وقتی ۳۰ هزار نفر کشته شدند سکوت کردید؛ حالا برای زیرساخت‌ها فریاد می‌زنید؟

رامین احمدی می نویسد:
جنگ و صلح؟ یا جنگ شماره ۱ و جنگ شماره ۲؟ 

رفقای چپ و پنجاه و هفتی که کشتار سی هزار نفر هموطنانشان را با سکوت و تایید تماشا کردند مسئولیتش را هم‌ متوجه فراخوان دهنده دانستند اما حالا ناگهان به شدت نگران از دست رفتن زیرساخت ها شده اند و ضجه اعتراض شان بلند است نمی توانند بفهمند که انتخاب مردم ما هرگز بین جنگ و صلح نبود. انتخاب بین جنگ شماره ۱ و جنگ شماره ۲ بود. در آخرین دور از جنگ مداوم و روزمره شماره ۱ نیروهای نیابتی چپ مقاومتی بیش از سی هزار از شهروندان بیگناه ما را در طی دو روز سلاخی کردند.

گزارش دولتی آن را بیش از سه هزار گزارش کرد و فعالان حقوق بشر تاکنون بیش از یازده هزارنفر را راستی آزمایی کرده اند. تعداد زخمی ها هم بالا بود. نزدیک به سه هزار چشم از حدقه خالی شد به بیمارستان ها حمله کردند و بیمار و پرستار و پزشک را به گلوله بستند. از خودشان تعداد کشته به گزارش خود دولت ۲۷۰ نفر بود.

در جنگ شماره ۲ یعنی جنگ متفقین و مردم با حکومت بالاترین مقام های سپاه و نیروهای سرکوب کشته شدند هزاران بسیجی و نیروی سپاهی هدف قرار گرفته اند و کشته های غیرنظامی به گزارش حکومت که همیشه مبالغه امیزست و گزارش سفیر حکومت اسلامی حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ نفر برآورد شده است. نسبت تلفات مردم و سپاه در جنگ شماره ۲ برعکس جنگ شماره ۱ است.

حالا هم شما و هم آخوندهایتان یکپارچه سعی دارید دوباره از جنگ شماره ۲ به جنگ شماره ۱ برگردید. چرا؟

چون در جنگ شماره ۱ مردم بیگناه طرفدار پادشاهی کشته می شوند و شما فکر می کنید این برای آینده سیاسی شما بهتر است. دیگی که برای شما نجوشد بگذار سر سگ در آن بجوشد. ۴۷ سال نگران زیرساخت ها نبودید. در غارت نزدیک به نیم قرن نفت و منابع آبی مملکت و نابود کردن محیط زیست درباره زیرساخت ها ضجه نمی زدید. ولی حالا که مافیای شما در آستانه سقوط است دلتان برای زیرساخت می سوزد؟

این جنگ به کشور ما صدمه بسیار خواهد زد. مردم ما آغازگرش نبودند ولی آن را به پایان خواهند رساند. زیر ساخت این مملکت آن میلیون ها جوانی هستند که شما را نمی خواهند و سینه سپر کرده اند. مردمی که زیر پرچم شیر و خورشید و در اتحاد با پادشاهشان کشورشان را پس خواهند گرفت و این سرزمین سوخته را دوباره آباد خواهند کرد. دکان صلح تقلبی تان مانند وطن پرستی دوازده روزه بوی جنایت و همکاری با مافیای سپاه را می دهد. ما به جنگ شماره ۱ و اعدام روزانه بچه هایمان باز نخواهیم گشت.

«این سرزمین که ما برای بقایش

از راه های آبی مان سرمایه می دهیم

و بر سیم های سرد نسیمش می نشانیم

از نغمه ها چکاوک مصلوب را.»

*رامین احمدی

پانویس. شعر از محمدعلی سپانلو

***************
 نماینده پارلمان اروپا به یورونیوز: ترامپ با جان نود میلیون ایرانی قمار می‌کند


یورونیوز: پارلمان اروپا تعیین‌کننده سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیست، اما به طور سنتی موضعی بسیار انتقادی نسبت به حکومت ایران داشته است.

هانا نویمان، نماینده پارلمان اروپا و رئیس هیئت پارلمانی در امور ایران در پاسخ به پرسش خبرنگار یورونیوز مبنی بر این که آیا جنگ حاضر، به ویژه پس از کشته شدن علی خامنه‌ای کمکی به مردم ایران می‌کند یا نه، گفت: «آیت‌الله خامنه‌ای مسئول کشته شدن و سرکوب خشن بسیاری از ایرانیان بود. بنابراین مرگ او امیدهایی را برانگیخته است. اما جایگزین شدن او با پسرش تنها نشانه‌ای از تداوم همان وضعیت و سرکوب بیشتر است. بنابراین روشن است که این چیزی نیست که ایرانیان به آن امید داشتند.»

اورزولا فن در لاین، رئیس کمیسیون اروپا روز گذشته گفت درباره این جنگ دو دیدگاه وجود دارد، یکی می‌گوید این «جنگی انتخابی» از سوی آمریکا و اسرائیل است و دیگری می‌گوید این «جنگی ضروری» بوده و باید رخ می‌داد.

هانا نویمان که منتقد سرسخت جمهوری اسلامی است و در عین حال به رئیس جمهور آمریکا نیز انتقاد دارد، در این زمینه به خبرنگار یورونیوز گفت: «دونالد ترامپ پیش از آغاز این جنگ به معترضان وعده داده بود که کمک در راه است. ولی اکنون اصلا مشخص نیست هدف‌هایش چیست و چه راهبردی برای رسیدن به آن‌ها دارد. او در واقع با جان ۹۰ میلیون ایرانی و با سرنوشت کل منطقه قمار می‌کند و صریح بگویم، من نمی‌توانم از جنگی حمایت کنم که در آن نه هدف مشخص است و نه راهبردی برای رسیدن به آن وجود دارد؛ و ایرانیان قطعا شایسته چیزی بهتر از این هستند.»

خانم نویمان همچنین گفت: «این مسیر بسیار دشواری برای رسیدن به تغییر رژیم خواهد بود. آنچه روشن است این است که در بلندمدت، تغییر رژیم فقط می‌تواند از درون رخ دهد. یعنی زمانی که افرادی از سپاه پاسداران یا از ارتش جدا شوند، و زمانی که ائتلافی گسترده از افراد داخل و خارج از ایران شکل بگیرد که نماینده تنوع جامعه ایران باشند و بتوانند چشم‌اندازی تازه برای این کشور ارائه دهند. چنین چیزی تنها با بمباران به دست نمی‌آید.»

نماینده آلمان در پارلمان اروپا درباره نقش اتحادیه اروپا در این میان هم گفت: «به نظر من واقعا باید برای کاهش تنش تلاش کنیم. نخستین کار این است که با کشورهای خلیج فارس همکاری کنیم. این جنگِ ما نیست، اما باید با پیامدهای آن روبه‌رو شویم. باید با کشورهای خلیج فارس همکاری کنیم تا به ترامپ و اسرائیل فشار بیاوریم که مسیر کاهش تنش را در پیش بگیرند، تا به روشنی بفهمند با چه چیزی قمار می‌کنند و اهداف و راهبردهای خود را توضیح دهند.»

وی افزود: «در عین حال باید به حکومت ایران نیز پیام داد، زیرا این رژیم قرار است سقوط کند. پرسش این است که تا آن زمان چند نفر از مردم خود و چه مقدار از منطقه را با خود به ورطه نابودی خواهد کشاند. و من فکر می‌کنم باید این روند را تا حد امکان کوتاه کنیم.»