عدم مصرف آب با غذا
پدران ما ، بطور تجربی به بعضی از مسایل علمی پی برده بوده اند و از آنجایی که میدانستند بسیاری از مردم نه علم آن را دارند تا این نکات را بفهمند و نه اگر بفهمند رغبتی به اجرایی برای این احکام ایجاد کنند .آنها را با مقدسات مذهبی و یا اعتقادات ملی عامه مردم گره میزدند. یکی از این نمونه ها اعتقادی قدیمی بیان میدارد :
((آب را در سفره بگذارند شمر به آب میرسد ))1
این دانشمندان این واقعیت علمی که خوردن آب به همراه غذا از هضم درست غذا جلوگیری میکند را درک کرده بودند و برای ایجاد ضمانت اجرایی ، این امر با به آب رسیدن شمر مربوط کردند . اینگونه ، هر کس این قضیه را میشنید برای آنکه شمر - لعنته ا...علیه - به آب نرسد از آوردن آب بر سر سفره خودداری میکرد. اینگونه هم به نوعی پا بستگی خود را به دین را نشان میداد وهم بدون آنکه خود بداند سلامت خود و خانواده اش را تامین میکرد.
1 - صادق هدایت ، نیرنگستان ، احکام عمومی ، ص 66