ایران مقام چهارم جهانی تعداد زندانیان به نسبت جمعیت را در اختیار دارد

نگرانی از بالا رفتن آمار زندانیان در کشور


تهران امروز: فریاد کارشناسان این روزها از خط قرمزهای حوزه آسیب‌های اجتماعی بالا رفته است. خط قرمزهایی که باعث می‌شود یکسری مگوهای خودساخته در ذهن مسئولان ایجاد شود که همین‌ها باعث می‌شود در غیاب فعالیت جدی مسئولان و ناآگاهی مردم، انواع آسیب‌های اجتماعی زیر پوست شهرها رشد کنند و فعال شوند، موضوعی که دیروز رئیس انجمن مددکاری هم هشدار آن را داد. همانطور که رئیس مجلس شورای اسلامی‌هم دو روز پیش اعلام کرد باید آمار آسیب‌های اجتماعی مانند طلاق، اعتیاد و… از محرمانه بودن در بیاید.به گزارش هفت روز، سید حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاری اجتماعی، در پنجمین همایش ملی آسیب‌های پنهان که دیروز برگزار شد، به بالا رفتن آمار آسیب‌های اجتماعی در سطح کشور اشاره کرد و گفت: در حال حاضر و براساس آمارهای موجود، به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر در کشور ۸۰۰نفر وارد زندان می شوند که نگران کننده است، چرا که در حال حاضر آسیب‌های اجتماعی امروز خانواده ایرانی را نشانه گرفته است. اما اصلی‌ترین بخش از صحبت‌های چلک جایی است که به موضوع خط قرمزهای آسیب‌های اجتماعی اشاره می‌کند:« وقتی آسیب‌های اجتماعی را خط قرمز اعلام کنیم زیرزمینی می‌شود و در صورتی که آسیبهای اجتماعی زیرزمینی شود، مشکلات ما بیشتر خواهد شد. با آسیب‌های اجتماعی به عنوان یک واقعیت تلخ باید برخوردی اجتماعی شود، نه نظامی و انتظامی.»


زندان- دستگیری
عدم نتیجه برخورد خشونتی با مسائل اجتماعی


محمدعلی اسفنانی در مورد زندانیان ایران  می‌گوید: تا آنجایی که من خبر دارم کمتر از ۲۵۰ هزار نفر در ایران زندانی هستند. افزایش ارتکاب جرایم علل مختلفی دارد. با انبوه شدن جمعیت در کلانشهرها امکان بیشتر شدن و با ماشینی شدن زندگی‌ها و ازدحام بیشتر سطح ارتکاب جرایم بیشتر می‌شود. در شهرهای بزرگ یک مشکل کوچک به جنجال و شاید هم جرم بزرگ تبدیل می‌شود. در این میان موادمخدر به ویژه مواد روانگردان هم نقش بسزایی را ایفا می‌کند. خود بحث موادمخدر، مصرف الکل و امثال آن درست است که فی نفسه جرم و در شرع مقدس حرام شمرده شده است ولی خیلی جاها زمینه جرایم شدیدتری هم می‌شود. یعنی افراد براثر استعمال این مواد (که خود جرم است)، دست به جرایمی‌می‌زنند.

این نماینده مجلس، با اشاره به اینکه گاهی نمی‌توان منکر برخی واقعیت‌ها شد می‌افزاید: اینکه بعضی مواقع بحث شبیه خون فرهنگی و جنگ نرم را نمی‌توان منکر شد. زمانی بود که رزمنده در جبهه ای که می‌جنگید دشمن را شناخته، می‌دید و ترکش‌هایی که او را مجروح می‌کرد افتخارآفرین بود. دشمن امروزی برخلاف آن رویه، دشمن پنهانی است و روش‌های پیچیده ای را به کار می‌گیرد. ضمن آنکه آثار و عواقبی که به بار می‌آورد و ترکش‌هایش موجب افتخار نیست بلکه موجب اضمحلال فرد، از بین رفتن خانواده و آسیب به اجتماع می‌گردد. با بیان نکردن این مسئله نمی‌توان صورت مسئله را پاک کرد. راه چاره این نیست. پذیرش واقعیت‌ها باعث می‌شود که وسایل مقابله را فراهم کنیم. اگر واقعیت‌های جامعه را نبینیم و نشناسیم نمی‌توانیم دفاع درستی در مقابل ترفند دشمن داشته باشیم. خانواده‌هایی که با این آسیب‌ها مواجه هستند، برای مقابله راهکارها را در پیش بگیرند.

تمام راه‌ها را نبندیم

سخنگوی کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس با بیان اینکه اگر بنا بر این باشد که پنهان کاری کنیم و فکر کنیم با بیان آن نمی‌توانیم با این آسیب ها مقابله کنیم، فرار از واقعیت است، ادامه می‌دهد: فرار از واقعیت آسیب بیشتری می‌زند. باید دید چه مجازات‌هایی در این مورد وجود دارد. به عنوان مثال مجازات اعدام برای موادمخدر در نظر گرفته شده است. ممکن است این راه مقابله نباشد. اما گاهی لاجرم هستیم. یعنی فضا به نحوی تدارک دیده که حتی سنگین ترین مجازات هم اثر نهایی و ماندگار ندارد. یعنی فرد با آنکه می‌داند مجازات ارتکاب جرمی ممکن است چوبه دار باشد، باز هم آن را انجام می‌دهد. بخشی از این افراد را نمی‌توان کنترل کرد. در تجربه تمام دنیا هم امکان پذیر نبوده است. مگر اینکه راهکارها را کنار هم بگذاریم. اگر فقط سیستم مبارزه‌ای را به کار بگیریم و با روش برخورد خشونتی با پدیده‌های ناسالم اجتماعی پیش برویم، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت. زمانی موادمخدر در حدی بود که تعداد خاص و انگشت شماری از موادمخدر استفاده می‌کردند بعد توزیع بیش از حد آن باعث شد که قشر جوان هم آلوده شود. به همین دلیل سختگیری ها نسبت به تریاک شروع شد و افراد سودجو هروئین را جایگزین آن کردند. اگر صرفا مقابله از طریق سبک مجازاتی و برخورد خشونتی باشد هرگز به نتیجه نخواهیم رسید. هر چقدر سخت بگیریم تمام راه ها را در یک مسیر ببندیم آنهایی که در راس طرح این راه ها هستند آن را به نوع دیگری سوق می‌دهند. یک روش واحد در مقابل آسیب‌های اجتماعی نتیجه بخش نخواهد بود. خانواده ها از ابتدای تشکیل خانواده باید زمینه را طوری فراهم کنند که حتی اگر فضا برای فرزندان آلوده بود ولی آنها رغبتی برای آن نداشته باشند. وقتی روش‌های مختلفی در کنار هم باشد می‌توانیم مقابله درستی داشته باشیم. بحث پیشگیری، مجازاتی و بحث فرهنگی جامعه به ویژه در محیط‌های اجتماعی، خانواده، مدارس، دانشگاه‌ها و… در مقابله با آسیب‌های اجتماعی شدنی خواهد بود.

زندان نباید اولین راهکار دعاوی باشد

دکتر مصطفی اقلیما در مورد رتبه چهارم ایران در ورودی به زندان ها می‌گوید: بزهکاری‌ها و جرم‌هایی که منجر به زندان می‌شود ناشی از عدم تعادل، ناملایمات، نابسامانی ساختارهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی است. اگر چارچوب‌های هنجارها مشخص باشد علی القاعده کمتر با چنین بزهکاری‌ها و هنجارشکنی‌هایی مواجه خواهیم شد. در جامعه‌ای که بحران تورم، بیکاری، شکاف طبقاتی و… وجود دارد طبیعی است که شرایط برای جرم خیزی در آن فراهم است.

این آسیب شناس با اشاره به اینکه مردم کمتر به سمت روان‌شناس، جامعه شناس و… می‌روند و وقتی جرم اتفاق می‌افتد سیستم امنیتی وارد آن می‌شود، می‌افزاید: ما امنیت را بیش از آنکه نرم افزاری ببینیم سخت افزاری دیده‌ایم. یعنی جامعه به سمت امنیت نرم افزاری بروند و از کارشناسان کمک بگیرند و مشکل خود را حل کنند. دلیل انجام نشدن آن هم میدان ندادن به این افراد است. اگر کسی بخواهد چنین فرهنگی را در جامعه جا بیندازد، به راحتی اجازه فعالیت به او نمی‌دهند و با هزار و یک قیدو بند روبه‌رو می‌شود. امروزه با چماق بر سر علوم انسانی که کار آن ترویج امنیت نرم افزاری است می‌زنیم. چگونه انتظار داریم که خروجی در حوزه امنیت غیر از سخت افزاری باشد؟

آقایان به دنبال کار اجرایی باشند

محمداسماعیل سعیدی نیز می‌گوید: عوامل مختلفی در آسیب‌های اجتماعی و رشد فزاینده آن موثر است. جامعه ما به دلیل جنگ نرم در حال عبور از مرحله سخت و بحرانی فرهنگی است. شبکه‌های مختلف وارد صحنه شده و قصد تغییر فرهنگ که عامل بقای هویت ایرانی بوده را دارند. مشخص است که در این دوره برخی از آسیب‌ها رشد پیدا می‌کند و شاهد بالارفتن جرایم و تعداد زندانیان باشیم. در سال‌های ۷۱ و ۷۲ نسبت به تهاجم فرهنگی هشدار داده شده. وزیر کشور وقت گفت که اگر به این بگوییم تهاجم فرهنگی یا شبیخون فرهنگی درست نیست بلکه تبادل فرهنگی است. در تبادل فرهنگی تفکری را به اختیار خودمان می‌پذیریم و تفکری را به آنها می‌دهیم. به جرات می‌توانم بگویم که ما هنوز نتوانستیم انسجامی در این زمینه پیدا کنیم و تفکری را به خارج مرزها بفرستیم. وقتی نتوانستیم جوان خود را آماده کنیم و ارزش‌های خود را به آنها ارائه کنیم و به جای آنکه اهداف پلید را به نشان دهیم فقط بد از آنها گفتیم. همیشه گفتیم نگفتیم که دنبال چه چیزی است که ما از آن نفرت داریم؟ دبیر اول کمیسیون اجتماعی ادامه می‌دهد: البته این خطوط قرمزی که دور آسیب‌های اجتماعی کشیده‌ایم باید مورد تجدید نظر قرار بگیرد. ما اجازه نداریم اسرار یک کار خلاف شئونات اخلاقی را در اختیار یک جوانی که به بلوغ رسیده قرار دهیم. همه اطلاعات را نباید در اختیار همگان قرار داد به همین دلیل باید آسیب‌های اجتماعی سطح بندی شود. در خارج از کشور هم همین طور است. شبکه‌های تلویزیونی غربی زمان پخش و طبقه‌بندی سنی برای برنامه‌هایشان دارند. یعنی حتی کار خلاف آنها هم طبقه‌بندی دارد. مشکلات و آسیب‌های اجتماعی را باید اطلاع رسانی کنیم و پنهان نکنیم. ولی به صورت فله‌ای این اطلاعات را نباید به جامعه وارد کنیم. آقایان حال ندارند این مسائل را طبقه بندی کنند فقط می‌گویند رها کنید. برخی آمارها را همه باید بدانند تا هشداری برای آنها باشد.محمداسماعیل سعیدی با اشاره به اینکه از شورای عالی فرهنگی و دست اندرکاران می‌پرسیم که کی قرار است این طبقه بندی ها انجام شود؟ می‌افزاید: سیاست‌های کلی نظام زیر نظر مجمع تشخیص مصلحت نظام و سیاست‌های فرهنگی زیر نظر شورای عالی فرهنگی است. اطلاع رسانی در مورد آسیب‌های اجتماعی نیز جزو سیاست‌های کلان کشور است و نباید در مورد آن غفلت شود. تا کی باید منتظر بود؟ خط قرمز کشیدن صرف مشکلی را حل نمی‌کند. مسئولان ما فقط مباحث را با یک کار کارشناسی تیمی‌اجرایی و عملیاتی نمی‌کنند. ضمن آنکه باید آسیب ها را بشناسیم راه چاره را هم باید در اختیار مردم بگذاریم.

+28
رأی دهید
-2

آزاده هبوط - ملبورن - استرالیا
هر از این باغ بری میرسد
شنبه 7 دي 1392 - 00:33
razmandeh - استکهلم - سوئد
مقام معظم رهبری :: ما رکورد زدیم ما رکورد زدیم
شنبه 7 دي 1392 - 03:04
هستیا - شیراز - ایران
ومقام نخست اعدام نسبت به جمعیت
شنبه 7 دي 1392 - 09:13
*پسر شجاع* - تهران - ایران
عجیبه !..باید اول میشد !
شنبه 7 دي 1392 - 09:36
تیتو تیتو - تهران - ایران
بله البته اینها لشکریان امام زمانند در زندان که بدلیل فقدان برنامه ریزی و دزدی های حکومتی و زندگی بورژوازی این عزیزان از جیب مردم و افزایش بی رویه جمعیت بدون در نظر گرفتن نیازهای اموزشی شغلی و انسانی به این روز افتاده اند بقول یکی از دوستان واقعا رکورد زدیم .
شنبه 7 دي 1392 - 12:23
siavash2a - تهران - ایران
چه دست آوردی از این بهتر برای نظام که تو هر چیز منفی تو جهان اولیم یا جزء چند کشور اولیم
یکشنبه 8 دي 1392 - 06:05
نظر شما چیست؟