پدر معترض کشته شده: مردم این رضای من فدای مردم و میهن، رضای پرپر شده فدای میهن شده

در ویدیویی از مراسمی بر سر خاک رضا‌ اسدی، معترض ۳۰ ساله که در اعتراضات گرگان با گلوله جنگی کشته شد، پدرش در حالی که تصویر او را بالا می‌برد می‌گوید:‌ «مردم، رضای پرپر شده، فدای میهن شده.» سپس او و حاضران با دست زدن این شعار را تکرار می‌کنند.
 
آقای اسدی ۱۸ دی ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم گلوله جنگی در گرگان کشته شد.   
  
به‌دلیل قطع اینترنت، دسترسی به روایت‌های مربوط به کشته‌شدگان و خانواده‌های آن‌ها با دشواری فراوان همراه بوده است. با این حال، بی‌بی‌سی فارسی توانسته است با نزدیکان شماری از این جان‌باختگان تماس بگیرد و روایت آن‌ها را ثبت کند.

در ویدیویی از مراسمی بر سر خاک رضا‌ اسدی، معترض ۳۰ ساله که در اعتراضات گرگان با گلوله جنگی کشته شد، پدرش در حالی که تصویر او را بالا می‌برد می‌گوید:‌ «مردم، رضای پرپر شده، فدای میهن شده.» سپس او و حاضران با دست زدن این شعار را تکرار می‌کنند.

آقای اسدی ۱۸ دی ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم… pic.twitter.com/9PIsPS6oOz

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) January 29, 2026

 سوگواری خواهر ملیکا دستیاب، یکی از کشته شدگان در کرمانشاه
تصاویری از مراسم خاکسپاری منتشر شده که گزارش شده مربوط به ملیکا دستیاب، یکی از کشته شدگان اعتراضات اخیر است. در این تصاویر، زنی‌ که گفته می‌شود کیانا، خواهر ملیکاست، در حالی که گیسوانش را به نشانه عزاداری قیچی می‌کند دیده می‌شود.

خبرنامه امیرکبیر نوشته است که ملیکا دستیاب، دانشجوی رشته اقتصاد، از پیروان آیین یارسان و اهل شهرستان کرندغرب بود که در شهرک معلم کرمانشاه بر اثر شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.

کردپا به نقل از منبع مطلع نوشته است که این ویدیو مربوط به ۲۰ دی ۱۴۰۴ است که پیکر ملیکا دستیاب در کرندغرب به خاک سپرده شد.
 روایت شاهد عینی: هر پنج دقیقه، یک مجروح به بیمارستان می‌آمد 
این ویدیو از بیمارستان انصاری در نارمک تهران به دست بی‌بی‌سی فارسی رسیده که وضعیت این بیمارستان را در ۱۸ دی ۱۴۰۴ نشان می‌دهد. یک شاهد عینی می‌گوید اورژانس بیمارستان به‌قدری شلوغ بود که مجروحان را روی زمین رسیدگی می‌کردند.  در طول مدت دو ساعتی که در آنجا حضور داشته، تقریبا هر پنج دقیقه، یک مجروح به بیمارستان می‌آمد. در حالی‌که اجساد کشته‌شدگان را در اتاقی گذاشته بودند، خانواده‌های آنها هم در بیمارستان تجمع کرده بودند.
 
این شاهد عینی می‌گوید که امکانات بسیار کم بود و پزشکان به‌ ناچار مجبور شدند از برخی خدمه بیمارستان که اطلاعات اندکی در زمینه پزشکی داشتند، کمک بگیرند.
 
این روایت برای حفظ هویت مخاطب بازخوانی شده است.


 حسین طهرانچی، «فرزند ایران» که جنازه‌اش با ثر انگشت شناسایی شد 
حسین طهرانچی، گیتاریست، پیانیست و خواننده ۳۲ ساله، در اعتراضات محله نارمک تهران در ۱۸ دی با گلوله نیروهای امنیتی کشته شد.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده طهرانچی، «شبی که حسین در اعتراضات حضور داشته، نیروهای امنیتی از بالای مسجد هفت‌حوض نارمک به سوی جمعیت شلیک می‌کردند و احتمال می‌رود حسین از همان‌جا هدف قرار گرفته باشد.»

این منبع آگاه به بی‌بی‌سی گفته است که مادر حسین از نزدیکان خود خواسته هر جا نام حسین برده می‌شود، او را «فرزند ایران» معرفی کنند.

به گفته این منبع، خانواده حسین «انسان‌های سنتی، مذهبی و درستکار هستند، که پسرشان را شریف بار آوردند و گذاشتند آزادانه شیوه زندگی‌اش را انتخاب کند.»

حسین طهرانچی مدرک کارشناسی کامپیوتر داشت. او از کودکی موسیقی کار می‌کرد؛ گیتار و پیانو می‌نواخت و آواز می‌خواند و «در کارش حرفه‌ای و جدی بود.»

او در نارمک مغازه داشت و شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی همان‌جا به اعتراضات پیوست و دیگر به خانه بازنگشت.

روز بعد، پدرش در جست‌وجوی حسین به دادسراها، بیمارستان‌ها و مراکز نیروی انتظامی مراجعه کرد، اما هیچ‌کس خبری از او نداشت. به گفته پدرش «همه‌چیز وحشتناک و کاملاً بی‌نظم بود.»

سپس پدرش به کهریزک رفت. وضعیت آنجا بسیار هولناک بود؛ نه فهرستی وجود داشت، نه نظمی، و اجساد زیادی روی زمین رها شده بودند. پدر از صبح تا شب در کهریزک به دنبال جسد می‌گشت، اما حسین را پیدا نکرد.

چند روز بعد، پدرش دوباره به کهریزک رفت. این بار تصاویر اجساد روی صفحه‌نمایش نشان داده می‌شد. او تصویری را دید که فردی از ناحیه گوشه ابرو هدف شلیک قرار گرفته و چشم چپش کاملاً متلاشی شده بود. پدر به این شک افتاد که آن تصویر متعلق به پسرش است. در نهایت، با انجام انگشت‌نگاری از انگشتان حسین، هویت او تأیید شد.

در صفحه اینستاگرام حسین طهرانچی، ویدیوهایی از بازخوانی آثار معروف موسیقی پاپ دیده می‌شود.

او هر اجرا را با متنی کوتاه یا بخشی از ترانه همراه می‌کرد که بازتاب‌دهنده احوالات و جهان‌بینی شخصی‌اش بود. از جمله، در توضیح بازخوانی قطعه «خداحافظ» اثر عرفان طهماسبی و امیر ماهان نوشته: «از تمام آرزوهایم باغ بی‌برگ مانده برایم.»

حسین در بالای صفحه اینستاگرامش نوشته: «اگر نبودم، مرا در چیزهایی پیدا کنید که دوست‌شان داشتم.»