در آغوش تنگه واشی

با سرعت بالا ببینید

 

با سرعت پائین ببینید

ثمر سعیدی

جدید آنلاین : "تنگه واشی" از جاذبه‌های گردشگری استان تهران در ۱۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان "فیروزکوه" واقع شده است. از آن‌جا که این منطقه خوش آب‌وهوا به تهران نزدیک است امکان سفر یک‌روزه برای تهرانی‌ها و ساکنین شهرستان‌های اطراف را فراهم می‌آورد.
 
از نظر ویژگی‌های آب و هوایی و اقلیمی، فیروزکوه دارای زمستانی بسیار سرد و تابستانی معتدل و خنک است. طبیعت زیبای این شهر در تابستان بسیار چشم‌نواز است. گفته شده فیروزکوه در قدیم "دیمه" نام داشته که به معنی "طبیعت خود رو" است. مردم فیروزکوه بیشتر به زبان‌های "طبری" و "مازنی" صحبت می‌کنند.

در دو کیلومتری جاده تهران - فیروزکوه، پس از ورود به یک جاده فرعی و طی مسافتی در حدود ده کیلومتر به روستای "جلیزجند" می‌رسیم. این روستا در کنار دشتی سرسبز قرار گرفته و مزارع و باغات گوناگون در آن وجود دارند. بعد از عبور از روستا و طی مسیری در حدود پنج کیلومتر، در ابتدای ورود به "تنگه واشی" قرار می‌گیریم.
 
"تنگه واشی" با نام "تنگه ساواشی" نیز شناخته می‌شود و دو تنگه و یک دشت است. تنگه اول که عرض کمتر و دیواره‌های بلندتری دارد به "واشی" معروف است و حدود ۲۵۰ متر طول دارد. در این مسیر یک رودخانه جاری‌ست و بازدیدکنندگان برای عبور از تنگه و رسیدن به دشت باید از داخل رودخانه عبور کنند.
 
در بخش دوم این مسیر "دشت ساواشی" قرار دارد که حدود ۱۷۰۰ متر طول داشته و به تنگه دوم و آبشار منتهی می‌شود.
 
در این دشت خوش آب و هوا، انواع گل‌ها و گیاهان وحشی می‌رویند. هم‌چنین نوعی گیاه دارویی کمیاب به اسم "باریجه" در این دشت می‌روید که در صنعت داروسازی مصارف مهمی دارد. گفته می‌شود که چیدن این گیاه به دلیل کمیاب بودن آن جرم است و پیگرد قانونی دارد.
 
اهالی بومی ساواشی، گله‌های گوسفند را در این دشت به چرا می‌برند. هم‌چنین اسب‌ها و گاوهای اهالی بومی آزادانه در حاشیه دشت به چرا مشغول هستند. آب زلال رودخانه و گل‌ها و گیاهان خوش‌رنگ و بویی که به صورت خود رو در طبیعت زیبای دشت روییده‌اند آرامش کم‌نظیری را به مسافرانی که تنگه اول را با سختی درنوردیده‌اند هدیه می‌کند.
 
در بین انواع گل‌های وحشی و گیاهان دارویی این منطقه، آن‌چه که بیشتر از بقیه توسط مردم عادی شناخته می‌شود گیاه "گلپر" است. این گیاه با گل‌های بزرگ و سفید گلپرهای زیادی را در دل خود جا داده که در صورت خشک شدن می‌توان از آن به عنوان ادویه معروف که معمولاً در زمستان با انار دانه شده مصرف می‌شود، استفاده کرد.
 
پس از راه‌پیمایی در این دشت تنگه دوم نمایان می‌شود که دیواره‌های آن کوتاه‌تر از تنگه اول و رودخانه‌ای که در دل آن جاری‌ست عریض‌تر و کم‌عمق‌تر است. در پایان مسیر نیز یک آبشار وجود دارد.
 
برای رسیدن به انتهای تنگه واشی و تماشای آبشار، باید از شروع تنگه دوم در حدود ۸۰۰ متر پیاده‌روی و کو‌ه‌پیمایی انجام داد. گردشگران پس از دیدن آبشار تنی به آب می‌زنند. در حوضچه‌ای که زیر آبشار تشکیل شده آبِ خنک و زلال تا کمر می‌رسد.
 
یک کتیبه تاریخی که از حدود دو قرن پیش به یادگار مانده در تنگه واشی وجود دارد. این کتیبه که به دستور "فتحعلی شاه قاجار" حکاکی شده به عنوان یکی از سه کتیبه مهم و معروف دوره قاجار به‌شمار می‌رود. این اثر به گونه‌ای در دل کوه حکاکی شده که از گزند عناصر طبیعی محفوظ مانده است. اشعه خورشید، وزش باد و بارش باران بر روی این کتیبه تاثیری نداشته اما "خطوط نامهربانی" بر روی نقش‌های زیبای کتیبه، یادگاری نوشته و به این اثر ۱۸۵ ساله آسیب‌های بصری وارد کرده است.
 
بسیاری از مردم که برای اولین بار به این مکان زیبا سفر می‌کنند از دیدن ناگهانی کتیبه تعجب می‌کنند. بعضی از آنها اصلاً نمی‌دانند که این کتیبه، قدمت بسیاری دارد و یک اثر تاریخی است. نبود تابلوی راهنما و یا حتا مسئولی که بتواند توضیحاتی در مورد این اثر به مردم ارائه کند تعجب‌آور است.
 
در فاصله بین دو تنگه و شروع دشت، یک مهمان‌خانه قدیمی با کمترین امکانات قرار گرفته است. تنگه واشی از نظر مدیریت گردشگری و امکانات رفاهی در موقعیت چندان مناسبی قرار ندارد. به علت ضعف فرهنگ‌سازی، گردشگران به طور خواسته یا ناخواسته به این محوطه آسیب می‌رسانند و زباله‌های خود را در این مکان باقی می‌گذارند.
 
 
 
گزارش تصویری این صفحه شما را به دیدن تنگه واشی می‌برد.

+117
رأی دهید
-27

derafshe kavyani - بیرمنگام - انگلستان
یادش بخیر. با تشکر از مسئولین سایت.
دوشنبه 24 مهر 1391 - 00:48
Shadan Shirin Sokhan - هایدلبرگ - آلمان
( ! )-- با تشکر از شما ، بسیار عالی بود !، کیف کردیم!
دوشنبه 24 مهر 1391 - 08:02
بنده ی تنهای خدا - دوحه - قطر
یادش بخیر چه صفایی داشت
دوشنبه 24 مهر 1391 - 09:01
perser68 - فلوریدا - امریکا
خیلی‌ قشنگ،ولی‌ این حجاب اجباری رو که آدم می‌بینه و کاملا یه وصله ناجور و مزاحم،اونم فقط برای زنها،نمیتونه لذت ببره!تو قرن ۲۱ به آدم بگن چی‌ بپوش و چی‌ نپوش خیلی‌ وحشتناکه!وقتی‌ خمینی کثافت زنها رو مجبور به حجاب کرد ما مردا گفتیم به ما چه ما که زن نیستیم!وقتی‌ مجاهدین رو صد تا صد تا کشت گفتیم به ما چه ما که مجاهد نیستیم!وقتی‌ راه کارگری‌ها رو کشت گفتیم به ما چه،وقتی‌ اقلیتی‌ها رو کشت گفتیم به ما چه،ما که اقلیتی نیستیم!
دوشنبه 24 مهر 1391 - 09:33
perser68 - فلوریدا - امریکا
وقتی‌ نوبت به توده‌ای‌ها و اکثریت شد بازم گفتیم به ما چه ما که توده‌ای نیستیم!حالا مجاهدین توسط مالکی آشغال تیکه پاره میشن،بازم میگیم به ما چه!اونا خیانت کردن!سال ۶۰ که صد تا صدتا به صلابه کشیده شدن کسی‌ از مرگشون اه هم نکشید و خیانتی هم در کار نبود،البته اینجا اصلا قصد دفاع از مجاهدین ندارم!امروز هم یه چیز تازه یاد گرفتیم،خلایق هر چه لایق!الان ساندیس خورا شروع می‌کنن که چه ربطی‌ به هم داره!غم رو تو صدای این گوینده‌ها می‌شه احساس کرد!
دوشنبه 24 مهر 1391 - 09:49
مستانه شرق - هایدلبرگ - آلمان
اون لحظه شیهه اسبان در دشت چه رویایی و زیبا بود...جای دوستان و من خالی...
دوشنبه 24 مهر 1391 - 15:15
mahdi_n130 - منچستر - بریتانیا
یادش بخیر 10 11 سال پیش که هنوز زیاد معروف نشده بود ما رفتیم. انگار خارج از ایران بود. زنها همه بدون روسری و با تاپ و شلوارک بودن همه جا بزن برقص بود و از همه جالبتر فروش مشروبات الکلی بود که مثل آب میفروختن. نمیدونم هنوزم همونجوری هست یا نه.
دوشنبه 24 مهر 1391 - 15:20
Royan - کالیفرنیا - آمریکا
چه جای قشنگ و باصفائی , حیف حیف که مردم ایران نمیتواند که از طبیعت آنطوری که دلشون میخواد لذت ببرند.
دوشنبه 24 مهر 1391 - 19:55
sara_ra - تهران - ایرا
mahdi_n130-منچستر-بریتانیا. نه دیگه اونجوری نیست، منم مثل شما فکر می کردم الانم باید همونجوری باشه...تا اینکه همسرم رو که از آمریکا اومده بود خواستم ببرم اونجا و با نشون دادن یه جای بکر خوشحالش کنم...که با 10،12 تا اتوبوس حامل فاطی کماندوها روبرو شدیم که با چادر تو آب بودن...چندش آور بود...
‌سه شنبه 25 مهر 1391 - 16:01
نظر شما چیست؟