نماینده تهران در مجلس ترامپ را «بوفالوی زردموی یانکی با فهم حیوانی» خواند

محمد سراج، نماینده تهران در مجلس دونالد ترامپ را «بوفالوی زردموی یانکی با فهم حیوانی» خواند و گفت: «ناو آمریکایی در منطقه سیبلی برای ایران است و موشک‌های ایرانی می‌توانند از سامانه‌های دفاعی آن عبور کنند»

او تاکید کرد در صورت لزوم، جمهوری اسلامی می‌تواند ناوهای آمریکایی را به قعر آب‌های آزاد بفرستد.

ادبیات سیاسی حاکمان تهران در قبال دونالد ترامپ طی هفته‌های اخیر به شکلی بی‌سابقه از چارچوب‌های دیپلماتیک خارج شده و به وادی هتاکی و تحقیر شخصی فرو غلتیده است.

 

رهبران جمهوری اسلامی که از حمایت‌های صریح ترامپ از اعتراضات سراسری و تهدیدهای نظامی او به ستوه آمده‌اند، با استفاده از تریبون‌های رسمی و مذهبی، رکیک‌ترین و سخیف‌ترین عبارات را نثار رئیس‌جمهور آمریکا می‌کنند.

 

در این میان، امامان جمعه و چهره‌های تندرو با به‌کارگیری تعابیری که بیشتر به ادبیات کوچه‌وبازاری شباهت دارد تا سخنان سیاستمداران، تلاش می‌کنند با کوچک‌شمردن شخصیت ترامپ، از هیمنه قدرت او در ذهن هواداران خود بکاهند.

 

این نوع برخورد که ریشه در درماندگی سیاسی دارد، نشان‌دهنده آن است که مقامات تهران در برابر فشار حداکثری دولت جدید آمریکا، هیچ ابزار دیپلماتیکی جز دشنام و بددهنی برای خود متصور نیستند.

استفاده از القابی همچون «دلقک»، «قمارباز» و «مردک زردمو» تنها بخشی از زرادخانه کلامی مقامات ایران علیه ترامپ است که با هدف بی‌اعتبار کردن او در سطح جهانی صورت می‌گیرد.

 

علی خامنه‌ای در سخنرانی‌های اخیر خود، با لحنی سرشار از کینه، ترامپ را «جنایتکار» و «بی‌هویت» خطاب کرده و او را مسئول مستقیم خون‌های ریخته شده در خیابان‌های ایران می‌داند.

 

این در حالی است که رسانه‌های حکومتی با انتشار کاریکاتورهای موهن و ویدیوهایی که در آن ترامپ به سگ‌های هار تشبیه می‌شود، تلاش می‌کنند تصویری غیرانسانی و هیولایی از او ارائه دهند.

 

این حجم از نفرت‌پراکنی کلامی، بیش از آنکه بر افکار عمومی جهان تاثیر بگذارد، نشان‌دهنده بن‌بست فکری سران رژیم است که ترجیح می‌دهند به جای پاسخگویی به مطالبات مردم، دشمن خارجی خود را با الفاظی که شایسته هیچ مقام رسمی نیست، مورد حمله قرار دهند.

شدت این بدزبانی‌ها در نمازهای جمعه دی‌ماه ۱۴۰۴ و ژانویه ۲۰۲۶ به اوج خود رسید، جایی که خطیبان تندرو با صدایی لرزان از خشم، ترامپ را موجودی «نجس» و «مهدورالدم» خواندند که باید از صفحه روزگار محو شود.

 

آن‌ها با نادیده گرفتن تمام عرف‌های بین‌المللی، حتی به مسائل ظاهری و شخصی او نیز رحم نکرده و با الفاظی تحقیرآمیز، او را مایه ننگ بشریت توصیف می‌کنند. این رویکرد که آمیزه‌ای از ترس و تکبر است، به وضوح نشان می‌دهد که سران تهران تا چه حد از بازگشت ترامپ به قدرت و سیاست‌های تهاجمی او در حمایت از انقلاب ملی ایران وحشت‌زده هستند.

 

از نگاه این مقامات، هر چقدر دوز توهین و فحاشی بالاتر برود، نشان‌دهنده صلابت و عدم عقب‌نشینی آن‌هاست، در حالی که در واقعیت، این رفتار تنها انزوای اخلاقی و سیاسی آن‌ها را در چشم جهانیان بیشتر می‌کند.

این موج از اهانت‌های سیستماتیک و استفاده از ادبیات رکیک توسط کسانی که خود را مدعی معنویت و اخلاق می‌دانند، پارادوکس عجیبی را به نمایش می‌گذارد.

 

جانیانی که دستانشان به خون جوانان ایرانی آلوده است، اکنون در قامت مدافعان حریم اخلاق، رئیس‌جمهور یک کشور دیگر را با زشت‌ترین کلمات هدف قرار می‌دهند. این سقوط اخلاقی در بیان سیاسی، نه تنها کمکی به حفظ پایه‌های لرزان قدرت آن‌ها نمی‌کند، بلکه باعث می‌شود تا حتی متحدان سنتی آن‌ها نیز از این حجم از توحش کلامی فاصله بگیرند.

 

تاریخ نشان داده است که وقتی منطق و استدلال به پایان می‌رسد، دشنام و تحقیر جایگزین آن می‌شود؛ و امروز فریادهای هیستریک و الفاظ زشت سران جمهوری اسلامی علیه ترامپ، بلندترین گواهی بر پایان یافتن منطق حکمرانی آن‌ها در برابر طوفان تغییراتی است که ایران را در بر گرفته است.