سنت «بچه‌پوش» در افغانستان؛ صنم ۸ ساله تا نوجوانی‌اش پسر خواهد بود

یورونیوز :«بچه‌پوشی» در افغانستان تبدیل به یک سنت شده است. خانواده‌هایی که پسر ندارند دلشان می‌خواهد دخترشان را تا به سن بلوغ نرسیده، لباس پسرانه بپوشانند. به این پدیده در افغانستان «بچه‌پوش» می‌گویند. «بچه» در فرهنگ افغانستان به معنای پسر است.

مشکلات مالی یکی از دلایلی است که دختران را در افغانستان لباس پسرانه می‌پوشانند تا بتوانند در اقتصاد کمک‌دست خانواده‌ها باشند.

صنم هشت سال دارد، دختری که تا به ایام نوجوانی برسد، در لباس پسران زندگی خواهد کرد تا به پدرش کمک کند.

صنم را حالا امید صدا می‌کنند. حالا او به آسانی می‌تواند با پسرها فوتبال و کریکت بازی کند. با پسر قصاب محله کشتی بگیرد و به پدرش در فروش اجناس کمک کند.

در جامعه تحت سلطه مردان در افغانستان، «بچه‌پوشی»، امکانی برای ورود دختران کم سن و سال به دنیای مردانه آزادتر است که آنسوی دیوارهای خانه ترسیم می‌شود. صنم حالا می‌تواند به مکتب برود و در کلاس‌های مذهبی حاضر شود.
انتخاب بچه‌پوش شدن برای خانواده صنم ضروری بود
انتخاب بچه‌پوش شدن برای خانواده صنم ضروری بود. با فروپاشی اقتصاد افغانستان، کار ساختمانی از رونق افتاد و پدر صنم که از ناحیه کمر آسیب دیده بود، دیگر نمی‌توانست به‌عنوان لوله کش به فعالیت‌هایش ادامه دهد.

او به فروش ماسک‌ کرونا در خیابان‌ روی آورد . کاری که در روز برای او معادل یک تا دو دلار درآمد دارد.

خانواده صنم چهار دختر و یک پسر دارند. پسر خانواده آسیب دیده و نمی‌تواند به خوبی از دستان خود استفاده کند.

فهیمه، مادر صنم گفت: «به دلیل فقر مجبور به انجام این کار شدیم. ما پسری نداریم که برایمان کار کند و پدرش هم کسی را ندارد که به او کمک کند. بنابراین او را پسر خودم می‌دانم تا زمانی که به سن جوانی برسد. اگر طالبان هم چیزی بگویند به آنها می‌گویم از روی مجبوری است. خرج خانه ما را بدهند تا او را در خانه نگه دارم. طفلک‌ها از گرسنگی می‌میرند.»
صنم دیر یا زود باید به خانه بازگردد
صنم ترجیح می‌دهد به عنوان یک پسر به زندگی‌اش ادامه دهد. اما او دیر یا زود باید دوباره به خانه بازگردد.

این دختر بچه دلش می‌خواهد وقتی بزرگ شد «دکتر، فرمانده یا سرباز شود، یا اینکه همراه پدرش کار کند.»
داستان اسدالله یا ناجیه
ناجیه ۳۴ ساله، حالا چهار طفل قد و نیم قد دارد. در خانواده ناجیه با ۷ دختر، او با نام اسدالله، سالها «بچه‌پوش» بود.

ناجیه همچنان آرزو دارد ای کاش از همان اول بچه [پسر] بود.

او همانطور که تصویر کودکی‌اش، زمانی که بچه‌پوش بوده را در دست دارد، به خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید: «وقتی لباس‌های دخترانه می‌پوشیدم، فکر می‌کردم در زندان هستم».

ناجیه وضعیت زندگی پسران در افغانستان را اینطور شرح می‌دهد: «در افغانستان پسران ارزش بیشتری دارند. هیچ ظلمی به آنها نمی‌شود و هیچ محدودیتی برایشان وجود ندارد. اما دختر بودن فرق دارد. دخترها در سنین پایین مجبور می‌شوند ازدواج کنند.»
از معلمی تا خانه‌نشینی
او جایی در میانه گفت‌وگو به گریه می‌افتد. با آمدن طالبان ناجیه شغل معلمی‌اش را از دست داد و خانه‌نشین شد. این ماجرا داغ او را بیشتر تازه می‌کند. او در کودکی سالهایی با تجربه پسر بودن در این کشور زندگی کرده و حالا به خوبی می‌داند زن بودن چه دشوارهایی‌هایی پیش پای او گذاشته است. نمونه‌اش اینکه حالا دیگر شغلی ندارد چرا که او پیش از آمدن طالبان به پسران درس می‌داد.
دشواری پایان پسر بودن
اما مشکل بچه‌پوشی آنجا شروع می‌شود که دختر پا به سن بلوغ می‌گذارد. دیگر از او انتظار می‌رود تا به جنسیت بیولوژیکی خود بازگردد، بازگشتی که همیشه آسان نیست.

هنوز مشخص نیست که طالبان چگونه با این پدیده مواجه خواهند شد. آنها به طور رسمی در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند.

با روی کارآمدن طالبان از نیمه ماه اوت سال گذشته هزاران زن از بازگشت به مشاغل خود منع شده‌اند و دختران فراتر از مدرسه ابتدایی نمی‌توانند به کلاس‌های درس در مدارس دولتی بازگردند.

با سرکوب حقوق زنان و وخیم شدن وضعیت اقتصادی خانواده‌ها، سنت «بچه‌پوش» می‌تواند برای برخی از خانواده‌ها امکانی جذاب به شمار آید.
+6
رأی دهید
-69

  • قدیمی ترین ها
  • جدیدترین ها
  • بهترین ها
  • بدترین ها
  • دیدگاه خوانندگان
    ۴۷
    kurosh-h - گوتنبرگ، سوئد

    در زمانی که ساکن انگلستان بودم ، با مرد ۳۵ ساله هندی آشنا شدم که کودکی دردناکی داشت ، خانواده مسلمان او بعد از چند اولاد پسر شدیدا آرزوی یک دختر عروسکی داشتند ، و این بدبخت را لباس دخترانه و دامن تنش می‌کردند ،جزییات را دقیق نمی‌دونم ، اما بعد از سالها و با لطمات عمیق توانست به هویت جنسیتی اصلی خودش برگردد ، اما وقتی که خودش ازدواج کرد و بچه دار شد ، طرز رفتار او به کودک نوزادش بیشتر شیبیه مادر بود تا پدر و حرکات کاملا فمنیستی در رفتار او مشاهده می‌شد
    6
    29
    ‌سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - ۰۲:۵۸
    ۲۳
    romano - تهران، ایران
    بخدا چه فیلیمن اینا از یک طرف پولها رو بلوکه میکنن و از یکطرف گزارش حقوق بشر میسازن. پولهای بلوکه افغانستان رو بدید مطمنا کمتر از اروپاییها بچه‌هاشون رو دوست ندارن. مثل ایرانم بمب هسته‌ای نداره اسراییلم تهدید نمیکنه حسابی هم که ازشون کشتید دیگه. دیگه دردتون چیه؟
    26
    27
    ‌سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - ۰۶:۴۵
    ۱۰۰
    تنها در اینجا - کپنهاگ، دانمارک

    یاد فاطی افتادم فاطی بدو بیا فات فات
    4
    38
    ‌سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - ۰۸:۱۴
    ۳۲
    Dermis - لندن، انگلستان
    [::romano - تهران، ایران::]. بیست سال اونجا آزاد بود که مردم برن تحصیل کنن چه زن چه مرد و دست از این فرهنگ ابتدائی و مذهبیشون بر دارند چکار کردن؟ پولهای بلوکه هم همش رشوه و فساد شد بین دولتمردانشون،دو دهه زمان کمی نیست جامعه میتونست متحول بشه اما همونجور موندن.مشکل از خودشون هست. ژاپن بعد جنگ مخروبه و فقیر و نابود بود ولی در عرض بیست سال تبدیل شد به صنعتی ترین و مدرن ترین و با سوادترین و آبادترین کشور دنیا.چرا کسی برای اونها توطعه نکرد؟
    1
    11
    ‌سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۲
    ۵۹
    یا فاطمه زهرا - کپنهاک، دانمارک
    [::تنها در اینجا - کپنهاگ، دانمارک::]. کسی که با یادآوری خاطرات گذشته، شخصی را آزار و آزرده خاطر سازد، انسانی است بیخرد، نادان و جاهل.
    7
    0
    ‌سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - ۲۰:۱۱
    ۵۵
    دوستدار - استهکلم، سوئد
    [::یا فاطمه زهرا - کپنهاک، دانمارک::]. این اسمت را عوض کنی بهتر است همانطور اخوندها در بین مردم ایران احترامشان را از دست داده اند تو هم با این نامی که برای خود گذاشتی در بین بینندگان و خوانندگان این سایت احترام هیچ که ندارید بلکه مورد تمسخر و توهین قرار میگیرید !
    0
    5
    ‌چهارشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۰ - ۱۱:۴۳
    ۵۹
    یا فاطمه زهرا - کپنهاک، دانمارک
    [::دوستدار - استهکلم، سوئد::]. زرنگ زنبور است. با دوز و کلک قصد تصرف نام مرا دارید؟! هرگز، نام کاربری من تک، بی‌همتا و مقبول است. از برای فروش هم نیست.
    5
    0
    ‌چهارشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۲
    نظر شما چیست؟
    جهت درج دیدگاه خود می بایست در سایت عضو شده و لوگین نمایید.