ایران، تنها کشور در جهان است که شهروندان مجروحش التماس می‌کنند «فقط ما را بیمارستان نبر»

عکس رادیولوژی پای تارا؛ پزشک به او گفته است این ساچمه‌ها مثل ترکش‌های جنگ در بدنش می‌ماندبی بی سی: سروش پاکزاد
هشدار: این مطلب حاوی جزئیاتی است که ممکن است آزارنده باشد.

برای حفظ امنیت مصاحبه‌شونده‌ها، اسم‌شان را تغییر داده‌ایم.

«به کمک مردم سوار یک ماشین شدیم. به راننده گفتم فقط ما را بیمارستان نبر.»

این روایت تارا است که با دوستش در اعتراضات روز جمعه، ۱۹ دی، در اصفهان، زخمی شد.

تارا می‌گوید که موتورسوارهای مسلح فریادزنان سعی می‌کردند جمعیت را متفرق کنند: «ما داشتیم از خیابان رد می‌شدیم. دوستم به مامور مسلح گفت باشه، می‌ریم. فقط تیراندازی نکن! همین را که گفت مامور بلافاصله چندبار به ما شلیک کرد و به من هم خورد. افتادیم روی زمین. همه لباس‌هامون خونی شد.»

تارا می‌گوید مردم کمک‌شان کردند و‌ آن‌ها را سوار یک خودرو کردند، «از ترس این‌که دستگیرمان نکنند، به راننده گفتم فقط ما را نبر به بیمارستان. راننده سعی کرد از کوچه‌‌‌پس‌کوچه‌ها برود ولی همه جا پر شده بود از مامور. از یک زن و شوهر، که دم در خانه‌شان ایستاده بودند خواستم ما را راه بدهند.»

تارا و دوستش تا نزدیک سحر در خانه آن‌ها بودند. به‌سختی توانستند پزشکی آشنا را پیدا کنند تا زخم‌ها را پانسمان کند.

چند روز بعد یک جراح متخصص چند ساچمه‌‌ را از بدنش خارج کرد. ولی به او گفت که: «این‌ها هم مثل ترکش‌های زمان جنگ است، نمی‌شود درشان آورد و در بدن می‌ماند.»

تارا گفته است مردم و پزشک‌ها خیلی به درمان او و دوستش کمک کردند و هیچ پزشکی حاضر نشده از آن‌ها پول بگیرد.

تارا قبلا تصادف کرده بود و نمی‌توانست خوب راه برود: «می‌دانستم که اگر گیر بیفتم، نمی‌توانم بدوم و شاید زخمی بشم. با این حال اصلا پشیمان نیستم و بهتر که بشم، باز هم می‌روم اعتراضات.»
تصویر زخم ساچمه‌ها روی پای تارا؛ ده‌ها نقطه سیاه‌رنگ محل ورود ساچمه به بدن را نشان می‌دهداستفاده ماموران از تیر جنگی، باعث شده که درمان معترضانی که زخم‌شان عمیق است، در خانه‌ها ممکن نباشد.

نیما در تهران جراح است. او‌ به بی‌بی‌سی گفت روز فراخوان، جلوی خانه‌اش شاهد زخمی شدن جوان‌های زیادی بوده است: «یکی از مجروح‌ها را گذاشتم داخل صندوق عقب ماشینم تا با خودم ببرمش به بیمارستان. اگر می‌گذاشتمش صندلی عقب، ممکن بود در مسیر دستگیرمان کنند.» نیما می‌گوید ماموران مسلح جلویش را گرفتند و بعد از دیدن کارت شناسایی بیمارستان، اجازه دادند به مسیرش ادامه بدهد.

او می‌افزاید: «در تمام این مدت، حدود شاید ۹۶ ساعت بدون وقفه، بدون حتی خواب و بدون اینکه لحظه‌ای پلکمان را روی هم بگذاریم جراحی کردیم؛ اشک می‌ریختیم و جراحی می‌کردیم؛ یک نفر حتی کم‌کاری نکرد و یا اعتراض نکرد. همه لباس‌هایمان، از سر تا پا، خونی شده بود.»

نیما می‌گوید جوانان زیادی را دیده که دچار قطع عضو و معلولیت شده‌اند.
تصویر لباس‌های خونین یکی از زخمی‌ها در حیاط بیمارستان که یکی از مخاطبان بی‌بی‌سی فرستاده استعده‌ای از اعضای کادر درمان به بی‌بی‌سی گفته‌اند که ماموران امنیتی دائما فایل‌های بیمارستان و مدارک پزشکی بیماران را زیر نظر دارند تا «بعدا سراغ آن‌هایی بروند که جراحت‌های مشکوک دارند.» آنها می‌گویند بعضی از پزشک‌ها در مدارک بیمار، چیزی از زخم ناشی ازگلوله ثبت نمی‌کنند.

در همین حال روز دوشنبه ۶ بهمن، خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، از قول سخنگوی وزارت بهداشت نقل کرده که «خوشبختانه مردم به وزارت بهداشت و بیمارستان‌ها اعتماد دارند و اطمینان از این موضوع که همه مجروحین بی‌طرفانه در مراکز درمان می‌شوند باعث شد در ۶ روز گذشته، حدود ۳ هزار نفر از افرادی که در خانه در حال درمان خود بودند به بیمارستان مراجعه کنند.»

حسین کرمانپور گفته است که از زمان اعتراضات حدود ۱۳هزار جراحی در بیمارستان‌های ایران انجام شده‌ است.

در همین‌ها حال نام ده‌ها پزشک و اعضای کادر درمان منتشر شده که گفته‌ می‌شود در شهرهای مختلف به دلیل رسیدگی به زخمی‌ها دستگیر شده‌اند.

سازمان حقوق بشر ایران،‌ که در نروژ مستقر است، می‌گوید یکی از این موارد، پزشکی است که در خانه‌اش ۲۰ معترض زخمی را درمان کرد. به گفته این سازمان ماموران این پزشک را با ضرب و جرح شدید و پس از تخریب خانه و ماشین‌اش بازداشت کردند‌.
سازمان نظام پزشکی ایران گزارش‌ «صدور حکم اعدام» برای دکتر علیرضا گلچین، جراحی که به دلیل درمان زخمی‌ها در قزوین دستگیر شده است را رد کردبه گزارش سازمان‌های حقوق بشر در روزهای اخیر، علیرضا گلچین، جراحی که به دلیل درمان زخمی‌ها در قزوین بازداشت شده، به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. سازمان نظام پزشکی ایران این خبر را تکذیب کرده است.

این سازمان، روز چهارشنبه، ۸ بهمن، گزارش‌‌ تشکیل پرونده‌های قضایی برای بعضی پزشکان را تایید کرد ولی تاکید کرد که «تا این لحظه حکمی برای هیچ‌یک از اعضای سازمان نظام پزشکی صادر نشده است.»

دکتر محمد رئیس‌زاده گفته است مسائل حقوقی و قضایی بعضی پزشکان را «رصد و پیگیری» می‌کند.

آقای رئیس‌زاده گفته که شخصا مورد جراحی را که در قزوین بازداشت شده، دنبال کرده‌ است و این پرونده در مرحله بازپرسی است.

انجمن پزشکی بریتانیا هم در بیانیه‌اش، برخورد حکومت ایران با کادر درمان را محکوم کرده است و تاکید کرده که «بر اساس قوانین بین‌المللی حقوق بشر، اعضای کادر درمان نباید به دلیل انجام وظیفه‌شان، هدف حمله قرار بگیرند و همه کسانی که به کمک درمانی نیاز دارند باید بتوانند آن را دریافت کنند.»

بر اساس گزارش‌ها، ماموران امنیتی به چشم‌ بسیاری از معترضان گلوله ساچمه‌ای زده‌اند. سعید می‌گوید چشمان دوستش در اراک ساچمه خورده و پزشکان به او گفتند به یک بیمارستان تخصصی چشم در تهران مراجعه کند.

او می‌گوید پرستارها با آن‌ها بسیار با احترام برخورد می‌کردند و آسیب‌دیده‌های اعتراضات را مخفیانه از آسانسور پزشکان به اتاق عمل می‌بردند. به گفته دوست علی، حدود دویست نفر با آسیب چشمی از شهرهای مختلف را در آن بیمارستان دیده است و جراح هیچ پولی بابت عمل نگرفته است.

بر اساس روایت شاهدان، بسیاری از پرستارها به معترضان توصیه می‌کنند که کد ملی و مشخصات واقعی خودشان را به بیمارستان‌ها ندهند.
عکس کفپوش خونی بیمارستانی در تهران که سینا گرفته استپای برادر سینا در اعتراضات تهران هدف گلوله قرار گرفت و با هم به بیمارستان مراجعه کردند.

«مثل اینکه جنگ شده باشد. عده زخمی‌ها آن‌چنان زیاد بود که پتو و بالشت برای برادرم نبود. پرستار بهم گفت برو از خانه‌تان بیار چون زخمی‌ها خیلی زیادن و لوازم کافی نداریم.»

سینا به بی‌بی‌سی گفت برای این‌که از بیمه درمانی استفاده کنند و خرج بیمارستان را بدهند مجبور شدند شماره ملی برادرش را ارائه کنند: «ممکن است هر زمان با پیگیری کدملی، مامورها به خانه‌مان بریزند.»

حال با گذشت بیش از بیست روز از سرکوب خونین اعتراضات، بعضی از مخاطبان بی‌بی‌سی با ارسال تصاویری از زخم‌هایشان، گفته‌اند هنوز پزشک مورد اعتماد پیدا نکرده‌اند و به‌ناچار‌ درد را تحمل می‌کنند.

فرن تقی‌زاده و مریم افشنگ در تهیه این گزارش مشارکت کرده‌اند.