رویای رسیدن به لندن با قایق دست‌ساز

تلاش غیرمعمول یک مهاجر افغان برای رسیدن به بریتانیا با قایق دست ساخته خودش اخیرا خبرساز شد.

بشیر بختیار

بی‌بی‌سی

آصف از ولسوالی موسهی لوگر است و چهارده سال پیش افغانستان را با رویای رسیدن به لندن ترک کرد.


او پس از پیمودن شهرهای بی شماری در ایران، ترکیه، یونان، صربستان، کروواسی و سویس سرانجام به شهر بندی کاله در شمال فرانسه رسید.

آصف ۳۳ ساله پس از تلاش های ناکام زیاد، سرانجام تصمیم گرفت تا با ابتکار خودش به بریتانیا بیاید. او با تکه های چوب و پلاستیک، توپ های پلاستیکی و یک روجایی که از کوچه های شهر بندری کاله یافته بود، قایق کوچکی ساخت و آنرا به امید رسیدن به لندن به آب انداخت.



اما بخت با او یاری نکرد و پلیس مرزی فرانسه پس از چهار ساعت او را از دل آب نجات داد در حالیکه باد، کشتی او را نه سوی شهر آرزوهایش یعنی لندن بلکه به سوی فرانسه می‌برد.

برای دیدار با آصف از لندن به کاله رفتم. آصف را در یک روز آفتابی دربین ده ها افغان دیگر در بین خیمه های کوچک یافتم. این ده هاخیمه آبی رنگ، نم‌زده که بصورت نامنظم در کنار هم قرار گرفته اند یکی از اردوگاه های شهر کاله را می سازند.

نزدیک به ۲۰۰ مرد افغان در شرایط غیرقابل تحمل در این اردوگاه بسر می برند. مردانی که سال ها مشقت راه و اکنون شرایط سخت بی آبی، بی غذایی، بیماری و سردی اردوگاه را به جان خریده اند تا روزی به آرزوی دیرینه شان یعنی لندن برسند.

آصف درجریان مصاحبه بسیار با حسرت از لندن یاد می‌کرد. او می‌گفت لندن در بین شهرهای اروپایی شهرستاره است. آصف درحالی‌که زیاد مصمم به نظر می آمد گفت بازهم قایق دیگری خواهد ساخت و برای رسیدن به بریتانیا آنرا به آب خواهد انداخت.

کاله نزدیکترین شهر بندری فرانسه به بریتانیا است. ازین راه بدون مبالغه هزاران مهاجر افغان تا به حال به بریتانیا آمده اند. این روند هرچند در اثر تشدید محدودیت های بیشتر مرزی پلیس بریتانیا و فرانسه کاهش یافته اما هیچگاه قطع نشده است.


اردوگاه کاله در شمال فرانسه



اردوگاه مهاجران که در آن جوانانی از کشور های دیگر هم هستند فقط در چند صد متری بندرگاه در کنار آب بنا شده که از آن می توان شب و روز ده ها کشتی بزرگ را با چراغ های روشن شان دید که هزاران مسافر را به بریتانیا می برند ولی مهاجران را نه.

دیدن این کشتی های بزرگ چندین طبقه سفید رنگ به روشنی مهاجران را برای تلاش بیشتر برای رسیدن به لندن وسوسه می‌کند.

درجریان اقامت شبانروزی در اردوگاه کاله دیدم که چگونه شبانه جوانان مهاجر افغان برای آنچه که خود "انداخت" می نامند، آماده می شوند. آنها لباس های گرم به تن کرده و در تاریکی شب از اردوگاه شان بیرون شده و خود را به تریلی های تجاری می‌رسانند که راهی بریتانیا هستند.

آنها سپس سوار این تریلی ها شده و خود را در لابلای بار، پنهان می‌کنند. این کار خطرهای زیاد را در پی دارد. تا به حال ده ها نفر به دلیل کمبود اکسیژن، پرت شدن از تریلی و ریختن بار برسر آنها، جان خود را از دست داده اند.

کارمندان امداد که افغان ها را در اردوگاه کاله کمک می‌کنند گفتند که یک جوان چهارده ساله آفریقایی تبار از کشور اریتره چند هفته پیش در تلاشش برای رفتن به بریتانیا ازین راه کشته شد. او خود را از کامیونی پرت کرده بود تا سوار کامیون دیگری شود، اما کامیون بعدی از روی او رد شده بود.

ساکنان اردوگاه کاله می‌گویند، در یک روز تنها یک بار غذا می‌خورند که آنهم نا کافی است. در این اردوگاه از دارو، پزشک و حتی حمام و دستشویی خبری نیست.

شفیق الله از پروان که در آن شب با دوستانش آماده سفر پرخطرلندن می‌شد از امید و دلهره اش می‌گفت. شفیق درحالیکه کوله پشتی کوچکی داشت با اطمینان می‌گفت استفاده از تریلی های تجاری یگانه راه مطمئن برای رسیدن به لندن است. او گفت پنچ تا شش نفر دیگر یکجا با او برای رسیدن به مقصد تلاش خواهند کرد. شفیق الله گفت پیش از این بارها برای رسیدن به لندن تلاش کرده اما موفق نشده است. او اما تاکید می کرد که این پایان ماجرا برای او نیست و تلاش هایش را هیچگاه پایان نخواهد داد تا اینکه به شهر آرزوهایش برسد.

جوان دیگری ۲۳ ساله که نخواست نامش را بگوید، اسناد اقامت ایتالیا را در دست داشت و می گفت تنها به دلایل اقتصادی به بریتانیا می‌رود. این جوان قندوزی که خانواده اش در ایران است شامل دسته دوم جوانانی بود که آن شب برای رفتن به بریتانیا اردوگاه را ترک کردند.

او درحالیکه به چراغ های روشنی کشتی های عازم بریتانیا و امواج آرام دریا خیره شده بود گفت مجبور است به بریتانیا برود و کار سیاه کند. او مدعی بود که در ایتالیا کار نیست و او افرادی دیگر همانند او چاره ای ندارند مگر اینکه به لندن بروند.

در اردوگاه کاله، کمی دورتر از افغان ها مهاجران آفریقایی تبار خیمه های خود را برپاکرده اند. آنها مانند افغانها به دلایل گوناگون مشتاق لندن هستند. یک جوان سودانی به من گفت نا امنی در کشورش او را به فرانسه کشانده و و چون در فرانسه فرصت های کاری بسیار محدود است او می‌خواهد به بریتانیا برود تا صاحب لقمه نانی شود.

 

 
شهرک بندری کاله 



ساکنان اصلی شهر کاله، از وجود افراد غیرقانونی ناخوانده در شهرشان به تنگ آمده اند. در یک فروشگاه کوچک که در نزدیکی اردوگاه آفریقائیان بود، یکی از زنان فروشنده گفت، از اینکه بامداد تنهایی به مغازه بیاید می‌ترسد. اما زن مسن تر همکار او گفت که راه چاره ای برای این معضل وجود ندارد. این روندی است که پایانی برای آن به چشم نمی خورد.

فعالیت های بی پایان غیرقانونی این مهاجران روی رفتار پلیس در دو شهر مرزی کاله و دوور بریتانیا تاثیر گذاشته است. هنگام بازگشت به لندن، پلیس چندین بار ماشینم را به دقت بررسی کرد تا مبادا مهاجر غیر قانونی را از مرز عبور دهم.

از عرشه کشتی بزرگی که در آن روز آفتابی مرا به بریتانیا می آورد به خیمه های آبی رنگی خیره شدم که در آن  مردان مهاجر افغان برای کاری که بارها و بارها انجام داده اند احتمالا یک بار دیگر نقشه می‌کشند.

+49
رأی دهید
-8

payamak - منچستر - انگلستان
آقا اینا به کل بریتانیای کبیر میگن لندن،یعنی‌ لندن یعنی‌ انگلیس
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 02:04
mamal amrikai - دانکرک - فرانسه
بیشتر از ۱۶ سال به عنوان مترجم برای تمام فارسی زبان‌های اینجا کار کردم و هر کاری از دستم برآمده انجام دادم،و الان دیگه حسابی دارم دپرس میشم.وضع زنان و دختران بعضی‌ موقع بغض به گلوی آدم میاره ولی‌ با این شرایطی که این سید علی‌ بنگی و ملاها درست کردن اینها هم چاره‌ای ندارند.به طور صد در صد بستگی به آدمش و تلاشش داره،میشه موفق شد ولی‌ در آخر اون الدرادو‌ای هم که میگن نیست
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 02:48
biparva-jan - تهران - ایران
خیلی از کسانی که اینجا کامنت میزارن و اکثرا هم فحاش و بد دهن شده اند حال و روز این شخص رو به خوبی درک میکنند.
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 00:01
davood63 - تهران - ایران
صدای دهل از دور خوش است،،،،مثل هزاران نفر دیگه وقتی‌ میبینه برای چی‌ این همه سختی کشیده،ولی‌ بد پشیمونی دیگه اثری نداره ،،به فرض هم پناهندگی اون قبول بشه بد از چند سال دیپرس می‌شه
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 08:30
humans win - فرایبورگ - سویسس
آمریکا و انگلیس دارن ثروت افغانستان رو میبلعن اما دریغ از تکه نانی که به افغان برسه .
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 08:58
Azadikhah - تكسل - هلند
به هر حال امیدوارم این بندگان خدا هم به هدفشون برساند.mamal amrikai - دانکرک - فرانسه:کار خیلی‌ خوب انجام میدی که به همنوعت کمک میکنی‌ گر چه سخت هست درسته..امیدوارم همیشه موفق باشی‌
‌سه شنبه 6 خرداد 1393 - 18:23
danilprimmer - لندن - انگلستان
اﻣﻴﺪﻭاﺭﻡ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺗﻮﻥ ﻟﻨﺪﻥ ﺑﺮﺳﻴﺪ و اﻣﻴﺪ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﻧﺸﻪ
‌پنجشنبه 8 خرداد 1393 - 13:13
نظر شما چیست؟