خاطرات یک مهاجر حقیقی

وقتی از ایران خارج می شدم با خودم گفتم می روم؛ می بینم، می سنجم. اگر شد می مانم و اگر نه بر می گردم. فکر می کنم خیلی ها هم با همین فکر از ایران بیرون رفته اند. در واقع این فکر کمک می کند که از شدت حجم واقعه ی پیش رو بکاهید و به شکل یک تجربه ی برگشت پذیر بهش نگاه کنید چون مغز ادم از چیزهای برگشت پذیر کمتر می ترسد.
 
واقعیت این است که مهاجرت ( از نوع ایرانی آن) پروسه ی بی بازگشتی ست. ایرانی های زیادی به کار سیاه و حتی شستن زمین هم رضایت می دهند تا برنگردند. واقعیت این است که وقتی به راه رفتن توی محیط ازاد عادت کردید برایتان زندگی در شهری که هرکه از راه رسید بتواند جلویتان را بگیرد و ارشاد کلامی تان کند سخت می شود. وقتی به قطارهای خالی که سر ساعت می رسد؛ به نظم؛ به قانون به هوای پاک و بدون پارازیت، به اینترنت پر سرعت بدون فیلتر؛ به رانندگی خوب؛ غذای خوب، شراب خوب و لباسهای رنگی خوب عادت کردید دیگر نمی توانید روال سایق را قبول کنید. دوستان زیادی داشتم که بعد از ده سال به ایران برگشته اند و بیشتر از چند هفته دوام نیاورده اند. آنهایی هم که ماندگار شده اند برای همیشه مثل کبوتر دو برجه بین این و آن معلقند. پیش از این که مهاجرت کنید به این فکر کنید که این تصمیم برای همیشه زندگی شما را تغییر خواهد داد.

چیزهایی که شما بعد از مهاجرت به دست می اورید (آزادی، رفاه، امنیت ..) همانقدر مهم است که چیزهایی که پشت سر می گذارید ( خانواده، دوست، خاک آشنا، شغل، ..) . بطور ساده هر قدر چیزهایی که شما پشت سر می گذارید کمتر باشد و دست آوردهای شما آن طرف ناچیزتر، کفه ی شما در دیگر سو سنگین تر خواهد بود و شما مهاجر موفق تری خواهید بود. بطور مثال اگر در ایران توی کارتان ناموفقید؛ حق شما خورده می شود، خانواده ای دارید که بارشان را باید بکشید، مهاجرت برای شما گزینه ی خوبی است. چون از شر چیزهایی که دوست ندارید خلاص می شود و این طرف هرچه که درانتظارتان باشد از انچه که تجربه می کنید بهتر خواهد بود. اما برعکس اگر شغلی دارید که به شما هویت می دهد، مورد احترام هستید، خانواده و حلقه ی دوستانی دارید که با انها خوشید و تنهایی هایتان را پر می کنید بیشتر به تصمیمتان فکر کنید چون خیلی از اینها رابه اسانی برای همیشه از دست می دهید. به یاد داشته باشید که ذهن آدمی ذهنی مقایسه گر است. شما ممکن است زیرک باشید و از دام مقایسه خودتان با دیگران در بروید اما از دام مقایسه امروز با گذشته ی خود به سختی می توان در آمد.

بسیار شنیده ایم که گفته اند «هرکجا باشم باشم، آسمان، فکر، زمین مال من است». واقعیت این است که زندگی شعر نیست. دنیا مرزهایی دارد و شما یک ایرانی هستید. هیچ کشور دیگری سرزمین شما و خاک شما نیست و نخواهد بود. شما می توانید در هر کشوری که بخواهید اقامت کنید، درست مثل هتلی که برای اقامت انتخاب کرده اید این هتل می تواند بسیار شیک، مرفه و اصلا هفت ستاره باشد. اما در هتل احساس خانه را نخواهید داشت. شما متعلق به خاک خودتان هستید و انجا را با همه ی بدیها، خوبی هایش می شناسید، با جرایم و جنایات وخرافاتش آشنا هستید. این ور آب شما روی زمان و مکان و فرهنگ سوار نیستید. در دراز مدت حسی شبیه عدم تعلق روی شما سوار می شود. البته عدم تعلق و چون سرو ازاد بودن خیلی هم خوب است ولی واقعیت این است که روح ادمی برای لذت بردن ازچیزها نیاز به احساس تعلق دارد. بدون حس تعلق از زیبایی، نظم و آزادی اطرافتان بهره ی چندانی نمی برید چون اینها «مال» شما نیست. تصاویر از برابر شما می گذرد، شما می بینید اما عمق حس جاری در محیط در روح تان نفوذ نمی کند و در یک کلام » حال نمی دهد». این که می بینید کسی در بهترین ساحل دنیا با بیکینی نشسته و مارگاریتا میخورد و هوس ساندویچ فری کثافته یا اتوبوس های شهر ری را می کند ادا نیست. این واقعیت مضحک رو  بقول عباس معروفی در کتاب «فریدون سه پسر داشت»: به آلمانی که حرف می زنی حالتی در صدات نیست، نه غمی، نه غمبادی، نه ….. ای مرده شور این حال آدم را ببرد که فقط وقتی به زبان مادری حرف می زند، همه هستی اش می آید بالا. آدم رو می شود. حرف که می زنی خودت را تعریف می کنی، همین که دهنت باز شود می فهمند کی هستی و چند مَرده حلاجی.

سن عامل بسیار بسیار مهمی است. بخشی از اهمیتش به قانون اول بر می گردد. بدیهی است که هرچه شما جوان تر باشید چیزهای کمتری را پشت سر خواهید گذاشت چون توی ایران ریشه نکرده اید و دست اوردهای زیادی ندارید که گذشتن از آن شما را غمگین کند. اما بخش دوم به خود خاصیت سن برمی گردد. با هر روز بالا رفتن سن توانایی شما برای اموزش و تطبیق پایین تر می اید و این در پروسه ی مهاجرت تبعات دردناکی خواهد داشت. شما اسامی ، کلمات، زبان ، قوانین جدید را به سادگی یاد نمی گیرید
+91
رأی دهید
-2

  • قدیمی ترین ها
  • جدیدترین ها
  • بهترین ها
  • بدترین ها
  • دیدگاه خوانندگان
    ۳۱
    soroshkhani - توکیو، ژاپن

    کار سیاه خب مقصر خودشه. بعدم تی کشیدن زمین مگه چشه که به چشم حقارت بهش نگاه میکنن و میکنین؟ این همه ژاپنی االاصل دارن طی میکشن مگه کار بدیه؟. اونی که ازش افتاده و افتادین دماغ فیل نبوده. این همه المانی با چشمای بور تو مغازه کار میکنن و طی میکشن. بعد قطار خالی؟ حتی تو سوئیس قطار هیچوقت خالی نیست. من که متنو خوندم یه حس عجیبی بهم دست داد انگار که دنیا باید برامون پا بشن و بعدم تا کمر خم بشن و پاهامونو ببوسن وگرنه یه توهین گنده شده به ما
    9
    49
    جمعه ۱۷ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۸
    ۴۳
    hesam.rigi - طهران، ایران
    آخه بحث اینه که آدم از خیلی چیزا زورش میاد اینکه یکی دکتر باشه بره اونور تو انگلیس بعد بیاد هی غر بزنه هی کامنت بذاره غر بزنه هفت هشت ساعت تو روز کامنت بذاره آقا آخه ادعاشون میشه مثل دکتر ایرانفرد آخه دکتر و وقتش اینهمه آزاد؟ آقا واسه کشور نسخه نپیچ یعنی دکتر برو دکتر
    6
    11
    جمعه ۱۷ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۲:۰۴
    ۴۱
    مسافران - انکارا، ترکیه

    بطور مثال اگر در ایران،پول کسی را خورده کسب مال نامشروع از طریق غیر قانونی کرده اید،فکر می کنید همجنسباز یا دوجنسه یا سه جنسه(!) هستید،اگر اخیرأ احساس می کنید هالهُ نورقدسی شما را قلقلک داده و به مسیحیت دعوت می کند،اگر زبان باز و دهان بین هستید و عقلتان به چشمتان است،اگر با اقدس و صغرا که افاده هاشون طبق طبق(!)است،چشم و همچشمی دارید،بهتر است مهاجرت کنید.باشد که به جای افسردگی و غمباد مزمن،رستگار شوید.
    30
    10
    جمعه ۱۷ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۳:۵۰
    ۵۹
    zarduscht - فرانکفورت، آلمان
    اگر آخوند دوست دارید.اگر واقعیت جامعه ایران را انکار می‌‌کند. چرا که آخوند اجازه می‌‌دهد. پس مانده بشقاب را بلیسید. اگر آنقدر نادان هستید .که از خود پرسش نمی‌‌کنید. چرا یک دانمارکی به آلمان پناهنده نمی‌‌شود. یک آلمانی‌ به نروژ. اگر آنقدر درازگوش قبرسی هستدید. که از خود پرسش نمی‌‌کنید. چرا %۶۰ پناهندگان دنیا از کشورهای مسلمان هستند. و می‌‌گوهید. آخوند ما .دین ما . کتاب ما مقصر نیستند، همیشه دنبال مقصر در خارج می‌‌گردید. خلاصه اگر روسپی مغزئ هستید. و به خاطر پس مانده بشقاب لیسیدن بادیگارد آخوند می‌‌شوید. مهاجرت نکنید. گاله را باز کنید. و فحش در اینجا .به یک جنسی‌ .دو جنسی‌ دهید. با کامل میل دو جنسی‌ هستم .دست کم انتخاب خودم است. ولی‌ روسپی اجباری آخوند نیستم. اقدر نادان .که گوید. مهاجران مال ملت را خورده. کور هم در این میان شده.یکی‌ نیست پرسد.در این ۴۰ سال گذشته یک مال خور غیر مسلمان نشان دهید. همه ریش دارند. همه در صف اول نماز جهمه هستند.و از دوستداران ریش مقدس آقا. حرف نزنی‌ .نمی‌ گویند لال هستی‌
    7
    24
    جمعه ۱۷ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۷:۵۵
    ۴۹
    BruceLee - بروخه، بلژیک
    من با ملیتها مختلف کنتاکت زیادداشتم و پا صهبت همهشون بودم همهشون بعد از یهمدتی توخارج همین بلا سرشون میادربطی ب اینکه ایرانیب باشی یا جوون باشی یاپیر نداره نتیجه اینکه اوناکه بیخیالتر از بقیه هستن زندگیشون راحتتره هم حرف مسافران درسته چون آدم عوضی باهمون چیزاکه نوشته این آخریا زیاددیدم هم حرف سوروش هم حرف زارتشت نمیشهگفت کدوم درستتره آدما مخصوصن مردا سنشون بالامیره بیشترمیچسن به عقیده قدیمی
    1
    6
    جمعه ۱۷ اسفند ۱۳۹۷ - ۲۰:۵۸
    نظر شما چیست؟