آفریقا زمانی محل سکونت سه گونه انسا‌ن‌نما بود

بقایای کشف شده شامل قدیمی ترین نمونه کشف شده از یک هومو ارکتوس از اجداد مستقیم انسان است
بی بی سی :
مطالعات نشان می دهد که دو میلیون سال قبل سه گونه مختلف انسان‌نما در کنار هم در جنوب آفریقا زیست می کرده اند.
 
این برداشت برای مدتی درحال قوت گرفتن بوده است که وضعیت امروز زمین یعنی غالب آمدن یک گونه از انسان، ممکن است در مقایسه با گذشته پدیده ای غیرعادی باشد؛ برداشتی که مطالعه تازه آن را تایید می کند.
 
شواهد تازه محصول تلاش برای تاریخ گذاری استخوان هایی است که در غاری در نزدیکی ژوهانسبورگ کشف شده.
 
نتایج این مطالعه در نشریه "ساینس" چاپ شده است.
 
این پژوهش همچنین قدیمی ترین نمونه شناخته شده از یک هومو ارکتوس را آشکار می کند، گونه ای که تصور می شود از اجداد مستقیم انسان امروزی (هومو ساپین) باشد.
 
استخوان های شناسایی شده به سه گروه از هومینیدها (انسان نما) یعنی آسترالوپیتکوس (گروهی که با کشف فسیل "لوسی" در اتیوپی معروف شد)، پارانتروپوس و هومو تعلق دارند.
 
اندی هریز از دانشگاه لاتروب در ملبورن استرالیا و همکارانش به سه شیوه مختلف بقایای کشف شده در غار دریمولن را ارزابی کردند.
 
استفانی بیکر از دانشگاه ژوهانسبورگ با اشاره به این که هر سه روش به نتایج مشابهی منجر شد می گوید: "ما حالا می دانیم که قدمت فسیل های موجود در این غار ۲.۰۴ تا ۱.۹۵ میلیون سال است."
 
طی سالیان در مجتمع غارهای دریمولن فسیل های متعددی کشف شده است.
این بقایا در غار دریمولن در آفریقای جنوبی کشف شد اما چند سال پیش محققان دو جمجمه تازه را پیدا کردند. یکی از اینها به گونه نسبتا بدوی "پارانتروپوس روباستوس" تعلق داشت. دیگری ظاهری مدرن تر داشت و معلوم شد هومو ارکتوس است. آنها جمجمه هومو ارکتوس را "دی ان اچ ۱۳۴" نامگذاری کردند.
 
هومو ارکتوس یکی از اجداد مستقیم انسان است و ممکن است اولین گونه از انسان های اولیه بوده باشد که از آفریقا خارج شد. جمجمه کشف شده نه تنها قدیمی ترین نمونه از این گونه ها در کل جهان است، بلکه همچنین تنها نمونه کشف شده در آفریقای جنوبی است.
 
خانم بیکر می گوید: "تا قبل از این اکتشاف، همیشه فرض می کردیم هومو ارکتوس از شرق آفریقا سرچشمه گرفته. اما دی ان اچ ۱۳۴ نشان می دهد که هومو ارکتوس - از اجداد مستقیم ما - احتمالا از جنوب آفریقا می آید."
 
"این یعنی آنها بعدا رو به شمال به سوی شرق آفریقا حرکت کردند و از آنجا به شمال آفریقا رفتند و از قاره خارج شدند تا به تدریج در اطراف جهان ساکن شوند."
 
زمانی تصور می شد تکامل روندی خطی داشته، به طوری که انسان مدرن در پایان این روند به وجود آمده. اما به هر کجا که می نگریم، بیش از پیش روشن می شود که این روند خیلی بی نظم و هرج و مرج زده بوده.
 
به عنوان مثال، مطالعه دیگری که به تازگی در نشریه "نیچر" چاپ شده از تکنیک های مدرن برای تاریخ گذاری جمجمه ای که در سال ۱۹۲۱ در کابوه زیمبابوه کشف شده بود استفاده می کند.
 
تصور می شد این جمجمه که ابتدایی تر از جمجمه انسان مدرن است - اما از هومو ارکتوس پیشرفته تر است - حدود ۵۰۰ هزار سال قدمت داشته باشد؛ تخمینی که محصول بررسی آناتومی آن بود.
جمجمه کشف شده در سال ۱۹۲۱ در زیمبابوه جوانتر از آن است که تصور می شد بسیاری از پژوهشگران آن جمجمه را متعلق به گونه هومو هایدلبرگنسیس می دانند - که جد مشترک انسان مدرن و نئاندرتال ها بود.
 
اما حالا دانشمندان با برداشتن نمونه هایی از استخوان و دندان این موجود نشان داده اند که خیلی جوانتر است - یعنی ۳۲۴ هزار سال تا ۲۷۶ هزار سال قدمت دارد.
 
پروفسور کریس استرینگر نویسنده اصلی این مطالعه از موزه تاریخ طبیعی لندن می گوید: "این جمجمه برخلاف انتظار ما خیلی جوان است، چون انتظار داشتیم فسیلی با حدود ۳۰۰ هزار سال قدمت دارای مشخصه هایی میان هومو هایدلبرگنسیس و هومو ساپین باشد، درحالی جمجمه کابوه زیاد مشخصات گونه ما را ندارد."
 
این کشف دال بر آن است که حداقل سه گونه مختلف هومو در آن دوره در آفریقا زندگی می کردند.
 
پروفسور استرینگر اضافه می کند: "قبلا تصور می شد جمجمه کابوه بخشی از فرآیند تکامل تدریجی و وسیع در آفریقا از انسان اولیه تا انسان مدرن باشد. اما حالا به نظر می رسد که گونه بدوی هومو نالدی در جنوب آفریقا به جا ماند، هومو هایدلبرگنسیس در جنوب بخش مرکزی آفریقا زندگی می کرد و اشکال اولیه گونه ما همزمان در مناطقی مثل مراکش و اتیوپی می زیستند."
+3
رأی دهید
-2

نظر شما چیست؟