ بر خاندان فاسد ‌و ایران ستیز پهلوی .
    90
    55
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۰۹
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۲۲
    راستگوی بی طرفدار - سالزبورگ، اتریش

    ما اینجا یک اکانت با نام مستعار اتنخاب کردیم و و فقط زر میزنیم. ایران در سال 1335 و دوره شاه که ابر قدرت نبوده. قدرت‌های استعماری را فراموش کردیم. این انگلیس حیوان بیست سال پیش به آرژانتین حمله کرد که مانع پیوستن جزیره ای به خاک وطنش شود. الان مسئله تایوان حق با کی است. چین با اینهمه قدرت نمی‌تواند جزیره ای را دوباره برگرداند. همه دنیا که در اختیار دولت قدیم و شخص شاه نبوده.همه که مثل سرداران سپاه چهارپایان نیستند که اینور و انور سنگ اندازی کنند و خرابی بجا آورند. دنیا اصولی دارد که 90 هم عادلانه نیست. اینجا زر زدن در مورد تصمیم یک دولت و شاه میهن پرست که ساده نیست. امروز هم می‌بینیم که مردم عادی وبیسواد مثل ما چه حماقتی می‌کنند. رضا پهلوی و حتی محمد رضا شاه از مردم تقاضا کردند که فریب نخورند. بارها رضا پهلوی از بسیجیان و پاسداران تقاضا کرد که به مردم بپیوندند و دیدیم که تاثیر گذار هم بود.فحاشین به همین افراد برگشته از آخوند فحش می‌دهند و سوپاپ اطمینان رژیم می‌نامند.سالها مسیح علی‌نژاد در همین سایت مامور رژیم خوانده شد. مصاحبه با فرح پهلوی چه فحشها که خورد.
    24
    65
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۱
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۴
    گل میرزا - فرانسه، فرانسه

    خوب شد جدا شدن وگرنه الان مثل دیگر استانهای جنوبی ایران تو فلاکت زندگی میکردن
    35
    57
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۶:۰۶
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۱
    rood120 - منچستر، انگلستان
    لعنت بر بی لیاقت ها چه شاه باشه چه آخوند ، نه شاه منتخب مردم بود نه رضا شاه چه خوب چه بد آوردند و بردند ما ایرانی ها هم با هزاران سال قدمت مثل سیب زمینی بودیم و هستیم و نتوانستیم بعد از امپراتوری که فقط خاطره‌ای ازش مانده چیز دیگری باشیم و برای خودمان تصمیم بگیریم و کشورمان را بسازیم . هر رژیمی که آمده سر کار قسمتی از خاک کشور را بخشیده و رفته برای ماندن سر قدرت، در مورد بحرین می گویند انگلیس قدرت داشت و بحرین عملا جدا شده بود یعنی شاه پشم ، الان هم پس بگویم چین و روسیه قدرت و نفوذ دارند شمال و جنوب را پس بدهیم و بگویم شرایط اینگونه بود برای در پوش گذاشتن بر بی عرضه بودن خودمان حالا رژیم بعدی هم بیاید همین داستان حتما ادامه خواهد داشت و بخش های دیگر کشور حتما بخشیده خواهد شد .
    33
    18
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۱۲
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۲
    گارد جاویدان - فرانکفورت، آلمان

    چرا بحرین از ایران جدا شد؟؟ اینجا با یک مقاله ناقص مواجه هستیم اولا چرا هیچ چیزی در مورد قرارداد ۱۹۲۰ که وثوق الدوله در زمان حاکمیت مشروطه خواهان با انگلیس بست نوشته نشده طبق اون قرارداد بود که نیمه جنوبی ایران به انگلستان فروخته شد دوما چرا اینجا هیچ چیزی نوشته نشده که همه دنیا علیه شاه بسیج شده بودند و حتی عراق و مصر و عربستان را با هم متحد کرده بودند علیه ایران در آن زمان بود که عراق ادعای آب و خاک از ایران میکرد و حتی آمریکا حاضر نشد که به ایران سلاح بفروشه و نیروی هوایی و دریایی ایران را تقویت کنه و اگر عراق به ایران حمله میکرد قطعا ایران شکست میخورد سوما وقتی شاه با استقلال بحرین موافقت کرد آن سه جزیره جنوبی تنب و ابوموسی به ایران برگردانده شد که تا آن زمان دست انگلیس بود و سربازان هندی در آنجا مستقر بودند چهارم گندکاری بحرین از دوره قاجار بود که به پهلوی به ارث رسید و حالا تمام کاسه و کوزه را سر محمدرضا شاه که آن زمان ارتش و نیروی دریایی قوی نداشت میشکنند!!!
    20
    41
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۴۱
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۲
    گارد جاویدان - فرانکفورت، آلمان
    در آن زمان استعمار انگلیس حتی هند را با آن وسعت و در زمان گاندی تجزیه کرد و با ایجاد جنگ داخلی و به جان هم انداختن هندوها و مسلمانان پاکستان و بنگلادش را جدا کرد ولی کسی کاسه و کوزه را سر گاندی نمیشکند برای اینکه اینقدر عقل دارند که بفهمند معادلات سیاسی آن وقت به نفع انگلستان بوده و تقصیر را به گردن یک نفر انداختن کار احمقانه ای است
    20
    37
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۴۵
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۴۳
    sahandogli - لندن، انگلستان
    بعد از قاجارها و در زمان دو حکومت فارس قسمتهای مهمی از کشور بدون هیچ جنگ و خونریزی از ایران جدا شد و کشور ار دو دستی مستعمره روسیه و کردند . اما فارسها به قاجارها فحش می دهند از روی بی عقلی
    22
    11
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۹:۵۶
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۲
    hamid411 - لس آنجلس، ایالات متحده امریکا
    [::Vafadar - برلین، آلمان::]. [::khyar - اوپسالا، سوئد::]. اونوقت دادن دریای خزر، أجاره جمول به چینی ها، عقب افتادن از قطر ... برای بهره برداری پارس جنوبی، تا گردن تو ماتحت روسیه رفتن، اوردن حشد الشعبی با پرچم عراق، تایلند کردن مشهد برای مسلمونهای حشری و ریختن حق مردم توی گلوی حزب الله و حوثی و خره و سگه اسمش چیه؟ . خیار چنبر! کار شما که از شوهر دادن گذاشته، اول مفتی دادین رفته بعد وقتی حامله شده گفتین بچه ات رو هم بزرگ میکنیم (البته خوب میدونین کاری رو که تمرین زیاد داشته باشین به نحو احسن انجام میدین)😀
    12
    18
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۰:۲۲
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۲
    بچه تهرون - تهران، ایران
    فقط یادمون نره که شاه مجبور شد به بحرین که عملا تحت سلطه ایران نبود استقلال بده در عوض سه جزیره دیگر رو به ایران الحاق کرد. همچنین به دلیل وجود نام بحرین که عملا از سلطه ایران قبل از پهلویها خارج شده بود ایران منافع خود رو به دلیل عدم وجود در مجامع بین‌المللی که نماینده بحرین در آنها حضور داشت از دست میداد.کسانی که اینجا این مقاله رو خوندن یا خودشونو به نافهمی میزنن یا که کینه مارکسیستی اسلامی با شاه دارن.
    15
    34
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۱:۱۲
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۴۲
    Ali_Kurde - برلین، آلمان
    دو تا سلسله ..زدن به ایران رفت و بیشتر ایران رو به فنا دادن، قاجار و پهلوی.
    21
    16
    دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۲:۵۸
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۶
    Ahmad1345 - گوتنبرگ، سوئد
    فقط بحرین نبود. هم در دوره رضاشاه و هم در دوره پادشاهی پسرش، بخش‌هایی از خاک ایران جدا شد.مثال: در حدود مرزی آذربایجان مناطق (مغان، نمین، باغچه‌سرا، یدی‌اولر، دیمان، تازه‌کند و بهرام‌تپه) برای همیشه از خاک ایران جدا شد و شد جزو خاک شوروی . مناطق شرق آرارات را رضا شاه به عنوان هدیه (!؟) به آتا تورک داد! رضاخان طی معاهده سعدآباد در سال ۱۳۱۶ مناطق نفتی بین قصرشیرین و خانقین را به عراق واگذار کرده . رضاخان با سکوت مصلحت‌اندیشانه به اشغال سرخس کهنه، قصبه فیروزه، قریه حصار و حاشیه شیخ‌حسینقلی رسمیت بخشید و مناطق جنوب اترک را به دولت شوروی هدیه (!؟) داد.
    6
    12
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۶:۳۶
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۶
    Ahmad1345 - گوتنبرگ، سوئد
    ادامه: ۱۶۰ فرسخ از خاک ایران شامل مناطق (هشتادان، موسی‌آباد، شمتیغ و...) در شرق ایران به افغانستان واگذار شد و در مقابل قرار شد ایران و افغانستان به‌طور مساوی از آب هیرمند استفاده کنند که این مورد با ساخت سدی روی هیرمند توسط افغانستان زیر پا گذاشته شد و ایران از حقابه خود محروم ماند، یعنی دشت ناامید بدون هیچ دستاوردی از دست رفت. قصبه فیروزه که در زمان قاجار اشغال و در زمان پهلوی دوم رسما به روسیه داده شد، شهری استراتژیک در ۳۰ کیلومتری غرب قوچان است که در دامنه رشته‌کوه‌های بین ایران و ترکمنستان قرار دارد. البته این حرف ها را نباید زد چون به هموطنان سلطنتی بر میخورد و دشنام دادن شروع میشود!
    6
    11
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۶:۳۶
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۲
    گارد جاویدان - فرانکفورت، آلمان
    بعضی ها فکر میکنند که قبل از رضا شاه کشوری به اسم ایران وجود داشته!! این مملکت تنها جایی بود که در آن واحد مستعمره انگلیس و روسیه بود مردم ایران تنها شانسی که آوردند این بود که در روسیه انقلاب شد و کمونیستها نیروهاشون رو از ایران بیرون بردند وگرنه آذربایجان رو هم جدا کرده بودند! اگر این مملکت اقتصاد، ارتش، صنایع، مردم باسواد و تحصیلکرده داشت آنوقت میشد هزار تا ایراد به رضا شاه و محمدرضا شاه گرفت!! یک مملکت بدبخت با مردمانی شیره ای و معتاد و خرافات زده که حتی از افغانستان هم عقب افتاده تر بود چون افغانستان دانشگاه داشت و ایران چندسال بعد صاحب دانشگاه شد با ترکیه و مصر که اصلاً قابل مقایسه نبود چه برسه با روسیه! برید خدا رو شکر کنید که شخصی مثل رضا شاه پیدا شد وگرنه امروز روزگارتون به مراتب بدتر از افغانستان طالبان زده بود
    10
    6
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۸:۳۱
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۱۰۵
    millionaire - منچستر، انگلستان
    [::Ahmad1345 - گوتنبرگ، سوئد::]. مرسی از اطلاعاتتون ، کثیفترین و دزدترین و بی عرضه ترین سلسله پادشاهی همین پهلوی های گماشته انگلیس بودند
    5
    12
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۴۱
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۲
    بچه تهرون - تهران، ایران
    Ahmad1345 - گوتنبرگ، سوئد. شانس اوردی برای دروغ گفتن کیلومتر شمار نساختن وگرنه سه بار صفر کرده بودی.اگر لطف رضا شاه نبود همون دامن شلوار مردهای پاکستان خیلی بهت میومد.
    9
    9
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۸
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۲
    grizzly - برلین، آلمان
    millionaire - منچستر، انگلستان
    ببین مگه احمد سیبیل کلفته که بهش گیر دادی ول کن اون واحد .....بفروش بره
    4
    1
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۰
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۵۲
    hamid411 - لس آنجلس، ایالات متحده امریکا
    [::millionaire - منچستر، انگلستان::]. پاشو آب بکش،...اب هم قطعه
    1
    1
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۳۳
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۳۲
    گارد جاویدان - فرانکفورت، آلمان
    Ahmad1345 - گوتنبرگ، سوئد
    این چیزهایی که تو نوشتی دقیقاً همانهایی است که جمهوری اسلامی شایع کرده و فقط یک طرف معامله رو منتشر کرده مثلاً دوران رضاشاه:بازپسگیری ناحیه بارژگه و بیش از 20 منطقه روستایی از ترکیه که در زمان قاجار از ایران جدا شده بود در قبال چشم پوشی از دامنه شرقی آغری داغ (آرارات کوچک) (عهدنامه مرزی 1310 و 1316 )، بازپسگیری و الحاق بیش از 120 کیلومتر مربع به خاک ایران. در مناطق سرخس، مغان، دیمان، اترک و یدی اولر، در مقابل قریه فیروزه که در زمان قاجار به تصرف روسها درآمده بود.(موافقتنامه حل مسائل مرزی ایران و شوروی، 1333). احیای حق آب 50 درصدی ایران از هیرمند که در زمان قاجار و معاهده مکماهون 1905 به یک سوم تقلیل یافته بود. البته باز هم هست ولی خودت پیدا کن و به چرندیات جمهوری اسلامی گوش نده!! درضمن شوروی در قراردادهایی که با ترکیه بست خیلی بیشتر از آنچه که فکرش را بکنی به ترکیه خاک هدیه کرد همانطور که با فروپاشی امپراطوری عثمانی خاک ترکیه کمتر شد. .
    2
    2
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۲:۲۵
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۱۰۵
    millionaire - منچستر، انگلستان
    [::grizzly - برلین، آلمان::]. ...نزن ...
    1
    2
    ‌سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۳:۵۴
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۱۰۵
    millionaire - منچستر، انگلستان
    [::hamid411 - لس آنجلس، ایالات متحده امریکا::]. چرند نگو ...
    1
    0
    ‌چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۹:۴۷
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    ۴۶
    samisan - توکیو، ژاپن
    همین الان برید بررسی کنید ببنید چندتا جزیره کوچک و بزرگ را که دردل امارات و قطر و عربستان بود و زمان محمد رضا شاه بزرگ پهلوی مال ایران بود رو بخشیدن به عربها این اخوندها و تازه رفسنجانی میخواست اروند رود را هم بده عراقیها که گفته بود عراقی ها اصرار دارن خوب بدیم بهشون همه ضررها از زمان قاجارها که اخوندها دخالت زیادی داشتن و حتی زمان نادرشاه ایران به این روز افتاد بخصوص با ورد اسلام ننگین که باعث پاچخواری و غلام شدن یک عده اخوند عرب پرست و یک ایرانی دستمال زن و پاچخور
    0
    0
    ‌پنجشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۰:۴۸
    پاسخ شما چیست؟
    0%
    ارسال پاسخ
    نظر شما چیست؟
    جهت درج دیدگاه خود می بایست در سایت عضو شده و لوگین نمایید.