سرنوشت فضانوردی که از ایستگاه فضایی جدا می شود


سرنوشت فضانوردی که از ایستگاه فضایی جدا می شود

سازمان ناسا از اینکه چنین رویدادی هرگز رخ نخواهد داد، کاملا اطمینان دارد زیرا فضانوردان در خارج از ایستگاه به دلیل اینکه همیشه به نواری فولادی با توان تحمل هزار و 100 پوند متصل هستند، هیچوقت در فضا معلق نخواهند شد و در زمانی که راهپیمایی فضایی دو نفره در حال اجرا باشد، معمولا فضانوردان به یکدیگر متصل هستند.

در صورتی که این نوار فولادی دچار اختلال شود، برنامه پشتیبانی دیگری امنیت فضانوردان را حفظ می کند: جت پکها! هر یک از فضانوردان در هنگام راهپیمایی های فضایی کوله پشتی هایی به نام "جت پک" به تن می کنند که از موتور نیتروژنی جت و دسته کنترلی برخوردار است که در صورت لزوم می تواند فضانورد را به سوی ایستگاه بین المللی هدایت کند.

البته این شیوه تنها زمانی ایمن است که فضانورد به هوش باشد، در غیر این صورت اگر ضربه ای به سر فضانورد بخورد و اتصال نوار فولادی نیز پاره شود، آنگاه راه چاره چیست؟

در این صورت به گفته "مایکل کوری" سخنگوی عملیات فضایی سازمان ناسا یک فضانورد دیگر باید عملیات نجاتی برای فضانورد در خطر آغاز کند که چنین عملیاتی نمی تواند مشابه عملیات یک تیم نجات باشد از این رو رویکرد استفاده از نوارهای فولادی مقاوم تر و ایمن تر برای ناسا خوشایند تر است.

"جیم اوبرگ" روزنامه نگار حوزه فضایی که برای 22 سال در مرکز کنترل ماموریتهای شاتلهای ناسا مشغول به کار بوده و در سنجش گزینه های متعدد نجات در شرایط اضطراری تخصص دارد می گوید در صورتی که فضانوردی در فضا معلق شود، بازوی روباتیک ایستگاه معمولا در محدوده ای به دور از فضانوردان قرار گرفته است و در عین حال سرعت عمل آن نیز بسیار پایین است، همچنین کپسول سایوز برای روشن شدن و جدا شدن از ایستگاه به یک روز کامل زمان نیاز دارد.

در چنین شرایطی فیلترهای دی اکسید کربن درون لباس فضانورد به پایان رسیده و منجر به خفگی وی خواهد شد و ایستگاه فضایی نیز توانایی این را ندارد تا برای نزدیک شدن به فضانورد فراری به موقع تغییر موقعیت دهد.

اوبرگ معتقد است در بدترین شکل ممکن از چنین رویدادی، بهترین راه حل این است که فضانوردی دیگر چندین رشته فولادی را به یکدیگر متصل کرده و انتهای آن را به ایستگاه وصل کند و با استفاده از جت کوله پشتی اش به سوی همکارش حرکت کرده و او را به سمت ایستگاه بکشاند.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، به گفته وی موقعیتهای ویژه می تواند عملیات نجات را ساده تر کند. برای مثال در صورتی که فضانوردی به شکل شناور و در زاویه ای برابر زاویه ایستگاه بین المللی از مدار زمین، از ایستگاه فاصله بگیرد حرکتهای مداری به صورت خود به خود و طی یک ساعت فضانورد را به ایستگاه باز می گرداند.

fynbo5000 - دانمارک - اودنسه
مرسی واقعا لازم بود که این مورد را بنویسید...... حالا اگه دیر رسیدم خونه اعیال میدونه که چه اتفاقی افتاده........
چهار‌شنبه 1 دی 1389

khosh bavar - ایران - یزد
fynbo5000 - دانمارک - اودنسه : شغل خوبی دارند این فضانوردها, زیرا وقتی به مسافرت میرونند, مجبور نیستند اعیال را بهمراه بگیرنند !
چهار‌شنبه 1 دی 1389

rezanl - هلند - امستردام
عالی بود من عاشق این سبک اطلاعاتم.
چهار‌شنبه 1 دی 1389

khayyaam - استرالیا - ملبورن
بین تفاوت ره از کجاست تا به کجا ناسا چه پیش بینیهای کرده و رهبر معظم برای توالت رفتن چه کراماتی بیان فرمودند انکه پای از سر نخوت نهادی بر خاک عاقبت خاک شد وخلق بز او میگذرند
پنج‌شنبه 2 دی 1389

Neda02 - کانادا - اتاوا
نمی شد به جای کرم، مموتی را بفرستن هوا؟ شاید شانس می‌آوردیم گم و گور می‌شد مردم بی‌گناه ایران یه نفس راحت می‌کشیدن.
پنج‌شنبه 2 دی 1389

+0
رأی دهید
-0

نظر شما چیست؟