پزشکیان: من اصلا کسی را برای وزارت انتخاب نکردم + ویدیو

پزشکیان در نشست فعالان سیاسی و اجتماعی در شهرکرد گفت: «ما برای وزیر کشاورزی این فرد را انتخاب نکرده بودیم، همین مجلس گفت این بگذار ما هم گذاشتیم.»

در ساختار سیاسی ایران، ریاست‌جمهوری برخلاف بسیاری از کشورهای جهان، عالی‌ترین مقام اجرایی با اختیارات مطلق نیست. 

پزشکیان: من اصلا کسی را برای وزارت انتخاب نکردم pic.twitter.com/8wkyDeNp43

— Iranian UK (@IranianUk) January 1, 2026

قانون اساسی جمهوری اسلامی، جایگاه رئیس‌جمهور را به عنوان مجری مصوبات و رئیس قوه مجریه تعریف می‌کند، اما او همواره در سایه نهادی برتر به نام «ولایت فقیه» قرار دارد. این دوگانگی در حاکمیت باعث شده است که رئیس‌جمهور، حتی با داشتن میلیون‌ها رای مستقیم، در اتخاذ تصمیمات کلان راهبردی، سیاست خارجی، و فرماندهی نیروهای مسلح نفوذ محدودی داشته باشد. 

در واقع، بسیاری از نهادهای موازی که توسط رهبری منصوب می‌شوند، عملاً می‌توانند برنامه‌های دولت را متوقف یا بی‌اثر کنند.

تمرکز قدرت در دستان مقام رهبری به گونه‌ای است که تمامی شریان‌های اصلی نظام از جمله قوه قضاییه، صدا و سیما، شورای نگهبان و نهادهای نظامی زیر نظر مستقیم او اداره می‌شوند.

این چیدمان نهادی، رئیس‌جمهور را به یک «تدارکاتچی» یا هماهنگ‌کننده امور اجرایی تبدیل کرده است که باید در چارچوب سیاست‌های کلی ابلاغی حرکت کند. زمانی که تضادی میان دیدگاه‌های رئیس‌جمهور و بیت رهبری ایجاد می‌شود، همواره اراده نهاد غیرانتخابی بر نهاد انتخابی غلبه می‌کند. 

این مسئله باعث می‌شود که شعارهای انتخاباتی روسای جمهور در مواجهه با واقعیتِ سختِ ساختار قدرت، به بن‌بست بخورد و توان تغییرات بنیادین از آن‌ها سلب شود.

این سیستم که در آن مسئولیت پاسخگویی بر عهده دولت است اما قدرت واقعی در جایی دیگر نهفته، نقدی جدی بر کارآمدی و دموکراسی در ایران وارد می‌کند. 

محروم کردن رئیس‌جمهور از ابزارهای واقعی قدرت و مشروط کردن تصمیمات او به تایید نهادهای انتصابی، توهینی به اراده جمعی مردمی است که به امید تغییر پای صندوق‌های رای می‌روند. 

این وضعیت نه تنها باعث فلج شدن مدیریت اجرایی کشور در بحران‌ها می‌شود، بلکه با ایجاد یک استبداد ساختاری در لباس قانون، راه را بر هرگونه اصلاحات واقعی می‌بندد. تمرکز مطلق قدرت در دستان یک فرد و سلب اختیار از نماینده مستقیم مردم، عدالت سیاسی را به سخره گرفته و کشور را در چرخه‌ای از ناکارآمدی و انسداد قرار داده است.