یورش پلیس لندن به تجمع ایرانیان؛ بازداشت مجروحان در راهروهای بیمارستان + ویدئو

تجمع اعتراضی ایرانیان مقیم لندن در مقابل ساختمان سفارت جمهوری اسلامی، به صحنه‌ای باورنکردنی از اعمال خشونت علیه غیرنظامیان تبدیل شد. شدت برخورد نیروهای پلیس به قدری بود که بسیاری از حاضران، وضعیت را با یورش نیروهای امنیتی در ایران مقایسه کردند و از شباهت رفتار پلیس یک دموکراسی غربی با مأموران سرکوبگر در تهران ابراز شگفتی کردند.

تعقیب زخمی‌ها در راهروهای بیمارستان بخش تکان‌دهنده‌تر این وقایع، گزارش‌هایی است که از حضور مأموران در مراکز درمانی حکایت دارد.

Why are you beating someone who is already on the ground?! pic.twitter.com/uJIEQT3FjQ

— Niyak Ghorbani (نیاک) (@GhorbaniiNiyak) January 16, 2026

ویدیوهای منتشر شده نشان می‌دهند که نیروهای پلیس لندن با ورود به محیط‌های بیمارستانی، اقدام به بازداشت معترضانی کرده‌اند که برای مداوای جراحات ناشی از درگیری‌ها به آنجا پناه برده بودند؛ رویه‌ای که به‌شدت یادآور شیوه‌های برخورد با مجروحان در جریان اعتراضات داخلی ایران است.

جرقه‌ای بر فراز بالکن سفارت تنش‌ها زمانی به نقطه اوج رسید که نمادهای سیاسی بر روی ساختمان سفارت جابه‌جا شدند. معترضان که بارها در روزهای اخیر به پرچم جمهوری اسلامی معترض شده بودند، این بار موفق شدند پرچم شیر و خورشید را جایگزین آن کنند. این اقدام نمادین که پیش از این نیز توسط برخی فعالان تکرار شده بود، واکنش تند و فوری پلیس را به همراه داشت.

تصاویر اختصاصی رسیده به ایندیپندنت فارسی از لندن نشان می‌دهد روز جمعه ۲۶ دی‌ماه پلیس بریتانیا در جریان تجمع اعتراضی ایرانیان مقابل ساختمان سفارت جمهوری اسلامی دخالت کرده و شماری از معترضان را بازداشت کرده است.

بر اساس این تصاویر، تجمع‌کنندگان با شعارهای اعتراضی خواستار حمایت از… pic.twitter.com/f5kEVzgvVg

— independentpersian (@indypersian) January 17, 2026

هجوم بدون تفکیک مأموران به صفوف معترضان پس از بازداشت فردی که اقدام به تعویض پرچم کرده بود، مأموران پلیس به جای حفظ آرامش، حمله‌ای گسترده را آغاز کردند. بر اساس شواهد عینی، باتوم‌های پلیس بدون توجه به سن و جنسیت، بر سر و روی معترضان فرود آمد. در میان مجروحان، حضور زنان و افراد سالخورده‌ای که به شکلی خشونت‌آمیز هدف قرار گرفته بودند، خشم عمومی را دوچندان کرده است.

تناقض میان ادعای پلیس و اسناد تصویری پلیس متروپولیتن در بیانیه‌ای رسمی، خشونت به کار گرفته شده را پاسخی به پرتاب اشیا و زخمی شدن افسران خود خواند. با این حال، تحلیلگران و شاهدان با تکیه بر ویدیوهای ضبط شده می‌گویند هیچ سندی مبنی بر رفتار تهاجمی سازمان‌یافته از سوی مردم وجود ندارد. یکی از معترضان با لحنی طعنه‌آمیز مدعی شد که جراحات ادعایی پلیس احتمالاً ناشی از شدت ضرباتی بوده که خود مأموران به معترضان وارد می‌کردند.

اعتراض به استانداردهای دوگانه در قلب بریتانیا سؤالی که در ذهن بسیاری از ایرانیان نقش بسته، تفاوت رفتار پلیس لندن در مواجهه با تجمعات مختلف است. معترضان می‌پرسند چرا پلیس متروپولیتن در برخورد با گروه‌های اسلام‌گرای تندرو رویکردی تساهل‌آمیز دارد، اما در برابر معترضان ایرانی که خواهان آزادی هستند، از خشونت عریان استفاده می‌کند.

نیاک قربانی، فعال مدنی حاضر در صحنه، اقدامات پلیس را لکه ننگی بر دامن حقوق بشر بریتانیا توصیف کرد. او با اشاره به اینکه مردم تنها خواهان تعطیلی مرکزی بودند که آن را کانون توطئه می‌نامند، تاکید کرد که رفتار مأموران بریتانیایی بیش از آنکه شبیه به پلیس لندن باشد، یادآور برخوردهای خشن سپاه پاسداران در ایران بود.

London police have gone to hospitals and are arresting injured protesters.
How disturbingly similar to the Islamic Republic.

Look how @metpoliceuk try to hide the truth! pic.twitter.com/q9CZGlWZxQ

— Niyak Ghorbani (نیاک) (@GhorbaniiNiyak) January 17, 2026

سرکوب در پوشش قانون به گفته شاهدان، پلیس لندن نه تنها برای متفرق کردن جمعیت، بلکه برای مرعوب ساختن آن‌ها وارد عمل شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که مأموران مسلح با ایجاد فضایی ملتهب، حق تجمع مسالمت‌آمیز را که یکی از ارکان اصلی دموکراسی بریتانیاست، به چالش کشیدند.

اکنون این پرسش جدی در افکار عمومی مطرح است که چگونه پلیسی که بودجه‌اش از مالیات مردم تامین می‌شود، علیه کسانی که بر ضد یک دیکتاتوری معترض‌اند، چنین قساوتی به خرج می‌دهد. تصاویری که از لندن مخابره شد، برای بسیاری به مثابه فروریختن اعتبار غرب در دفاع از ارزش‌های انسانی و آزادی بیان بود.

ساختار مدیریتی و مسئولیت پاسخگویی در لایه‌های نظارتی، پلیس متروپولیتن تحت فرماندهی مستقیم صادق خان، شهردار لندن، و نظارت دولتی شبانه محمود، وزیر کشور، قرار دارد.

هر دو مقام مسئول که دارای پیشینه‌های خانوادگی از جنوب آسیا هستند، اکنون با فشار سنگینی برای پاسخگویی در قبال این سطح از خشونت و تبیین چرایی شباهت رفتاری مأموران‌شان با نیروهای سرکوبگر خاورمیانه‌ای مواجه شده‌اند.