تاریخچه شلوارهای جین آبی

بلو جین به عنوان یکی از مهم ترین تولیدات صنعت پوشاک آمریکا در سال ۱۸۷۳ توسط ژاکوب دیویس (Jacob Davis) و لوی استراوس (Levi Strauss) اختراع شد.

این دو مهاجر با استفاده از پارچه کتانی، قیطان و نوعی پرچ فلزی، مردمی ترین محصول پوشاک را ساختند. اولین لباس های جین ساخته شده ، لباس کار نامیده می شد. لغت جین در سال ۱۹۶۰ وقتی نسل جوان نام “بلو جین” را بر روی شلوار های مورد علاقه اش گذاشت، رایج شد.
 
تاریخچه
اولین شلوارهای جین دو مدل بودند، شلوارهای آبی - نیلی رنگ و شلوارهای کتان قهوه ای شسته شده. شلوارهای کتان چون نرم و راحت نبود به تدریج از دور خارج شد. هر چند سال های سال به عنوان لباس کار استفاده می شد.
 لوی استراوس (Levi Strauss) سال ۱۸۵۳ در سن بیست و چهار سالگی به سانفرانسیسکو آمد. برادر او در نیویورک به تجارت کالا مشغول بود و لوی استراوس شعبه جدیدی برای تجارت او در این شهر احداث کرد. او که آلمانی تبار بود، پس از مهاجرت به آمریکا چندین سال در نیویورک مشغول فراگیری روش های تجارت بود. در طی بیست سال او به یکی از تاجران موفق پارچه تبدیل شد.
 
یکی از مشتریان لوی استراوس خیاطی به نام ژاکوب دیویس (Jacob Davis) اهل لاتویا (Latvia) بود. او که در نوادا (Nevada) زندگی می کرد، از شرکت استراوس به صورت عمده پارچه خریداری می کرد. در میان مشتریانش شخصی بود که دائما جیب های شلوارهایی که ژاکوب برایش می دوخت را پاره می کرد. ژاکوب به فکر راه حلی برای دوام بیشتر شلوارهای این مشتری بود، روزی به فکرش رسید که شاید با استفاده از نوعی پرچ فلزی در نقاطی از شلوار که پاره شده یا آسیب دیده، مثل گوشه های جیب ها و در زیر دکمه های شلوار، بتواند باعث استحکام بیشتر برای شلوار شود.
 
مشتریان ژاکوب خیلی سریع از این شلوارهای پرچ دار استقبال کردند. او نگران شد که شاید کسی این ایده ماهرانه اش را بدزدد، بنابراین تصمیم گرفت حق امتیاز این کار را به نام خود ثبت کند. اما ۶۸ دلاری که برای کارهای اداری لازم بود را نداشت. بنابراین به عنوان شریک تجاری فوراً به فکر لوی استراوس افتاد.
 
در سال ۱۸۷۲ طی نامه ای که به لوی استراوس نوشت، به او پیشنهاد کرد که حق امتیاز این کار متعلق به هر دو نفرشان باشد. استراوس که یک تاجر خبره بود، با دیدن این محصول جدید، بلافاصله پیشنهاد ژاکوب را پذیرفت. در بیستم ماه مه سال ۱۸۷۳، این دو نفر حق امتیازی به شماره ۱۳۹,۱۲۱ را در آمریکا به نام خود ثبت کردند. این تاریخ امروزه به عنوان تاریخ تولد رسمی بلوجین شناخته شده است.
 از آنجا که رنگ نیلی به دلیل تیرگی دیرتر کثیف می شد و برای لباس های کار نیز انتخاب بهتری بود، مهم ترین و پرطرف دارترین رنگ در میان مردم بود.
لوی استراوس، ژاکوب را به عنوان سرپرست تولید این شلوارهای جدید در شرکت خود استخدام کرد. این شرکت تا سال ۱۸۷۵ به تولیدات خود ادامه داد و دو کارخانه دیگر در سانفرانسیسکو راه اندازی کرد.
 پارچه های کتان برای دوخت این شلوارها از یکی از معروفترین کارخانه های پارچه سازی منچستر تامین می شد. در مدت زمانی کوتاه، تمام کارگران ازاین شلوارهای جدید استفاده می کردند. قیمت یک دست لباس کار با دوام تولید شرکت لوی استراوس ۱.۲۵ دلار بود، رقمی کاملا باور نکردنی!
 
حق امتیاز این محصول تا بیست سال منحصراً در اختیار شرکت استراوس بود. در سال ۱۸۹۰ این شلوارها مدل ۵۰۱ نام گرفت که هنوز هم با این نام در بازار به فروش می رسد. با به پایان رسیدن حق انحصار این محصول، بسیاری از کارخانجات تولید پوشاک از این محصول پرطرفدار شرکت لوی استراوس کپی برداری کردند. تا سال ۱۹۵۰ دانش آموزان دبیرستانی به عنوان اعتراض به بزرگترها که این شلوارها را نمی پوشیدند و برای اینکه متفاوت تر به نظر برسند، شروع به پوشیدن این شلوارها کردند. در سال ۱۹۷۰ شلوارجین بیش از همیشه طرفدار پیدا کرد.
 از زمانی که مردم لغت لیوایز(Levi’s) را برای این شلوارها به کار بردند، شرکت لوی استراوس نیز این لغت را به عنوان علامت تجاری اش ثبت کرد.
 
چرا پارچه جین آبی رنگ است ؟
در اواخر قرن نونزدهم قبل از ابداع رنگ های مصنوعی از رنگ های گیاهی طبیعی برای رنگ کردن پارچه ها استفاده می شد. از آنجا که رنگ نیلی به دلیل تیرگی دیرتر کثیف می شد و برای لباس های کار نیز انتخاب بهتری بود، مهم ترین و پرطرف دارترین رنگ در میان مردم بود. از آن زمان این رنگ روی پارچه های جین باقی ماند.
 
قرن هجدهم: استفاده از پارچه کتانی
 
در قرن هجدهم ، با رونق گرفتن کشاورزی، کارگران برای کار در مزرعه لباس های جین می پوشیدند، زیرا استحکام بیشتری داشت و به آسانی از بین نمی رفت.
 برای محکم تر شدن نقاطی از شلوار که زودتر دچار پارگی دوخت می شدند از نوعی پرچ استفاده شد.
 
قرن نونزدهم : معادن طلا در کالیفرنیا
کارگران معادن طلای کالیفرنیا به لباس هایی با دوام و محکم نیاز داشتند. برای اولین بار در سال ۱۸۵۳ شخصی به نام استراوس تولید انبوه لباس کار با مشخصات فوق را شروع کرد.
 
سال ۱۹۳۰
 گاوچران ها در اکثر فیلم های وسترن شلوار جین به پا داشتند. این کار باعث رواج شلوار های جین در آن سال ها بین مردم شد.
 
سال ۱۹۴۰
 در زمان جنگ دوم جهانی، سربازان آمریکایی شلوار جین می پوشیدند. بعد از جنگ تولید کننده های معروف پوشاک از قبیل رانگلر (wrangler) و لی (lee) شروع به رقابت با لوی (levi) برای در دست گرفتن بازار جهانی کردند.
 
سال ۱۹۵۰
 شلوار جین با تبلیغات تلویزیونی و فیلم ها بین نسل جوان رایج شد. ( جیمز دین در فیلم شورش بی دلیل ) پوشیدن این شلوارها سمبل طغیانگری بین نسل جوان بود.
 
سال های - ۱۹۷۰۱۹۶۰: هیپی ها و جنگ سرد
 مدل های مختلف شلوار جین به بازار آمد. جین های گل دوزی شده و جین های رنگی . در کشورهای غیر غربی جین به عنوان سمبل فساد غرب تبدیل شده بود.
 
سال ۱۹۸۰ و پس از آن
جین به لباس مد روز تبدیل شد. طراحان معروف لباس شروع به طراحی مدل های مختلف جین با مارک های اختصاصی خود کردند. فروش جین دائما رو به افزایش بود.
 

+203
رأی دهید
-28

benetton - لندن - بریتانیا
به نظرم تولید جین انقلابی بود تو صنعت پوشاک.من خودم شلوار جین رو خیلی‌ دوست دارم
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 08:21
pirate_uk - پورتسموت - انگلستان
فقط LEVI's .....!
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 09:04
shahram407 - تهران - ایران
یادش بخیر!!! دهه شصت (اواسط دهه) چقدر مد شده بود!! حتی بعضی ها پاچه شلوارشون زیپ دار بود! انواع اقسام مدلهاش: لی ، زیکو، ایزی، هارا ، مدل چروک دار و بعدش دهه هفتاد تو ایران لی مدل برفی اومد هم شلوارش هم کاپشان و خداییش چقدر هم کار میکرد!! نه مثل اجناس امروزی بی کیفیت!!!!. یادمه یک شلوار جین مدل زیکو تو تهران هزارو دویست تومن بود و اگه مثل میرفتی جزیره قشم میخریدی مثلا نهصد تومن بود!! یادش بخیر!!!!
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 09:20
noshafarin - اکلند - نیوزلند
shahram 407. مگه شما چند سالته که شلوار 1200 تومنی یادتونه؟؟
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 10:43
shahram407 - تهران - ایران
نوش افرین اکلند- نیوزلند. سنم زیاد نیست اما یادم میاد جالبتر اینکه همان زمان قیمت یک نان سنگکک . دو تومان( بیست ریال) بود!!! و همین امروز تو تهران سنگکک پانصد تومان هست!!. و نان بربری (پانزده ریال) و الان چهارصدتومان!!! یادش بخیر!!
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 11:03
avesta_afshin - تهران - ایران
واقعا یادش بخیر من همیشه عاشق شلوار لی بودم و هستم مگر تو مهمونی یا مجبور بشم از کت یا شلوار پارچه ای استفاده کنم یه روز داشتم تو زیر زمین خونمون می گشتم بین لباسها یه دست شلوار و کاپشن مارک wrangler پیدا کردم آوردمش بالا بابا گفت اینا رو 1348 شمسی خریده و کلی باهاشون حال کرده باورتون نمی شه کاملا نو مونده بود چون زیاد استفاده نشده بود دادم کمی شلوارو کوتاه و هم اندازه سایزم درستش کردن اینقدر تمیز بود که حتی احتیاجی به شستن نداشت و جالب این بود که هیچ جای ایران دیگه همچین مارکی پیدا نکردم که نکردم و کلی باهاش حال کردم و لذت بردم هنوز که هنوزه دارمش کاپشنش دمد شده ولی شلوارش رو گاهی استفاده می کنم بارها و بارها شستمش و لی همچنان سالم مونده
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 12:36
noshafarin - اکلند - نیوزلند
shahram 407. بازم وضعتون از بهتره ما بربری رو میخریم 3 دلار نون سنگک هم که اصلا وجود نداره ...ولی جدا کی باورش میشد که تو ایران یک روزی بیاد که با 1000 تومن فقط بتونی 2 تا نون بخری ...چه مردم مظلومی داریم!
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 13:54
zpirooz - آخن - آلمان
نوش آفرین جان تا همین 15 سال پیش هم با سه چهار هزار تومان یک شلوار یا یک کفش خوب میشد خرید. اینها همه برکت نظامه که روز به روز بیشتر میشه
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 14:11
a.ahooraei - دوسلدورف - آلمان
noshafarin-اکلند/نیوزلند/ خانم یه جوری سؤال کردی , انگار شهرام داره از عصر حجر صحبت میکنه! خانم تا قبل از اینکه این آفتها بیان ما جنوبی ها تمام لباس تنمون تقریبآ لی بود و بقیمت خیلی نازل از بندر میخریدیم یا از کشتی هایی که نفتکش بودند و لنگر می انداختند لباس و ویسکی و عینک و از این قبیل می خریدیم.
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 14:56
Geelongcat - سیدنی - استرالیا
shahram407 -. من هم جین ۱۲۰۰ تومنی یادمه.سال ۶۲. یک سوال دارم. مارک شلوار جین ایزی - Eazy نوشته میشد یا Easy ؟ --با تشکر.
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 21:19
noshafarin - اکلند - نیوزلند
حق با شماست روز به روز داره ارزش پول کشورمون میاد پایین و پایین تر یادمه آخرین باری که ایران بودم هر کاری میکردیم یک دسته اسکناس که ارزشش 100 هزار تومن هم نمیشد رو نمیتونستی تو کیف پولت جا بدی.. Geelongcat. سوالت منو به شک انداخت ولی من فکر میکنم با z نوشته میشه
‌سه شنبه 29 آذر 1390 - 23:48
shahram407 - تهران - ایران
geeloncat- سیدنی-استرالیا. فکر کنم همون easy بود (آسون).یادش بخیر بعدش هم شلوار اوشن اومد مردم. میگفتن این همون اوشین!!! (اسم اون بازیگر معروف ژاپنی سالهای دور از خانه). هست!!!!
‌چهارشنبه 30 آذر 1390 - 03:35
golden remix - استکهلم - سوئد
بهترین کیفیت جین و کلا لباس مال ترکیه آمریکا و ایتالیا است. که حتا توی اروپا و آمریکا هم کم پیدا میشن، تمام برند‌ها را یا چین میزانه یا مکزیک و بنگلادش هند .مثلاً شلوار جین دیزل ‌گس که رغبت نمیکین بپوشی‌
‌چهارشنبه 30 آذر 1390 - 05:50
نظر شما چیست؟